Wydatki na usługi stomatologiczne i protetyczne nie mogą być uznane za wydatki poniesione na cele rehabilitacyjne i nie podlegają odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 3 i 6b ustawy o PIT, w sytuacji braku certyfikacji specjalistycznej o ich leczniczo-rehabilitacyjnym charakterze.

W przypadku ulgi rehabilitacyjnej, wydatki poniesione na zakup sprzętu AGD przez współmałżonka niepełnosprawnego podatnika mogą być odliczone, tylko jeśli faktury potwierdzające zakup są wystawione na osobę niepełnosprawną i spełniają inne ustawowe kryteria dotyczące sprzętu ułatwiającego wykonywanie czynności życiowych.

Warunkiem odliczenia wydatków na zabiegi rehabilitacyjne w ramach ulgi rehabilitacyjnej jest posiadanie dokumentu potwierdzającego płatność, który jednoznacznie identyfikuje nabywcę usługi oraz sprzedawcę, a także szczegóły dotyczące transakcji, takie jak kwota zapłaty.

Wydatki na zakup protez zębowych, nawet jeżeli ponoszone przez osobę z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności, nie podlegają odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, ponieważ nie są wymienione w zamkniętym katalogu wydatków określonym w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki na leczenie kanałowe i odbudowę zębów nie stanowią wydatków na cele rehabilitacyjne w rozumieniu art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym nie uprawniają do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej.

Mikrodiscektomia, jako zabieg leczniczy, nie stanowi wydatku na cele rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne w rozumieniu art. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co wyklucza możliwość odliczenia jej kosztów w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Wydatki na cele rehabilitacyjne uprawniające do ulgi podatkowej muszą być zgodne z zamkniętym katalogiem określonym w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatki na terapeutyczne usługi przedszkolne i niektóre materiały pomocnicze, mimo ich związku z niepełnosprawnością, nie kwalifikują się do ulgi jako nie spełniające wymogów przepisów prawa.

Wydatki na adaptację i wyposażenie tarasu w postaci elektrycznie sterowanej pergoli mogą być zaliczone do odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej, gdy są dostosowane do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, co znajduje uzasadnienie w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem spełnienia formalnych kryteriów dotyczących niepełnosprawności.

Odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej podlegają jedynie te wydatki, które bezpośrednio dotyczą adaptacji mieszkania oraz zakupu sprzętu potrzebnego do rehabilitacji, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności. Wydatki na urządzenia o charakterze ogólnodostępnym, takie jak telewizor i telefon, nie spełniają warunków odliczenia.

Zakup telefonów komórkowych z aplikacjami monitorującymi poziom glukozy, jako indywidualny sprzęt ułatwiający czynności życiowe osobie niepełnosprawnej, kwalifikuje się do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej, zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o PIT.

Podatnik, na którego utrzymaniu pozostaje dziecko z orzeczeniem niepełnosprawności, jest uprawniony do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem iż wydatki są właściwie udokumentowane, niezwrotne oraz mieszczą się w zamkniętym katalogu wskazanym w ustawie.

Wydatki poniesione na zakup i montaż klimatyzacji oraz pralko-suszarki, jako elementy adaptacji i wyposażenia mieszkania do potrzeb niepełnosprawnej córki, podlegają odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odliczeniu od podstawy opodatkowania na cele rehabilitacyjne podlegają wyłącznie wydatki poniesione na przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, nie zaś koszty zakupu przystosowanego pojazdu.

Wydatki poniesione na usunięcie zębów, wszczepienie implantów i wykonanie mostów z łukami zębowymi nie podlegają odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, gdyż nie spełniają kryteriów zabiegów rehabilitacyjnych ani nie są uznane za wyroby medyczne wymienione w odpowiednich przepisach, a także nie mają bezpośredniego związku z niepełnosprawnością podatnika.

Podatek dochodowy od osób fizycznych uprawnia do odliczeń z tytułu wydatków rehabilitacyjnych wyłącznie te pozycje, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę. Dokumentacja takich wydatków musi uprawniać do pełnej identyfikacji nabywcy korzystającego z ulgi oraz rodzaju zakupionych towarów lub usług.

Koszty poniesione na rehabilitację, tj. zajęcia terapeutyczne oraz sprzęt medyczny są odliczalne w ramach ulgi rehabilitacyjnej; wydatki na wizyty lekarskie nie wchodzą w zamknięty katalog odliczeń podatkowych i nie podlegają uldze.

Osoba niepełnosprawna może skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej na podstawie art. 26 ust. 7a pkt 14 ustawy o PIT, odliczając wydatki na użytkowanie samochodu kupionego w ramach wspólności majątkowej, nawet jeśli formalnie właścicielem jest tylko współmałżonek.

Wydatki na zakup aparatów słuchowych przez osobę niepełnosprawną mogą zostać odliczone od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, zgodnie z art. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem spełnienia określonych tam przesłanek.

Podatnik posiadający orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, który zakupił sprzęt medyczny zgodnie z jego potrzebami rehabilitacyjnymi i posiada stosowne faktury VAT, może odliczyć zakup aparatu słuchowego i wkładek usznych od dochodu w PIT-37, jeśli wydatki te nie zostały całkowicie sfinansowane ze środków publicznych.

Wydatki na zakup roweru mogą być odliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej jako zakup indywidualnego sprzętu rehabilitacyjnego stosownie do potrzeb niepełnosprawności. Natomiast wydatki na instalację ścianek wygłuszających i zabudowy kuchennej nie są uznawane za adaptację mieszkania do potrzeb osoby niepełnosprawnej, tym samym nie podlegają odliczeniu w ramach ulgi.

Wydatki na zakup sprzętu o indywidualnym charakterze, niezbędnego do wykonywania czynności wynikających z niepełnosprawności, mogą być odliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej podlegają tylko wydatki na sprzęt indywidualny o charakterze niezbędnym w rehabilitacji. Abonament telefoniczny nie mieści się w katalogu określonym w art. 26 ust. 7a ustawy o PIT i nie kwalifikuje się do odliczenia.

Podatnik, będący opiekunem osób niepełnosprawnych, jest uprawniony do odliczenia wydatków na ich rehabilitację oraz używanie samochodu osobowego w ramach ulgi rehabilitacyjnej, o ile spełnia przesłanki określone w art. 26 ustawy o PIT. Samotny rodzic spełniający przesłanki art. 6 ust. 4c może rozliczać dochody jako osoba samotnie wychowująca dzieci.