Na gruncie art. 22 ust. 4-6 ustawy o CIT, płatnik zobowiązany jest do weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela odbiorcy dywidendy, co ma zapobiegać nadużyciom przy zwolnieniach podatkowych. Zastosowanie zasady "look-through" jest uzasadnione, jeśli rzeczywistymi odbiorcami są inne podmioty niż bezpośredni odbiorca dywidend, co potwierdza także weryfikacja właściwej stawki podatku zgodnie z odpowiednimi

Wynagrodzenie wypłacane w ramach umowy o dzieło, z przeniesieniem praw autorskich przez nierezydenta Rosji, nie podlega opodatkowaniu w Polsce na podstawie polsko-rosyjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Natomiast wynagrodzenie za usługi świadczone w ramach umowy zlecenia podlega opodatkowaniu w Polsce z ryczałtowym podatkiem u źródła, przy uwzględnieniu certyfikatu rezydencji.

Płatnicy obowiązani są weryfikować status rzeczywistego właściciela dywidend, stosując zwolnienie z art. 22 CIT, nawet bez wyraźnego wymogu ustawowego, w świetle przeciwdziałania nadużyciom. Wypłaty powinny podlegać analizie na zasadzie "look-through" przy ustalaniu podatku, z perspektywy rzeczywistych właścicieli, uwzględniając jednolity charakter dywidend i dokumenty rezydencyjne.

Nabycie licencji użytkownika końcowego na programy komputerowe, bez prawa do ich komercyjnego wykorzystania, nie powoduje obowiązku poboru podatku u źródła ani konieczności posiadania certyfikatu rezydencji zagranicznych kontrahentów przez płatnika, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 i art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 r., jest uprawniony do skorzystania z ulgi na powrót z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, pod warunkiem nieprzerwanego zamieszkiwania za granicą przez trzy lata przed powrotem oraz spełnienia pozostałych wymogów ustawowych.

Organ uznał zasadność zastosowania zasady "look-through" przy ustalaniu rzeczywistych właścicieli odsetek i możliwości niestosowania poboru podatku u źródła po spełnieniu określonych warunków proceduralnych i posiadaniu certyfikatów rezydencji podatkowej, zgodnie z obowiązującymi UoUPO.

Wnioskodawca ma obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidendy mimo braku oszustwa, a zasada "look-through" jest dopuszczalna, co pozwala na uwzględnienie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania przy ustalaniu stawek podatku u źródła w odniesieniu do rzeczywistych właścicieli dywidend.

Płatnik podatku ma prawo zastosować zasadę "look-through", określając skutki podatkowe wypłat, opierając się o sytuację podatkową rzeczywistych właścicieli odsetek. Obowiązki płatnika w zakresie poboru podatku u źródła winny być dostosowane do umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, które honorują rzeczywistych beneficjentów płatności, uwzględniając klauzule beneficial ownership.

Osoba, która nie zmieniła swojego centrum interesów osobistych i gospodarczych na terytorium obcego kraju, a powraca do Polski, nie może korzystać z ulgi podatkowej z tytułu powrotu do kraju, jeśli jej rezydencja podatkowa nie uległa przeniesieniu.

Zasada "look-through" jest dopuszczalna przy ustalaniu obowiązków płatnika odsetkowego podatku u źródła, wymagając uwzględnienia rzeczywistych właścicieli, a nie pośredników. Płatnik powinien stosować UPO w odniesieniu do rzeczywistych właścicieli i ich rezydencji, czego skutki zostały przyjęte poza wyjątkiem dla holenderskiego podatnika w 2022 roku.

Zastosowanie zasady "look-through" jest uzasadnione w ocenie skutków podatkowych dla rzeczywistych właścicieli odsetek, pomijając pośrednika. Należności dla właściciela holenderskiego do 31.12.2022 winny być opodatkowane preferencyjnie, a pozostałe zwolnione od podatku.

Wnioskodawca ma obowiązek weryfikacji rzeczywistego właściciela dywidend, stosując art. 22 ust. 4-6 CIT i odmawiając zastosowania 5% stawki podatku dla E., z uwagi na brak bezpośredniego posiadania kapitału. Rzeczywistymi właścicielami uznaje się inwestorów, stosując zasadę "look-through".

Rzeczywistymi właścicielami odsetek wypłacanych przez Wnioskodawcę są B., C. i D., co uprawnia Wnioskodawcę do zastosowania zasady 'look-through' w celu niepobierania podatku u źródła zgodnie z UPO PL/US i PL/NL, pod warunkiem należytej staranności.

Należności wypłacane przez wnioskodawcę na rzecz B z tytułu korzystania z systemu franczyzowego i oznaczeń marki stanowią należności licencyjne, podlegające opodatkowaniu podatkiem u źródła zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Przy spełnieniu warunków należytej staranności można zastosować preferencyjną stawkę 10% z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z USA.

Podatnik ma obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend, stosując przepisy art. 22 ust. 4-6 CITu. Zasadę "look-through" można stosować dla ustalenia skutków podatkowych dywidend, a zaniechanie pobrania podatku u źródła jest uzasadnione dla funduszy emerytalnych, które są rzeczywistymi właścicielami dywidend oraz spełniają odpowiednie przesłanki konwencyjne.

Spółka dokonując płatności za należności licencyjne do spółki A, stosując certyfikat rezydencji i oświadczenie spółki B, może korzystać z obniżonej stawki podatkowej zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania; spółka B winna być wskazana w informacji IFT-2R jako rzeczywisty beneficjent.

Rzeczywisty właściciel odsetek decyduje o kwalifikacji podatkowej. Gdy odbiorca płatności (podmiot A) nie jest właścicielem rzeczywistym, zastosowanie znajduje norma 'look-through', umożliwiająca rozpoznanie rzeczywistych przepisów podatkowych względem podmiotów B, C i D. Podmiot A, będąc pośrednikiem, nie podlega zwolnieniu od podatku u źródła na podstawie odpowiednich umów międzynarodowych (PL/US

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 roku i nie miał tam rezydencji przez wymagane okresy poprzedzające, uprawniony jest do ulgi na powrót, o ile przysługujący mu przychód nie przekracza 85 528 zł rocznie, spełniając wszystkie przewidziane warunki formalne, w tym odpowiednią dokumentację miejsca zamieszkania.

Stosowanie stawki 5% podatku u źródła na podstawie art. 10 ust. 2 lit. a UPO z Francją wymaga, aby rzeczywisty beneficjent dywidendy rozporządzał bezpośrednio co najmniej 10% kapitału w spółce wypłacającej dywidendę.

Udokumentowanie rezydencji podatkowej Kontrahenta może nastąpić zarówno przed, jak i po dokonaniu płatności, o ile uzyskany certyfikat potwierdza rezydencję na datę płatności. Płatnik nie ma obowiązku posiadania certyfikatu rezydencji w momencie realizacji płatności, by zastosować postanowienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Podatnik posiadający ograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, w przypadku dochodów z umowy zlecenia zawartej z polskim zleceniodawcą i wykonywanej głównie za granicą, podlega opodatkowaniu w Polsce, chyba że dostarczy certyfikat rezydencji potwierdzający miejsce zamieszkania podatkowego poza Polską. Brak takiego certyfikatu skutkuje obowiązkiem pobrania podatku dochodowego w formie ryczałtu.

Wynagrodzenia wypłacane przez Spółkę na rzecz nierezydentów za usługi poza terytorium RP, nie stanowią przychodów objętych art. 29 ust. 1 ustawy o PIT, co zwalnia Spółkę z obowiązku poboru zryczałtowanego podatku u źródła.

Przychody uzyskiwane przez Speakerów z tytułu uczestnictwa w Kongresach organizowanych przez A. sp. z o.o. nie stanowią przychodów podlegających zryczałtowanemu podatkowi dochodowemu zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o PIT, skutkiem czego Spółka nie jest obciążona obowiązkiem podatkowym z tego tytułu.

Certyfikat rezydencji, jako zaświadczenie o miejscu zamieszkania dla celów podatkowych, jest stosowany do wszystkich przychodów podlegających umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania, niezależnie od dodatkowych informacji w nim zawartych, oraz ważny przez 12 miesięcy, jeśli nie wskazano inaczej.