Poniesione na budynku socjalno-biurowym oraz związane z nabyciem wyposażenia i urządzeń wydatki stanowią kwalifikowane koszty nowej inwestycji w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT oraz przepisów ustawy p.s.i. i rozporządzenia pomocowego, co uprawnia Wnioskodawcę do zwolnienia podatkowego w zakresie określonym w decyzji o wsparciu.

Koszty uzyskania przychodów, których nie można jednoznacznie przypisać do działalności zwolnionej lub opodatkowanej, powinny być alokowane stosownie do proporcji przychodów zwolnionych i opodatkowanych w ogólnej kwocie przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o CIT.

Podatnikowi, który importuje pojazd używany do celów mieszanych (prywatnych i gospodarczych), przysługuje prawo do odliczenia 50% kwoty VAT naliczonego z tytułu takiego importu, zgodnie z art. 86a ust. 1 i 2 ustawy o VAT, pod warunkiem wypełnienia wynikających z decyzji organu celnego zobowiązań podatkowych.

Podatnikowi, prowadzącemu działalność cząstkowo zwolnioną z CIT, przysługuje prawo do odliczenia kosztów kwalifikowanych ulgi B+R, o ile koszty te są alokowane wyłącznie do opodatkowanych dochodów, zgodnie z art. 18d ust. 6 ustawy o CIT.

Wygaśnięcie decyzji o wsparciu z art. 17 ust. 5 Ustawy o WNI skutkuje utratą prawa do zwolnienia z datą złożenia wniosku o wygaszenie, a nie ex tunc. Koszty związane z działalnością zwolnioną nie mogą być przeksięgowane na działalność opodatkowaną.

Niemożność stosowania ryczałtu od dochodów spółek w przypadku posiadania decyzji o wsparciu wobec nowych inwestycji i braku osiągnięcia z nich dochodów, wykluczając podatnika z możliwości korzystania z estońskiego CIT, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, niezależnie od faktycznej realizacji tych dochodów przez inwestujący podmiot.

Koszty dzierżawy nieruchomości od podmiotów powiązanych mogą stanowić koszty kwalifikowane dla celów uzyskania pomocy publicznej w formie zwolnienia podatkowego, pod warunkiem spełnienia określonych w przepisach wymogów dotyczących długości umowy czy miejsca realizacji inwestycji.

Reżim pomocy publicznej dopuszcza zaliczanie do kosztów kwalifikowanych wydatków na elementy inwestycji, takie jak zaplecze socjalne, jedynie po spełnieniu warunku ich wpisania do ewidencji środków trwałych. Ponadto, dla dochodów niekorzystających ze zwolnień istnieje obowiązek regularnej kalkulacji zaliczek na podatek w trakcie roku podatkowego.

Podatnik jest uprawniony do korzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a UPDOP od miesiąca poniesienia kosztów kwalifikowanych w ramach inwestycji realizowanej w oparciu o decyzję o wsparciu, niezależnie od momentu uzyskania dochodu z tej inwestycji.

Moment poniesienia wydatku inwestycyjnego kwalifikowanego do obliczania pomocy publicznej, zgodnie z § 10 Rozporządzenia o WNI, wymaga zarówno rzeczywistej zapłaty, jak i ujęcia środka trwałego w ewidencji. Zatem koszt uznaje się za poniesiony tylko po spełnieniu tych dwóch warunków.

Podatnik może stosować alternatywne metody alokacji kosztów wspólnych, w tym opartych na zużyciu surowca, pod warunkiem wiarygodnego odzwierciedlenia rzeczywistego podziału kosztów, jeżeli metoda ta jest bardziej adekwatna niż klucz przychodowy określony w art. 15 ust. 2 ustawy o CIT.

W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości nabytej w spadku, okres pięciu lat, po którym zbycie nieruchomości nie podlega opodatkowaniu, liczy się od momentu nabycia tej nieruchomości przez spadkodawcę; zmiana lokalizacji lub oznaczeń gruntów w wyniku scalenia nie wpływa na obowiązek podatkowy.

