Wnioskodawca ma obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidendy mimo braku oszustwa, a zasada "look-through" jest dopuszczalna, co pozwala na uwzględnienie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania przy ustalaniu stawek podatku u źródła w odniesieniu do rzeczywistych właścicieli dywidend.
Płatnik podatku ma prawo zastosować zasadę "look-through", określając skutki podatkowe wypłat, opierając się o sytuację podatkową rzeczywistych właścicieli odsetek. Obowiązki płatnika w zakresie poboru podatku u źródła winny być dostosowane do umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, które honorują rzeczywistych beneficjentów płatności, uwzględniając klauzule beneficial ownership.
Osoba, która nie zmieniła swojego centrum interesów osobistych i gospodarczych na terytorium obcego kraju, a powraca do Polski, nie może korzystać z ulgi podatkowej z tytułu powrotu do kraju, jeśli jej rezydencja podatkowa nie uległa przeniesieniu.
Zasada "look-through" jest dopuszczalna przy ustalaniu obowiązków płatnika odsetkowego podatku u źródła, wymagając uwzględnienia rzeczywistych właścicieli, a nie pośredników. Płatnik powinien stosować UPO w odniesieniu do rzeczywistych właścicieli i ich rezydencji, czego skutki zostały przyjęte poza wyjątkiem dla holenderskiego podatnika w 2022 roku.
Zastosowanie zasady "look-through" jest uzasadnione w ocenie skutków podatkowych dla rzeczywistych właścicieli odsetek, pomijając pośrednika. Należności dla właściciela holenderskiego do 31.12.2022 winny być opodatkowane preferencyjnie, a pozostałe zwolnione od podatku.
Wnioskodawca ma obowiązek weryfikacji rzeczywistego właściciela dywidend, stosując art. 22 ust. 4-6 CIT i odmawiając zastosowania 5% stawki podatku dla E., z uwagi na brak bezpośredniego posiadania kapitału. Rzeczywistymi właścicielami uznaje się inwestorów, stosując zasadę "look-through".
Rzeczywistymi właścicielami odsetek wypłacanych przez Wnioskodawcę są B., C. i D., co uprawnia Wnioskodawcę do zastosowania zasady 'look-through' w celu niepobierania podatku u źródła zgodnie z UPO PL/US i PL/NL, pod warunkiem należytej staranności.
Należności wypłacane przez wnioskodawcę na rzecz B z tytułu korzystania z systemu franczyzowego i oznaczeń marki stanowią należności licencyjne, podlegające opodatkowaniu podatkiem u źródła zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Przy spełnieniu warunków należytej staranności można zastosować preferencyjną stawkę 10% z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z USA.
Podatnik ma obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend, stosując przepisy art. 22 ust. 4-6 CITu. Zasadę "look-through" można stosować dla ustalenia skutków podatkowych dywidend, a zaniechanie pobrania podatku u źródła jest uzasadnione dla funduszy emerytalnych, które są rzeczywistymi właścicielami dywidend oraz spełniają odpowiednie przesłanki konwencyjne.
Spółka dokonując płatności za należności licencyjne do spółki A, stosując certyfikat rezydencji i oświadczenie spółki B, może korzystać z obniżonej stawki podatkowej zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania; spółka B winna być wskazana w informacji IFT-2R jako rzeczywisty beneficjent.
Rzeczywisty właściciel odsetek decyduje o kwalifikacji podatkowej. Gdy odbiorca płatności (podmiot A) nie jest właścicielem rzeczywistym, zastosowanie znajduje norma 'look-through', umożliwiająca rozpoznanie rzeczywistych przepisów podatkowych względem podmiotów B, C i D. Podmiot A, będąc pośrednikiem, nie podlega zwolnieniu od podatku u źródła na podstawie odpowiednich umów międzynarodowych (PL/US
Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 roku i nie miał tam rezydencji przez wymagane okresy poprzedzające, uprawniony jest do ulgi na powrót, o ile przysługujący mu przychód nie przekracza 85 528 zł rocznie, spełniając wszystkie przewidziane warunki formalne, w tym odpowiednią dokumentację miejsca zamieszkania.
