Wprowadzenie do sieci energii z instalacji fotowoltaicznych w systemie net-metering nie stanowi odpłatnej dostawy towarów podlegającej opodatkowaniu VAT, a brak związku wydatków z czynnościami opodatkowanymi wyklucza prawo do odliczenia VAT.

Przychody uzyskiwane z tytułu świadczenia usług zarządzania projektami OZE, niebędących doradztwem związanym z zarządzaniem, sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 70.22.20.0, kwalifikują się do ryczałtowego opodatkowania wg stawki 8,5%.

Transakcje związane z kontraktem terminowym nie mogą być uznane za pomocnicze w rozumieniu art. 90 ust. 6 ustawy o VAT, gdyż stanowią bezpośrednie, stałe i konieczne rozszerzenie głównej działalności podatnika, przez co wymagają uwzględnienia w kalkulacji proporcji odliczenia podatku.

Nadwyżka energii elektrycznej wprowadzana przez Gminę do sieci energetycznej, jako sprzedaż towarów, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, podczas gdy nieodpłatne wykorzystywanie budynku na cele samorządowe nie podlega temu podatkowi; prawo do refundacji VAT przysługuje Gminie częściowo, w zakresie związanym z działalnością opodatkowaną.

W sytuacji, gdy jednostka samorządu terytorialnego wykorzystuje generatory OZE o łącznej mocy do 1 MW dla każdej jednostki organizacyjnej, zużycie energii z OZE może być zwolnione z akcyzy, wyłączając kogeneratory zasilane gazem zwolnionym z akcyzy.

Gminie przysługuje prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego VAT według odpowiedniego prewspółczynnika dla wydatków związanych z budynkami wykorzystywanymi do działalności gospodarczej i poza gospodarczej, z wyłączeniem budynków służących działalności zwolnionej z VAT.

Gmina jest pozbawiona prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków na budowę przedszkola, gdyż wykonuje zadania własne. Jednakże, możliwe jest odliczenie podatku naliczonego związanego z instalacją fotowoltaiczną proporcjonalnie do wykonywanych czynności opodatkowanych w systemie net-billing.

Przychody ze sprzedaży składników majątku przedsiębiorstwa powinny być opodatkowane według stawek zryczałtowanego podatku dochodowego dedykowanych poszczególnym kategoriom składników, przy czym prawa majątkowe winny być opodatkowane stawką 5,5%, a nie 10%, jak błędnie oceniono we wniosku.

Transakcje realizowane w ramach kontraktu terminowego nie mogą być uznane za pomocnicze w rozumieniu art. 90 ust. 6 ustawy o VAT, ponieważ stanowią integralne i niezbędne rozszerzenie działalności gospodarczej polegającej na sprzedaży energii elektrycznej, a ich obrót musi być uwzględniany przy ustalaniu proporcji odliczenia podatku.

Transakcje realizowane przez Wnioskodawcę w związku z kontraktem terminowym są stałym i koniecznym rozszerzeniem jego działalności gospodarczej, zatem nie mogą być uznane za pomocnicze w rozumieniu art. 90 ust. 6 ustawy o VAT. W efekcie, obrót z tych transakcji musi być uwzględniany przy obliczaniu proporcji, zgodnie z art. 90 ust. 3 ustawy.

Transakcje związane z kontraktami terminowymi zawartymi przez podatnika w ramach zabezpieczania cen energii elektrycznej, jako stały i niezbędny element działalności, nie będą miały charakteru pomocniczego w rozumieniu art. 90 ust. 6 ustawy o VAT i w związku z tym ich obrót powinien być uwzględniany przy obliczaniu proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT.

Jeżeli proporcje użycia nabytych towarów i usług do działalności opodatkowanej i nieopodatkowanej są niższe niż 2%, podatnik ma prawo uznać, że tzw. prewspółczynnik wynosi 0% i zrezygnować z prawa do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

W świetle art. 24ca ust. 2 pkt 5 ustawy o CIT, podatnik może nie uwzględniać wzrostu kosztów zakupu energii elektrycznej w kalkulacji udziału dochodów w przychodach lub straty, niezależnie od przeznaczenia tej energii, przy ustalaniu minimalnego podatku dochodowego.

Kontrakty terminowe zawierane przez podatnika, służące zabezpieczeniu ryzyka cenowego przy obrocie energią, nie stanowią transakcji pomocniczych w rozumieniu art. 90 ust. 6 ustawy o VAT i obrót z ich tytułu powinien być uwzględniany w proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT.

Sprzedaż nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowanej z instalacji fotowoltaicznej przez fundację stanowi czynność opodatkowaną VAT. Fundacji przysługuje prawo do zwolnienia podmiotowego z VAT do limitu 240 000 zł rocznie, po jego przekroczeniu obowiązkowa jest rejestracja jako czynny podatnik VAT, z prawem do częściowego odliczenia VAT w zgodzie z proporcją zużycia energii.

Przekazanie energii elektrycznej przez spółdzielnię energetyczną jej członkom na pokrycie ich potrzeb własnych, stanowi odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu VAT, kwalifikując spółdzielnię jako podatnika wykonującego działalność gospodarczą, mimo iż jej głównym celem działania nie jest zysk, lecz pokrycie kosztów funkcjonowania i eksploatacji.

Gmina, realizując inwestycję obejmującą dostawę i montaż instalacji fotowoltaicznej oraz magazynu energii w systemie off-grid, nie ma prawa do odliczenia podatku VAT od dokonanych wydatków, gdyż energia jest wykorzystywana do czynności niepodlegających opodatkowaniu.

Instalacja fotowoltaiczna, będąca częścią mienia publicznego, umożliwia gminie częściowe odliczenie VAT, jeśli energia wyprodukowana jest dostarczana do sieci, a organ dokonuje alokacji kosztów zgodnie z proporcją przypisania do działalności opodatkowanej.

Powiat, jako prosument w systemie net-billingu, w ramach działalności gospodarczej dokonuje odpłatnej dostawy energii, co uprawnia go do odliczenia podatku VAT od wydatków na instalację fotowoltaiczną, zgodnie z art. 86 ustawy o VAT, biorąc pod uwagę sposób określenia proporcji.

W przypadku umorzenia po 1 stycznia 2019 r. świadectw pochodzenia dla energii OZE wytworzonej do 31 grudnia 2018 r., stawkę akcyzy przy kalkulacji zwolnienia stosuje się według stawki z momentu wytworzenia energii, co potwierdza zasada niewprowadzania nowych przepisów wstecznie.

Podatnik, który nabywa towary i usługi dla celów prywatnych, nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, jeżeli nabyte dobra nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Obowiązek podatkowy w VAT powstaje w momencie otrzymania informacji od Kontrahenta o wysokości należnego wynagrodzenia, gdyż dopiero wtedy usługa może być uznana za wykonaną. Zastosowanie ogólnej zasady z art. 19a ust. 1 Ustawy o VAT jest właściwe, biorąc pod uwagę uwarunkowania umowne i regulacyjne.

Zużycie energii elektrycznej wyprodukowanej w instalacjach fotowoltaicznych tego samego podmiotu, o łącznej mocy poniżej 1 MW, która nie jest sprzedawana lub przekazywana najemcom jako odrębna usługa, korzysta ze zwolnienia z podatku akcyzowego zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów, pod warunkiem niezwiązania jej z opłatą indywidualną.

Wprowadzenie opłat eksploatacyjnych za udostępnienie infrastruktury PV, które nie obejmują sprzedaży energii, nie rodzi po stronie Wnioskodawcy obowiązku zapłaty podatku akcyzowego.