Przychód z nieodpłatnego użyczenia nieruchomości między osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej korzysta ze zwolnienia z PIT. Przychody z najmu użyczonych lokali, opodatkowane jako najem prywatny, podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na zasadach art. 2 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r.

Wynagrodzenie za obniżkę czynszu wypłacone w trakcie transakcji sprzedaży nieruchomości stanowi koszt uzyskania przychodów dla Zbywcy, spełniając warunki określone w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w tym związek z przychodami oraz racjonalność gospodarczą.

W zryczałtowanym podatku dochodowym przychodem z najmu okazjonalnego jest wyłącznie czynsz najmu; wpłaty najemcy na media i opłaty administracyjne, gdy wynajmujący jest pośrednikiem, nie stanowią jego przysporzenia majątkowego i nie podlegają opodatkowaniu.

Podstawą opodatkowania przychodów z dzierżawy ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych jest wyłącznie część stała czynszu. Część zmienna czynszu, stanowiąca rekompensatę z tytułu należności publicznoprawnych, pozostaje neutralna podatkowo z uwagi na brak rzeczywistego przysporzenia majątkowego po stronie wydzierżawiającego.

Czynsz za dzierżawę gruntu, na którym powstaje środek trwały, powinien zwiększać wartość początkową tego środka trwałego do momentu jego oddania do używania i być amortyzowany, nie zaś potrącalny jako koszt pośredni, zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych.

Odsetki od kredytu hipotecznego oraz koszty utrzymania mieszkania, w proporcji odpowiadającej wykorzystaniu lokalu na działalność gospodarczą, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jeżeli spełniają warunki faktycznego poniesienia, związku z przychodami i odpowiedniego udokumentowania.

Czynsz najmu płacony przez przedsiębiorcę na rzecz samego siebie jako właściciela lokalu nie może być uznany za koszt podatkowy, natomiast opłaty eksploatacyjne, spełniające warunki ustawy o PIT, są uznawane za koszty uzyskania przychodów w działalności gospodarczej.

Wydatki ponoszone na wynajem mieszkania w Warszawie, wykorzystywane wyłącznie do celów artystycznych i komunikacyjnych w ramach działalności gospodarczej, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jeśli mają bezpośredni i niepodważalny związek z osiągnięciem przychodów lub zabezpieczeniem źródła przychodów, co wymaga właściwego udokumentowania.

Wypłata wynagrodzenia za najem nieruchomości pomiędzy spółką a jej wspólnikami, ustalona w warunkach rynkowych, nie stanowi ukrytych zysków w rozumieniu art. 28m ustawy o CIT i nie podlega opodatkowaniu jako taki dochód estońskim CIT.

Rabat czynszowy udzielony w ramach umowy najmu instytucjonalnego nie stanowi darowizny w rozumieniu prawa podatkowego, gdyż nie prowadzi do uszczuplenia majątku wynajmującego ani przesunięcia własności, zatem nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Podatnik, prowadząc działalność gospodarczą w wydzielonej części wynajmowanego mieszkania, może zaliczać do kosztów uzyskania przychodu proporcjonalną część kosztów czynszu i zużycia prądu, pod warunkiem ich odpowiedniego udokumentowania oraz wykazania związku ponoszonych wydatków z prowadzoną działalnością.

Czynsz inicjalny, jako koszt pośredni, winien być rozliczany jednorazowo w momencie jego poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, natomiast czynsz dzierżawny stanowi koszt potrącalny na bieżąco jako koszt ogólnego działania zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Przychody z najmu nieruchomości, niebędącej częścią działalności gospodarczej, podlegają opodatkowaniu na zasadach najmu prywatnego według stawek ryczałtu. Podstawą opodatkowania jest przychód określony jako suma wpływów czynszowych bez potrąceń związanych z zarządzaniem nieruchomością.

Odsetki od kredytu hipotecznego i koszty utrzymania lokalu, wykorzystywanego częściowo do działalności gospodarczej, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, jeśli są poniesione w celu osiągnięcia przychodów i proporcjonalnie do wykorzystania lokalu na cele działalności, z zastrzeżeniem właściwego ich udokumentowania.

Zwrot przez dzierżawcę równowartości podatku od nieruchomości stanowi element kalkulacyjny świadczenia zasadniczego z tytułu umowy dzierżawy i powinien być wliczany do wartości sprzedaży, co wpływa na możliwość korzystania ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT.

Sprzedaż udziałów we współwłasności nieruchomości, będąca dostawą towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, korzysta ze zwolnienia z VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż nie stanowi pierwszego zasiedlenia, a od zasiedlenia minął okres dłuższy niż dwa lata, jednakże podatnik zbywa majątek w kontekście swojej działalności gospodarczej.

Wynagrodzenie za czynsz administracyjny nie stanowi przychodu podatkowego podlegającego opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od wynajmu, gdyż wynajmujący działa jedynie jako pośrednik pomiędzy najemcami a wspólnotą mieszkaniową, a czynsz administracyjny nie jest definitywnym przysporzeniem majątkowym wynajmującego.

Refakturowane opłaty eksploatacyjne nie stanowią elementu przychodu z najmu prywatnego podlegającego opodatkowaniu ryczałtem ewidencjonowanym, gdyż wynajmujący pełni jedynie rolę pośrednika w rozliczeniach.

Czynsz uzyskiwany z umowy dzierżawy znaków towarowych, niezwiązanej z działalnością gospodarczą, stanowi przychód z praw majątkowych, a nie z najmu i dzierżawy, i podlega opodatkowaniu według skali podatkowej na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 18 u.p.d.o.f.

W przypadku najmu prywatnego, przychodem opodatkowanym wynajmującego jest wyłącznie czynsz ustalony w umowie, nie zaś opłaty eksploatacyjne ponoszone przez najemcę, które nie stanowią przysporzenia majątkowego dla wynajmującego.

Czynsz uzyskany z dzierżawy znaków towarowych, niebędącej częścią działalności gospodarczej, stanowi przychód z praw majątkowych w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o PIT, a nie przychód z najmu i dzierżawy, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 tej ustawy.

Czynsz uzyskany z dzierżawy znaków towarowych należy zaliczyć do przychodów z praw majątkowych, a nie do przychodów z najmu i dzierżawy, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 18 ustawy o PIT, co wynika z charakteru przedmiotu umowy dzierżawy jako prawa niemajątkowego.

Wydatki na czynsz i media w proporcji odpowiadającej wykorzystaniu na działalność gospodarczą mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu, natomiast wydatki na leczenie czy pakiet medyczny, z uwagi na ich osobisty charakter, nie mogą być kwalifikowane jako koszty uzyskania przychodu z działalności gospodarczej.

Czynsz najmu nieruchomości płacony przez Wnioskodawcę na rzecz wspólników nie stanowi ukrytego zysku ani wydatku niezwiązanego z działalnością gospodarczą i nie podlega opodatkowaniu ryczałtem w ramach estońskiego CIT, jeśli jest ustalony na warunkach rynkowych i spełnia potrzeby biznesowe spółki.