Spółka nie jest uprawniona do stosowania stawki 0% VAT w odniesieniu do zaliczki otrzymanej na poczet eksportu, jeżeli dokumenty potwierdzające wywóz towarów poza UE zostaną otrzymane po terminie złożenia deklaracji dla okresu, w którym upłynął sześciomiesięczny termin wywozu.
Spółka działająca jako uczestnik transakcji łańcuchowej, której dostawa towarów z Polski do innego kraju UE lub poza UE jest dostawą ruchomą, nie ma prawa do odliczenia podatku VAT w Polsce z faktur zawierających błędną stawkę podatku, niezależnie od tego, czy spełniono inne warunki odliczenia.
Obowiązek podatkowy w VAT dla dostaw krajowych i eksportu towarów realizowanych na warunkach Incoterms FCA powstaje z chwilą załadunku/oddania towaru; dla wewnątrzwspólnotowej dostawy (WDT) z chwilą wystawienia faktury, najpóźniej 15. dnia miesiąca po dostawie.
W transakcji nabycia i sprzedaży ropy naftowej transportowanej rurociągiem, z zastosowaniem formuły Incoterms 2000 DAF, miejscem opodatkowania VAT nie jest Polska, gdyż transport rozpoczyna się i kończy poza jej granicami, a towar nie jest dopuszczany do obrotu na terenie kraju.
Dostawa towarów przez A. Sp. z o.o. na rzecz B. OU, w transakcji łańcuchowej, nie stanowi eksportu opodatkowanego stawką VAT 0%; transport przypisano do dostawy z B. OU do odbiorcy w Islandii.
Eksport towarów opodatkowany stawką 0% VAT zachodzi, gdy towar jest wydany i wywieziony z terytorium UE przez nabywcę posiadającego siedzibę poza krajem, potwierdzony przez organ celny wymaganymi dokumentami.
Obowiązek podatkowy w podatku VAT dla przekazywanych na Incoterms EXW towarów powstaje z momentem postawienia do dyspozycji, a na CIP z momentem przekazania przewoźnikowi, z zastrzeżeniem, że dla eksportu i WDT relacja z warunkiem wywozu lub wystawienia faktury może stanowić szczególną okoliczność kształtującą moment powstania obowiązku podatkowego.
Zastosowanie stawki VAT 0% do eksportu towarów wymaga potwierdzenia wywozu przez właściwy organ celny odpowiednim dokumentem celnym wskazanym w przepisach, i nie może być oparte na alternatywnych dokumentach sporządzonych przez wnioskodawcę, które nie mają charakteru urzędowego.
Dostawa towarów przez Spółkę z Polski w Modelu 1 jako eksport towarów do nabywców spoza UE oraz w Modelu 2 jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów do innych państw UE może być opodatkowana zerową stawką VAT, pod warunkiem przypisania transportu do pierwszej w łańcuchu dostawy i spełnienia wymogów dokumentacyjnych.
Wykładnia art. 41 ust. 9b ustawy o VAT nie uzasadnia zastosowania stawki VAT 0% w odniesieniu do zaliczek na eksport, jeżeli opóźnienie wywozu jest związane z czynnikami logistycznymi i ekonomicznymi, niezwiązanymi ze specyfiką technologiczną dostawy.
Eksport towarów dokonywany przez podmiot z siedzibą w Polsce na rzecz podmiotu z Danii, odpowiedzialnego za transport towarów do USA/Kanady, stanowi eksport pośredni. Takie transakcje kwalifikują się do zastosowania stawki 0% VAT zgodnie z art. 2 pkt 8 lit. b) ustawy o VAT.
Przemieszczenie towarów z Polski do Wielkiej Brytanii przez Belgijskie magazyny nie stanowi eksportu towarów podlegającego opodatkowaniu VAT w Polsce, gdyż prawo do rozporządzania towarem przenoszone jest dopiero po odprawie celnej w Wielkiej Brytanii. Transakcje te winny być wykazane w JPK_VAT jako dostawy poza terytorium kraju.
Dla zastosowania stawki VAT 0% wymagane jest posiadanie urzędowego dokumentu celnego potwierdzającego wywóz przed złożeniem deklaracji; ich brak skutkuje opodatkowaniem wg stawki krajowej.
Przemieszczanie wyrobów akcyzowych z nieważnymi znakami akcyzy w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, w ramach dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu, jest dopuszczalne, pod warunkiem późniejszego ponownego i prawidłowego ich oznaczenia przed dopuszczeniem do konsumpcji, zgodnie z art. 41 ust. 9 ustawy o podatku akcyzowym.
Otrzymane zaliczki na poczet niewykonanej transakcji eksportu, w sytuacji rezygnacji kontrahenta, nie rodzą obowiązku korekty VAT. Brak finalizacji eksportu skutkuje wyłączeniem podatku, a Wnioskodawca zachowuje prawo do odliczenia, o ile pierwotne wydatki były związane z działalnością opodatkowaną.
Dla zastosowania stawki 0% VAT w eksporcie towarów, podatnik musi przed upływem terminu na złożenie deklaracji VAT uzyskać dokument potwierdzający wywóz towaru poza UE wystawiony przez organ celny określony w przepisach celnych; alternatywne dokumenty takie jak faktury i listy przewozowe nie są wystarczające.
W przypadku podziału przez wydzielenie, obowiązki i prawa związane z raportowaniem podatkowym pozostają przyporządkowane podmiotowi prawnemu, w którym się konkretyzują w dniu wydzielenia lub po nim, przy uwzględnieniu zasad sukcesji częściowej regulowanych w ustawie o VAT oraz Ordynacji podatkowej.
Transakcja obejmująca wysyłkę towarów z Polski do państwa trzeciego, z przeładunkiem w innym państwie UE, stanowi eksport towarów, jeśli wywóz potwierdzony jest odpowiednią dokumentacją celną, co pozwala na zastosowanie stawki VAT 0%.
W celu zastosowania stawki 0% VAT dla eksportu towarów niezbędne jest posiadanie dokumentu potwierdzającego wywóz towarów poza UE, zgodnie z przepisami celnymi; inne dokumenty potwierdzające fizyczne dostarczenie towaru nie spełniają tego warunku i nie mogą być uznane za równorzędne.
Brak dokumentu potwierdzającego wywóz towarów poza teren UE zgodnego z wymogami art. 41 ust. 6a ustawy o VAT uniemożliwia zastosowanie stawki 0% VAT dla eksportu towarów, mimo spełnienia innych wymogów formalnych i materialnych transakcji.
Kopia formularza NATO 302, poświadczona przez urząd celny, stanowi dokument urzędowy potwierdzający wywóz towaru poza Unię Europejską, umożliwiając stosowanie stawki 0% VAT dla eksportu, zgodnie z art. 41 ust. 6 i 6a ustawy o VAT.
Spółka powstała w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy jest sukcesorem praw podatkowych, nie obejmuje to jednak pełnej sukcesji zobowiązań za okres sprzed przekształcenia, które pozostają po stronie przekształcanego przedsiębiorcy. Jednocześnie obowiązki powstałe po przekształceniu, niezależnie od wcześniejszych czynności, obciążają już spółkę.
Dokumenty wygenerowane w systemie Elektronicznego Nadawcy Poczty Polskiej, potwierdzające przyjęcie przesyłki w kraju docelowym, uprawniają do stosowania stawki VAT 0% przy eksporcie, nawet jeśli nie są wymienione w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT.