Podatnik dokonujący wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów może zastosować stawkę 0% VAT, posiadając dokumentację potwierdzającą wywóz towarów do innego państwa członkowskiego UE, obejmującą faktury oraz dodatkowe dowody, jak korespondencja z nabywcą, potwierdzenie zapłaty, oświadczenia kontrahenta oraz dokumenty elektroniczne.

Podatnik CIT, nieprzekraczający równowartości 50 mln euro przychodów w poprzednim roku podatkowym i będący jednocześnie podatnikiem VAT przesyłającym JPK_VAT, obowiązany jest do przesłania plików JPK_CIT za rok podatkowy rozpoczynający się po 31 grudnia 2025 r.

Podatnik opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek nie przekracza limitu przychodu 50 mln euro, ustalonego zgodnie z przepisami rachunkowymi, w konsekwencji nie podlega obowiązkowi przesyłania ksiąg rachunkowych za rok obrotowy 2025 właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego.

Dla zastosowania stawki 0% VAT przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczające jest posiadanie dokumentów, które łącznie potwierdzają wywóz towarów z kraju i ich dostarczenie do nabywcy w innym państwie członkowskim UE. Może to obejmować korespondencję elektroniczną, potwierdzenie zapłaty, oraz dokumenty w ramach samofakturowania.

Dokumenty, takie jak faktura, list przewozowy i zestawienie przesyłek, są wystarczające do zastosowania stawki 0% VAT dla wewnątrzwspólnotowej dostawy, o ile potwierdzają dostarczenie towarów na terytorium UE i spełniają wymogi art. 42 ust. 1 ustawy o VAT.

Przejście na kwartalne rozliczanie VAT pozwala podatnikowi na przesunięcie obowiązku wysyłki elektronicznych ksiąg rachunkowych do organu podatkowego po raz pierwszy za rok podatkowy rozpoczynający się po 31 grudnia 2026 r., zgodnie z przepisami przejściowymi ustawy o CIT oraz ustawy o VAT.

Dostawa towarów przez A. Sp. z o.o. na rzecz B. OU, w transakcji łańcuchowej, nie stanowi eksportu opodatkowanego stawką VAT 0%; transport przypisano do dostawy z B. OU do odbiorcy w Islandii.

Wydatki zwracane pracownikom, dokumentowane fakturami wystawionymi na pracowników i zgodnie z polityką wewnętrzną spółki, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów w świetle art. 15 ust. 1 CIT, jeśli spełniają właściwe przesłanki związku z działalnością gospodarczą oraz są odpowiednio dokumentowane.

Prawidłowe utrzymywanie dokumentacji elektronicznej w formie skanów, które autentycznie i integralnie poświadczają dostawę towarów do innego kraju UE, jest wystarczające do zastosowania preferencyjnej stawki 0% VAT przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów, o ile spełnione są inne warunki ustawowe.

Wydatki ponoszone w imieniu spółki przez pracowników, udokumentowane fakturami imiennymi na pracownika lub paragonami bez danych nabywcy, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem, że spełniać będą wymogi określone w art. 9 i art. 15 ust. 1 ustawy o CIT oraz zostaną odpowiednio zaksięgowane i udokumentowane.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, spółka może zaliczać do kosztów uzyskania przychodów wydatki ponoszone na rzecz pracowników, nawet jeśli dokumentowane są na fakturach imiennych lub bez danych nabywcy, pod warunkiem ich właściwego udokumentowania i spełnienia przesłanek związku z działalnością gospodarczą oraz uzyskaniem przychodów.

Podatnik może uwzględniać czynsz z tytułu najmu w kosztach uzyskania przychodów na podstawie umowy i przelewu, traktując go jako koszt pośredni w ramach ustawy PIT, o ile nie jest możliwe uzyskanie faktury od wynajmującego.

Spółka osiągająca przychody zagraniczne opodatkowane u źródła na Tajwanie jest uprawniona do procentowego odliczenia tego podatku od polskiego CIT, z uwzględnieniem kosztów uzyskania przychodów przeliczonych według polskiej stawki podatkowej, z zachowaniem kursu NBP z dnia poprzedzającego zapłatę podatku przez płatnika tajwańskiego.

Wydatki poniesione przez pracowników w ramach wykonywania obowiązków służbowych, udokumentowane zgodnie z procedurami spółki i ustawą o rachunkowości, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu. Decyzję o kwalifikacji kosztu uzyskania przychodu podejmuje organ podatkowy na podstawie indywidualnej analizy zgodności z wymogami przewidzianymi w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Wydatki poniesione przez spółkę z tytułu rozliczeń służbowych, jeśli są właściwie udokumentowane zgodnie z normami rachunkowymi, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy CIT, jeśli nie są wykluczone przez art. 16 ust. 1.

Wydatek udokumentowany fakturą wystawioną poza KSeF może być uznany za koszt uzyskania przychodów, jeśli spełnia materiałowe przesłanki art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, pomimo obowiązku korzystania z KSeF od 1 lutego 2026 r.

Przechowywanie faktur wyłącznie w formie elektronicznej po ich zeskanowaniu i zniszczeniu oryginalnych dokumentów papierowych, które zapewnia ich autentyczność, integralność treści i czytelność, jest zgodne z przepisami VAT i nie pozbawia prawa do obniżenia VAT należnego o VAT naliczony związanego z działalnością opodatkowaną.

Dokumenty podstawowe, takie jak faktury, w połączeniu z Entry Certificate lub podpisanym CMR, stanowią wystarczający dowód na przeprowadzenie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów z Polski, co uprawnia do zastosowania stawki 0% VAT zgodnie z art. 42 ustawy o VAT.

Przechowywanie faktur w formie elektronicznej, po ich uprzednim zeskanowaniu z zachowaniem zasad integralności i autentyczności, uprawnia podatnika do zaliczenia kosztów uzyskania przychodów w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej, zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o rachunkowości.

Faktury stanowiące dowody księgowe, przechowywane wyłącznie w formie elektronicznej, mogą stanowić podstawę do zaliczenia związanych z nimi wydatków jako kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem zapewnienia ich autentyczności i dostępności, zgodnie z ustawą o rachunkowości i ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych.

Przechowywanie faktur wyłącznie w formie elektronicznej, przy zachowaniu wymogów zgłaszanych przez prawo podatkowe i rachunkowe, zapewnia uprawnienie podatnika do zaliczania takich dokumentów do kosztów uzyskania przychodów, również w kontekście prawa do obniżenia przychodów o poniesione wydatki.

Zastosowanie stawki VAT 0% do eksportu towarów wymaga potwierdzenia wywozu przez właściwy organ celny odpowiednim dokumentem celnym wskazanym w przepisach, i nie może być oparte na alternatywnych dokumentach sporządzonych przez wnioskodawcę, które nie mają charakteru urzędowego.

Dla zastosowania stawki 0% przy WDT, wystarczające jest posiadanie dokumentów wskazujących na wywóz i dostarczenie towarów do innego państwa UE. Dokumentacja opisująca dostawy z wariantów 2-7 może być uznana za wystarczającą na gruncie ustawy VAT, pod warunkiem, że łącznie potwierdza dostawę.

Podatnik ma prawo przechowywać faktury wyłącznie w formie elektronicznej i niszczyć ich papierowe oryginały, pod warunkiem zapewnienia autentyczności pochodzenia, integralności treści i czytelności, co zgodne jest z ustawą o VAT, umożliwiając odliczenie VAT naliczonego.