Dywidendy otrzymane od spółek zagranicznych, niezależnie od ich zwolnienia czy opodatkowania, nie powinny być uwzględniane przy alokacji kosztów pośrednich na podstawie art. 15 ust. 2-2b ustawy o CIT z uwagi na ich zryczałtowany i pasywny charakter dochodowy.

Organ podatkowy stwierdził nieprawidłowość stanowiska wnioskodawcy w zakresie braku obowiązku weryfikacji rzeczywistego właściciela dywidend, ale uznał za prawidłowe stosowanie zasady "look-through" dla określania skutków podatkowych wobec rzeczywistych właścicieli dywidend; stawki podatków u źródła określono zgodnie z właściwymi UPO.

Pełnienie funkcji członka zarządu spółki przez osobę związaną z jej udziałowcem bez wynagrodzenia nie powoduje powstania przychodu z nieodpłatnego świadczenia po stronie spółki, gdyż możliwe przyszłe korzyści ekonomiczne dla wspólnika wykluczają nieodpłatność świadczeń w rozumieniu ustawy o CIT.

Obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend (art. 22-26 CIT) przez Wnioskodawcę istnieje niezależnie od praktyk oszustwa/nadużycia. Koncepcja „look-through” może być stosowana przy rozliczeniu podatku u źródła; zwolnienia i stawki wynikające z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zależą od bezpośredniego statusu posiadacza udziałów.

Wydatki około kredytowe związane z kredytami innymi niż na wypłatę dywidendy, stanowią koszty uzyskania przychodów potrącalne w dacie poniesienia. Wydatki dotyczące kredytu na wypłatę dywidendy są wyłączone z kosztów uzyskania przychodu proporcjonalnie do wartości tego kredytu.

Na gruncie art. 22 ust. 4-6 ustawy o CIT, płatnik zobowiązany jest do weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela odbiorcy dywidendy, co ma zapobiegać nadużyciom przy zwolnieniach podatkowych. Zastosowanie zasady "look-through" jest uzasadnione, jeśli rzeczywistymi odbiorcami są inne podmioty niż bezpośredni odbiorca dywidend, co potwierdza także weryfikacja właściwej stawki podatku zgodnie z odpowiednimi

Przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, niezależnie od ich reżimu podatkowego (zwolnienie czy opodatkowanie ryczałtowe), nie są uwzględniane w kalkulacji proporcji alokacji kosztów pośrednich zgodnie z art. 15 ust. 2, 2a i 2b ustawy o CIT, gdyż nie wpływają na opodatkowany dochód.

Odliczenie podatku zapłaconego za granicą od dywidendy, przez polskiego rezydenta, jest ograniczone do wysokości określonej w umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania. Jednostronne zawieszenie postanowień tej umowy przez drugie państwo, nie wpływa na prawo polskiego rezydenta do odliczenia podatku zgodnego z umową.

Spółka X wypłacając dywidendy może stosować 5% stawkę WHT na podstawie UPO PL-IL, dokonując wypłat na rzecz pośredniego udziałowca będącego rzeczywistym właścicielem, rezydentem Izraela notowanym na uznanej giełdzie, spełniając warunki posiadania udziałów przez co najmniej 365 dni przed wypłatą dywidend.

Dochód z zysku netto spółki, wypracowany w trakcie opodatkowania ryczałtem, przeznaczony do wypłaty udziałowcom, podlega pomniejszeniu o należny ryczałt zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy CIT.

W kontekście art. 22 ust. 4-6 CIT, płatnik dywidendy zobowiązany jest do weryfikacji rzeczywistego właściciela odbiorcy. Dopuszczalne jest zastosowanie zasady "look-through" przy określaniu skutków podatkowych, jednakże wymaga to spełnienia rygorów należności rzeczywistych właścicieli z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania dla zachowania preferencji podatkowych.

Dywidenda wypłacona ze Spółki Y do Spółki Z, będąca dochodem wnioskodawcy, korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p., pod warunkiem spełnienia kryteriów określonych przez przepisy, w tym posiadania odpowiedniego udziału przez wymagany okres.