Stosowanie stawki 5% podatku u źródła na podstawie art. 10 ust. 2 lit. a UPO z Francją wymaga, aby rzeczywisty beneficjent dywidendy rozporządzał bezpośrednio co najmniej 10% kapitału w spółce wypłacającej dywidendę.
Udokumentowanie rezydencji podatkowej Kontrahenta może nastąpić zarówno przed, jak i po dokonaniu płatności, o ile uzyskany certyfikat potwierdza rezydencję na datę płatności. Płatnik nie ma obowiązku posiadania certyfikatu rezydencji w momencie realizacji płatności, by zastosować postanowienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Podatnik posiadający ograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, w przypadku dochodów z umowy zlecenia zawartej z polskim zleceniodawcą i wykonywanej głównie za granicą, podlega opodatkowaniu w Polsce, chyba że dostarczy certyfikat rezydencji potwierdzający miejsce zamieszkania podatkowego poza Polską. Brak takiego certyfikatu skutkuje obowiązkiem pobrania podatku dochodowego w formie ryczałtu.
Wynagrodzenia wypłacane przez Spółkę na rzecz nierezydentów za usługi poza terytorium RP, nie stanowią przychodów objętych art. 29 ust. 1 ustawy o PIT, co zwalnia Spółkę z obowiązku poboru zryczałtowanego podatku u źródła.
Przychody uzyskiwane przez Speakerów z tytułu uczestnictwa w Kongresach organizowanych przez A. sp. z o.o. nie stanowią przychodów podlegających zryczałtowanemu podatkowi dochodowemu zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o PIT, skutkiem czego Spółka nie jest obciążona obowiązkiem podatkowym z tego tytułu.
Certyfikat rezydencji, jako zaświadczenie o miejscu zamieszkania dla celów podatkowych, jest stosowany do wszystkich przychodów podlegających umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania, niezależnie od dodatkowych informacji w nim zawartych, oraz ważny przez 12 miesięcy, jeśli nie wskazano inaczej.
Wynagrodzenie za dostęp do modelu SaaS oraz baz danych, niewiążące się z użytkowaniem przestrzeni dyskowej jako urządzenia przemysłowego, nie podlega podatkowi u źródła zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, za wyjątkiem wynagrodzenia obejmującego użytkowanie serwera dla przechowywania danych.
Wynagrodzenie płacone za korzystanie z licencji użytkownika końcowego do oprogramowania oraz za dostęp do baz danych, ograniczone do użytku wewnętrznego, nie podlega opodatkowaniu podatkiem u źródła. Natomiast wynagrodzenie za dostęp do oprogramowania SaaS, umożliwiające użytkowanie przestrzeni dyskowej, stanowi należność za użytkowanie urządzeń przemysłowych, podlegającą opodatkowaniu.
Osoba fizyczna, która na terytorium RP posiada centrum interesów osobistych lub gospodarczych, podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, niezależnie od długości pobytu za granicą. W przypadku uzyskiwania dochodów w Wielkiej Brytanii, te dochody podlegają opodatkowaniu także w Polsce z uwzględnieniem metody proporcjonalnego zaliczenia podatku.
Osoba fizyczna, która ma miejsce zamieszkania i centrum interesów życiowych w Polsce, podlega w tym kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, niezależnie od stałego adresu zameldowania za granicą lub posługiwania się tym adresem w dokumentacji, o ile spełnia warunki wskazane przez ustawę o podatku dochodowym oraz umowę międzynarodową o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Wynagrodzenie wypłacane osobie fizycznej, mającej miejsce zamieszkania na Filipinach, jest opodatkowane wyłącznie na Filipinach pod warunkiem przedłożenia ważnego certyfikatu rezydencji podatkowej; w przeciwnym razie polski płatnik zobowiązany jest pobrać 20% podatek u źródła.
Dla celów ulgi na powrót, przeniesienie miejsca zamieszkania na terytorium Polski, dokonane przed 31 grudnia 2021 r., nie daje podstaw do skorzystania z tej ulgi na mocy art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.