Obowiązek podatkowy w VAT z tytułu wpłat dokonywanych przez kontrahenta powstaje dopiero w momencie faktycznej dostawy towaru, a nie w chwili otrzymania przedpłat, o ile wpłaty te nie są bezpośrednio związane z konkretną i sprecyzowaną transakcją dostawy towarów.
Dostawa wewnątrzwspólnotowo nabytych wyrobów Y, po ich konfekcji, do zużywających podmiotów gospodarczych z zastosowaniem e-DD, uprawnia do stawki zerowej akcyzy zgodnie z art. 89 ust. 2 pkt 5 ustawy akcyzowej. Eksport lub wewnątrzwspólnotowa dostawa tych wyrobów umożliwiają ubieganie się o zwrot zapłaconej akcyzy, przy spełnieniu warunków określonych w art. 82 ustawy.
Brak posiadania komunikatu IE-599 przy eksporcie towarów poza UE nie wyklucza zastosowania stawki VAT 0%, jeżeli podatnik dysponuje innymi wiarygodnymi dokumentami potwierdzającymi wywóz towarów, zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy o VAT.
Eksport towarów przez polskiego podatnika do Wielkiej Brytanii, mimo posługiwania się brytyjskim numerem VAT, wymaga wystawiania faktur w KSeF oraz ujmowania transakcji w JPK_VAT jako sprzedaży eksportowej w Polsce.
Spółka nie jest uprawniona do stosowania stawki 0% VAT w odniesieniu do zaliczki otrzymanej na poczet eksportu, jeżeli dokumenty potwierdzające wywóz towarów poza UE zostaną otrzymane po terminie złożenia deklaracji dla okresu, w którym upłynął sześciomiesięczny termin wywozu.
Spółka działająca jako uczestnik transakcji łańcuchowej, której dostawa towarów z Polski do innego kraju UE lub poza UE jest dostawą ruchomą, nie ma prawa do odliczenia podatku VAT w Polsce z faktur zawierających błędną stawkę podatku, niezależnie od tego, czy spełniono inne warunki odliczenia.
Stawka VAT 0% w eksporcie towarów wymaga potwierdzenia wywozu przez właściwy organ celny dokumentem urzędowym zgodnie z art. 41 ust. 6a ustawy o VAT; dowody handlowe nie spełniają tego wymogu, co wyklucza zastosowanie obniżonej stawki podatku.
Do zastosowania stawki VAT 0% przy eksporcie towarów konieczne jest posiadanie dokumentu CC599C potwierdzającego wywóz dóbr poza terytorium UE. Brak takiego dokumentu skutkuje niemożliwością zastosowania obniżonej stawki podatkowej.
Obowiązek podatkowy w VAT dla dostaw krajowych i eksportu towarów realizowanych na warunkach Incoterms FCA powstaje z chwilą załadunku/oddania towaru; dla wewnątrzwspólnotowej dostawy (WDT) z chwilą wystawienia faktury, najpóźniej 15. dnia miesiąca po dostawie.
W transakcji nabycia i sprzedaży ropy naftowej transportowanej rurociągiem, z zastosowaniem formuły Incoterms 2000 DAF, miejscem opodatkowania VAT nie jest Polska, gdyż transport rozpoczyna się i kończy poza jej granicami, a towar nie jest dopuszczany do obrotu na terenie kraju.
Wywóz towarów z Polski do Norwegii, nawet przy późniejszym przekazaniu praw własności, jest traktowany jako eksport, podlegający polskiemu VAT. Dodatkowo, obowiązek wystawiania faktur ustrukturyzowanych w KSeF, zgodnie z polskim prawem, jest zachowany dla eksportu, pomimo równoczesnego obowiązku wystawienia faktur zgodnie z prawem norweskim.
Dostawa towarów przez A. Sp. z o.o. na rzecz B. OU, w transakcji łańcuchowej, nie stanowi eksportu opodatkowanego stawką VAT 0%; transport przypisano do dostawy z B. OU do odbiorcy w Islandii.
Eksport towarów opodatkowany stawką 0% VAT zachodzi, gdy towar jest wydany i wywieziony z terytorium UE przez nabywcę posiadającego siedzibę poza krajem, potwierdzony przez organ celny wymaganymi dokumentami.
Obowiązek podatkowy w podatku VAT dla przekazywanych na Incoterms EXW towarów powstaje z momentem postawienia do dyspozycji, a na CIP z momentem przekazania przewoźnikowi, z zastrzeżeniem, że dla eksportu i WDT relacja z warunkiem wywozu lub wystawienia faktury może stanowić szczególną okoliczność kształtującą moment powstania obowiązku podatkowego.
Zastosowanie stawki VAT 0% do eksportu towarów wymaga potwierdzenia wywozu przez właściwy organ celny odpowiednim dokumentem celnym wskazanym w przepisach, i nie może być oparte na alternatywnych dokumentach sporządzonych przez wnioskodawcę, które nie mają charakteru urzędowego.
Dostawa towarów przez Spółkę z Polski w Modelu 1 jako eksport towarów do nabywców spoza UE oraz w Modelu 2 jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów do innych państw UE może być opodatkowana zerową stawką VAT, pod warunkiem przypisania transportu do pierwszej w łańcuchu dostawy i spełnienia wymogów dokumentacyjnych.
Wykładnia art. 41 ust. 9b ustawy o VAT nie uzasadnia zastosowania stawki VAT 0% w odniesieniu do zaliczek na eksport, jeżeli opóźnienie wywozu jest związane z czynnikami logistycznymi i ekonomicznymi, niezwiązanymi ze specyfiką technologiczną dostawy.
Eksport towarów dokonywany przez podmiot z siedzibą w Polsce na rzecz podmiotu z Danii, odpowiedzialnego za transport towarów do USA/Kanady, stanowi eksport pośredni. Takie transakcje kwalifikują się do zastosowania stawki 0% VAT zgodnie z art. 2 pkt 8 lit. b) ustawy o VAT.
Zastosowanie stawki VAT 0% w eksporcie towarów wymaga posiadania urzędowych dokumentów potwierdzających wywóz przez właściwe organy celne. Dokumenty Alternatywne, jak listy przewozowe czy faktury, nie spełniają tego wymogu.
Przemieszczenie towarów z Polski do Wielkiej Brytanii przez Belgijskie magazyny nie stanowi eksportu towarów podlegającego opodatkowaniu VAT w Polsce, gdyż prawo do rozporządzania towarem przenoszone jest dopiero po odprawie celnej w Wielkiej Brytanii. Transakcje te winny być wykazane w JPK_VAT jako dostawy poza terytorium kraju.
W przypadku, gdy specyfika realizacji dostawy uzasadnia się dłuższym terminem wywozu, zgodnie z art. 41 ust. 9b ustawy o VAT, podatnik może zastosować 0% stawkę VAT na zaliczki dotyczące eksportu, nawet gdy wywóz nastąpi po upływie 6-miesięcznego terminu.
Dla zastosowania stawki VAT 0% wymagane jest posiadanie urzędowego dokumentu celnego potwierdzającego wywóz przed złożeniem deklaracji; ich brak skutkuje opodatkowaniem wg stawki krajowej.
Przemieszczanie wyrobów akcyzowych z nieważnymi znakami akcyzy w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, w ramach dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu, jest dopuszczalne, pod warunkiem późniejszego ponownego i prawidłowego ich oznaczenia przed dopuszczeniem do konsumpcji, zgodnie z art. 41 ust. 9 ustawy o podatku akcyzowym.