Wnioskodawca obowiązany jest weryfikować status rzeczywistego właściciela dywidend przy stosowaniu zwolnienia podatkowego. Zastosowanie zasady "look-through" jest dopuszczalne, gdy B. nie jest rzeczywistym właścicielem. Rzeczywiste stawki podatku należy stosować względem beneficjentów posiadających odpowiednie certyfikaty rezydencji, z zastrzeżeniem prawidłowego rozpoznania faktycznych właścicieli.

Wnioskodawca ma obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela odbiorcy dywidendy, mimo braku nadużycia, przy stosowaniu zwolnienia z podatku CIT. Zasada 'look-through' jest dopuszczalna dla określania skutków podatkowych dywidend rzeczywistych właścicieli zgodnie z umowami międzynarodowymi. Niepobieranie podatku dla funduszu emerytalnego jest prawidłowe, ale preferencyjna stawka 5% dla dywidendy

Płatnicy obowiązani są weryfikować status rzeczywistego właściciela dywidend, stosując zwolnienie z art. 22 CIT, nawet bez wyraźnego wymogu ustawowego, w świetle przeciwdziałania nadużyciom. Wypłaty powinny podlegać analizie na zasadzie "look-through" przy ustalaniu podatku, z perspektywy rzeczywistych właścicieli, uwzględniając jednolity charakter dywidend i dokumenty rezydencyjne.

Wnioskodawca, przy wypłacie dywidendy do podmiotu A, ma obowiązek weryfikacji jego statusu jako rzeczywistego właściciela. Brak weryfikacji oznacza nieprawidłowość w stosowaniu zwolnienia u źródła. Zasada look-through jest właściwa dla określenia skutków podatkowych podatku u źródła zgodnie z rezydencją rzeczywistych właścicieli dywidend.

Dla ustalenia statusu małego podatnika w rozumieniu ustawy o CIT należy uwzględniać przychody po przekształceniu struktury podmiotu, niezależnie od wcześniejszych form działalności, a stawka podatku od dywidendy jest zależna od roku podjęcia uchwały o jej podziale, a nie faktycznej wypłaty.

Spółka A. jest uprawniona do zastosowania zwolnienia z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT przy wypłacie dywidendy do B Ltd, stosując zasadę look-through approach, zakładając, że C GmbH, jako rzeczywisty beneficjent, spełnia wszelkie wymagane warunki do korzystania z tego zwolnienia.

Przy kalkulacji limitu odliczenia nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, zgodnie z art. 15c Ustawy o CIT, przychody z dywidend podlegające zwolnieniu z opodatkowania na mocy art. 22 ust. 4 muszą być uwzględnione na równi z innymi przychodami, przy określaniu wartości wskaźnika EBITDA.

W procesie obliczania limitu kosztów finansowania dłużnego na podstawie art. 15c ustawy o CIT, podatnik jest zobowiązany uwzględniać przychody z tytułu otrzymanych dywidend, również tych, które na mocy art. 22 ust. 4 CIT korzystają ze zwolnienia z opodatkowania.

Przy ustalaniu limitu odliczenia nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, stosuje się wartość EBITDA obejmującą wszystkie źródła przychodów, w tym dywidendy zwolnione podatkowo. Przychody uzyskane z tytułu instrumentów finansowych FIZ i OFI nie stanowią przychodów odsetkowych w rozumieniu art. 15c ust. 13 Ustawy o CIT.

Wnioskodawca ma obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidendy mimo braku oszustwa, a zasada "look-through" jest dopuszczalna, co pozwala na uwzględnienie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania przy ustalaniu stawek podatku u źródła w odniesieniu do rzeczywistych właścicieli dywidend.

Na gruncie polskiego prawa podatkowego wypłaty zysku i zaliczek na zysk z luksemburskiej spółki SCSp, będącej podmiotem transparentnym podatkowo, nie stanowią opodatkowanego przychodu dla polskiego rezydenta podatkowego. Zdarzenie to jest neutralne podatkowo, nie generując w momencie otrzymania obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych.

Dochody uzyskiwane przez fundację rodzinną oraz fundację rodzinną w organizacji z odsetek od lokat bankowych, dywidend, obligacji oraz wynagrodzenia z umorzenia certyfikatów inwestycyjnych są zwolnione z podatku dochodowego od osób prawnych, pod warunkiem zgodności z przepisami ustawy o fundacji rodzinnej oraz ustawy o CIT. Zwolnienie traci moc w przypadku niezgodności działalności gospodarczej z wymogami