Wydatki poniesione na nowe inwestycje, w tym hale produkcyjne, budynki administracyjne i infrastrukturę, kwalifikują się jako koszty dające prawo do zwolnienia podatkowego na mocy art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, a odpisy amortyzacyjne tych inwestycji mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, tym samym podlegając zwolnieniu podatkowemu.

Spółka jako reprezentująca pośrednio importera nie jest uprawniona do odliczenia podatku naliczonego VAT zapłaconego z tytułu importu towarów, gdyż nie istnieje związek między importowanymi towarami a czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi w ramach działalności Spółki.

Przychody i koszty uzyskania przychodów związane ze sprzedażą produktów oraz usług montażu, wykonywanych w ramach wspieranej inwestycji, stanowią element kalkulacyjny wyniku podatkowego działalności zwolnionej, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, nawet jeżeli część działań jest realizowana poza terenem wsparcia.

Zwolnienie z podatku dochodowego od osób prawnych dochodów z działalności objętych decyzjami o wsparciu powinno być rozliczane zgodnie z kolejnością ich wydania, umożliwiając wykorzystanie niewykorzystanego limitu zwolnienia z jednej decyzji na inne, późniejsze etapy inwestycji, przy spełnieniu warunku posiadania co najmniej dwóch decyzji o wsparciu.

Koszty związane z budową budynku socjalno-biurowego, instalacji oraz fotowoltaiki na potrzeby nowej inwestycji, objęte są pomocą publiczną jako koszty kwalifikowane w rozumieniu ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji i zwolnione na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT.

Koszty kwalifikowane nowej inwestycji w kontekście zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych mogą być uwzględniane wyłącznie, jeśli zostały poniesione faktycznie i w okresie ważności decyzji o wsparciu. Wydatki poniesione przed wydaniem decyzji nie mogą stanowić podstawy do zwolnienia, ponieważ przepisy o zwolnieniach podatkowych wymagają ścisłej interpretacji.

Podział przez wydzielenie, w trybie art. 529 § 1 pkt 4 KSH, który obejmuje zorganizowane części przedsiębiorstwa po stronie spółki dzielonej i nowo zawiązanej, nie skutkuje powstaniem przychodu na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 9 ustawy o CIT, jeżeli obie części majątku stanowią zorganizowane części przedsiębiorstwa.

Działanie podmiotu na podstawie nakazu organu władzy publicznej, które prowadzi do ekwiwalentnego świadczenia o charakterze usługi, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, nawet jeśli nosi ono nazwę odszkodowania.

Status podatnika jako Centrum Badawczo-Rozwojowego oraz kategoria wielkości przedsiębiorstwa decydują o limitach kosztów kwalifikowanych w kontekście art. 18d ustawy o CIT. Przepisy te stosuje się od momentu, kiedy status CBR jest prawomocny i w roku poniesienia kosztów.

Zmiana statusu przedsiębiorcy ze średniego na dużego w trakcie inwestycji na podstawie wydanej Decyzji o wsparciu nie wpływa na wysokość wskaźnika intensywności pomocy publicznej ani nie ogranicza prawa do kwalifikowania wydatków na używane środki trwałe.

Stwierdzenie wygaśnięcia zezwolenia na działalność w SSE zgodnie z art. 19 ust. 5 pkt 3 UoSSE, nie obliguje do zwrotu pomocy publicznej. Po wygaśnięciu zezwolenia, spółka, spełniając wymogi, może wybrać opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek (tzw. „CIT estoński”) w bieżącym roku podatkowym.

Wydatki poniesione przez Spółkę na podstawie umów leasingu, spełniających warunki leasingu finansowego, stanowią koszty kwalifikowane do wsparcia na nową inwestycję w formie zwolnienia podatkowego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy CIT, pod warunkiem kontynuacji zakupów leasingowych jako środków trwałych. Wydatki te obejmują wstępną opłatę leasingową, opłatę manipulacyjną, raty leasingowe i kwotę