Należności przysługujące zleceniobiorcom z tytułu diet i zwiększonych kosztów utrzymania za granicą, pod warunkiem ich zgodności z przepisami Rozporządzenia i niezaliczenia do kosztów uzyskania przychodu, podlegają zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych zgodnie z art. 21 ustawy o podatku dochodowym.

Wypłaty z tytułu zwiększonych kosztów utrzymania, dokonane w związku z realizacją umowy zlecenia i mieszczące się w limitach określonych przepisami rozporządzenia, korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy PIT.

Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą, świadczący usługi transportowe, uprawniony jest do zaliczania diet za podróże służbowe do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem że nie przekraczają one wysokości diet przysługujących pracownikom.

Diety i inne należności za czas podróży służbowej pracownika korzystają ze zwolnienia podatkowego na mocy art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a u.p.d.o.f., w wysokości określonej w przepisach kraju delegującego, co oznacza brak potrzeby ich wykazywania w polskim zeznaniu podatkowym PIT-36.

Diety i kilometrówka otrzymywane przez polskiego rezydenta podatkowego za pracę w Niemczech, które są nieopodatkowane w tym kraju oraz nie przekraczają tamtejszych norm, nie podlegają opodatkowaniu w Polsce na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przypadku skumulowanej wypłaty diet w jednym miesiącu, przekraczającej 3 000 zł, zwolnienie podatkowe stosuje się do łącznej kwoty, a nie indywidualnie dla każdej diety.

Koszty zagranicznych diet w działalności gospodarczej związanej z transportem drogowym, pod pewnymi warunkami, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu, ograniczone jednak do poziomu diet przysługujących pracownikom, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy PIT.

Diety wypłacane przez LGD członkom jej zarządu nie spełniają przesłanek zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż stanowią wynagrodzenie za czynności w organie osoby prawnej, wymagają poboru zaliczek na podatek dochodowy.

Stypendium uzyskane w ramach stażu w instytucji unijnej, mimo braku spełnienia przesłanek do całościowego zwolnienia na gruncie art. 21 ust. 1 pkt 137, może korzystać z częściowego zwolnienia podatkowego zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 23a lit. a ustawy podatkowej. Dochód z takiego stypendium podlega opodatkowaniu, jeśli przekracza limit przewidziany dla diet służbowych.

Zwolnione od opodatkowania są diety i inne należności za czas podróży, pod warunkiem spełnienia wymogów art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b Ustawy o PIT, jeśli kwoty nie przekraczają określonych limitów; zleceniodawca nie musi odprowadzać zaliczki na podatek dochodowy od równowartości 25% diet i należności ryczałtowych.

Zwrot dodatkowych wydatków, takich jak opłaty parkingowe i przejazdy płatnymi drogami, ponoszonych w ramach podróży służbowych prywatnymi pojazdami, nie wchodzi w zakres kilometrówki i może korzystać ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o PIT, o ile spełnione są wymogi dokumentacyjne.

Przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartości diet z tytułu podróży służbowych, o ile nie przekraczają one poziomu diet ustalonych dla pracowników zgodnie z obowiązującymi przepisami ministerialnymi oraz są ponoszone w celu uzyskania przychodów.

Diety przyznawane członkom organów stanowiących osoby prawnej nie korzystają ze zwolnienia podatkowego przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy o PIT, lecz stanowią przychód z działalności osobistej na podstawie art. 13 pkt 7, wymagając poboru zaliczek podatkowych przez płatnika.

Przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą w zakresie transportu może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych, pod warunkiem ich związku z działalnością gospodarczą i spełnienia limitów określonych w przepisach dotyczących podróży służbowych dla pracowników.

Przychody uzyskiwane przez wspólników spółki jawnej z udziału w produkcji i sprzedaży nowego suplementu medycznego mogą być opodatkowane ryczałtem 5,5%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Diety oraz kwoty stanowiące zwrot kosztów przyznane członkom organu wykonawczego Y, jednocześnie pełniącym funkcje w organie stanowiącym, nie korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przypadku skumulowanych wypłat diet radnym lub sołtysom w jednym miesiącu, przysługuje zwolnienie podatkowe jedynie do 3 000 zł od całkowitej kwoty wypłaty dokonanej w tym miesiącu, bez względu na liczbę miesięcy, za które te diety były należne.

Usługi dietetyczne świadczone przez dietetyka korzystają ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy, jeżeli są świadczone na rzecz osób z problemami zdrowotnymi jako usługi medyczne. Zwolnienie nie dotyczy usług świadczonych na rzecz osób zdrowych ani usług nabywanych i odsprzedawanych tym osobom przez zleceniobiorców na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a.

Podróże służbowe osób prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą mogą stanowić podstawę do zaliczenia diet do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem iż wysokość diet nie przekracza limitów przysługujących pracownikom, a wyjazdy te mają bezpośredni związek z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Zwrot kosztów przejazdów krajowych w miejscowości, gdzie mieszka pracownik lub znajduje się siedziba pracodawcy, nie jest przychodem. Natomiast w zagranicznych podróżach, zwrot przekraczający ryczałt stanowi opodatkowany przychód, z wyjątkiem uzasadnionej, udokumentowanej potrzeby, co podlega zwolnieniu.

Świadczone przez Spółkę usługi dietetyczne online mogą korzystać ze zwolnienia od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy, jeżeli stanowią element działalności leczniczej i są skierowane do osób chorych, służąc przywracaniu i poprawie zdrowia. Zwolnienie z pkt 19 lit. c w tym kontekście nie znajduje zastosowania.

Obowiązki płatnika w związku z wypłatą dodatkowego świadczenia pieniężnego, tytułem rekompensaty zwiększonych kosztów utrzymania podczas wykonywania pracy w Niemczech.