Wydatkowanie środków ze sprzedaży nieruchomości na pobyt w domu opieki nie stanowi spełnienia warunków do ulgi w podatku dochodowym jako wydatek na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.

Zwrot środków pieniężnych, wynikający z ugody dotyczącej kredytu hipotecznego walutowego, przekraczających jego nominalną wartość, nie stanowi przychodu podatkowego, ponieważ zwrot ten nie jest opodatkowany na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie będąc definitywnym przysporzeniem majątkowym po stronie kredytobiorcy.

Wydatek na miejsce postojowe w hali garażowej, przynależne do lokalu mieszkalnego jako część wspólna, może zostać uznany za wydatek na cele mieszkaniowe w PIT-39, jeśli środek zostanie wydatkowany na realizację własnych potrzeb mieszkaniowych.

Spłata kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup lokalu mieszkalnego środkami uzyskanymi ze sprzedaży innej nieruchomości kwalifikuje się jako wydatek na własne cele mieszkaniowe, umożliwiając zwolnienie z podatku dochodowego w przypadku sprzedaży nieruchomości przed upływem pięciu lat od nabycia, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Sprzedaż nieruchomości, nabytej w drodze darowizny przed upływem pięciu lat od jej nabycia, stanowi źródło przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym, chyba że dochód ten zostanie wydatkowany na własne cele mieszkaniowe, co uprawnia do zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Umorzenie części kredytu, w ramach ugody, stanowi opodatkowany przychód z innych źródeł, chyba że uwzględnione są szczególne zasady zaniechania poboru podatku, dotyczące kredytów refinansowych przeznaczonych na własne cele mieszkaniowe, co umożliwia częściowe zaniechanie w odniesieniu do odpowiedniej części umorzonego kredytu.

Wydatki na cele mieszkaniowe, takie jak zakup mieszkania i remont własnego lokalu w UE, spełniają warunki ulgi z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy PIT, jeśli faktycznie przeznaczone są na zaspokojenie własnych celów mieszkaniowych wnioskodawcy.

Tymczasowe wynajęcie mieszkania zakupionego ze środków ze sprzedaży innej nieruchomości, z zamiarem dalszego zamieszkania, nie pozbawia podatnika zwolnienia podatkowego z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, jeśli głównym celem nabycia była realizacja własnych potrzeb mieszkaniowych.

Kwota 117 337,96 zł, wypłacona na rzecz podatniczki w ramach ugody z bankiem, nie stanowi przychodu podatkowego z uwagi na brak rzeczywistego zwiększenia majątku oraz fakt, iż wypłata była zwrotem dokonanych wpłat na rzecz spłaty kredytu, w związku z czym nie powstał obowiązek podatkowy.

Umorzenie kredytu hipotecznego w części nieprzeznaczonej na cele mieszkaniowe stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zwolnienie z długu, które obniża zobowiązania podatnika, jest traktowane jako przysporzenie majątkowe zwiększające przychody z innych źródeł.

Zrealizowanie własnych celów mieszkaniowych przez podatnika poprzez zakup nowego lokalu mieszkalnego, w którym zamierza zamieszkać, uzasadnia zastosowanie zwolnienia podatkowego na mocy art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mimo posiadania innych nieruchomości.

Wydatki poniesione przez podatnika na zakup mieszkań z własnych oszczędności, przed uzyskaniem przychodu ze sprzedaży nieruchomości, nie stanowią wydatków na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co wyklucza możliwość skorzystania ze zwolnienia podatkowego z tego tytułu.

Kwota umorzonej wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego podlega zaniechaniu poboru podatku dochodowego jedynie w zakresie związanym z kredytem mieszkaniowym, ograniczonym przez cel refinansowy. Zwrot nadpłaconych ponad kapitał rat kredytowych jest neutralny podatkowo, gdyż stanowi jedynie zwrot poniesionych wydatków.

Dochody wynikające z umorzenia kredytów dla osoby mającej miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii podlegają opodatkowaniu wyłącznie w kraju rezydencji na podstawie art. 21 ust. 1 Konwencji polsko-brytyjskiej o unikaniu podwójnego opodatkowania; zatem polskie regulacje dotyczące ulg i zaniechania nie mają zastosowania.

Wydatki na budowę budynku mieszkalnego na działce będącej majątkiem osobistym małżonki, wobec braku rozszerzenia wspólności majątkowej w ustawowym terminie, nie spełniają przesłanek do uznania za wydatki na własne cele mieszkaniowe w znaczeniu art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f., wykluczając możliwość zwolnienia podatkowego.

Umorzenie zadłużenia z tytułu kredytu hipotecznego, udzielonego na cele mieszkaniowe, może korzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego, z zastrzeżeniem spełnienia warunków przewidzianych w Rozporządzeniu Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. O istotności takiego zwolnienia decyduje charakter kredytu oraz brak wcześniejszego korzystania z preferencji dotyczących umorzenia.

Umorzenie przez bank wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego przed 2015 r. może być objęte zaniechaniem poboru podatku na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z 2022 r., jeżeli kredyt służył realizacji jednej inwestycji mieszkaniowej. Zwrot nadpłaconych rat przez bank jest neutralny podatkowo.

Przychody uzyskane z odpłatnego zbycia nieruchomości przed upływem pięciu lat od ich nabycia, przeznaczone na remont nieruchomości niebędącej własnością podatnika nie mogą korzystać z ulgi podatkowej zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości przed upływem pięciu lat od jej nabycia może zostać zwolniony z podatku dochodowego, jeżeli zostanie w całości przeznaczony na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe, dokonanej w ciągu trzech lat od uzyskania tego przychodu, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Środki finansowe uzyskane z odpłatnego zbycia nieruchomości darowanej w 2026 r., przeznaczone na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2025 r. na zakup innej nieruchomości, mogą korzystać ze zwolnienia podatkowego w ramach ulgi mieszkaniowej, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.

Do celów mieszkaniowych uprawniających do zwolnienia z opodatkowania zalicza się wyłącznie te wydatki, które są ponoszone na podstawie zawartej przez podatnika umowy kredytowej z instytucją bankową, a ukierunkowane na zdobycie lub polepszenie mieszkania podatnika, co wynika bezpośrednio z art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy o PIT.

W związku z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatki na remont i modernizację budynku mieszkalnego mogą korzystać ze zwolnienia podatkowego, ale zwolnienie nie obejmuje kosztów związanych z zagospodarowaniem terenu wokół budynku, jak wymiana płytek na gruncie przylegającym do tarasu.

Zwolnienie podatkowe z tytułu wydatkowania przychodu na własne cele mieszkaniowe, przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wymaga, by podatnik był właścicielem lub współwłaścicielem nieruchomości, na którą przeznaczono środki. Wydatkowanie na remont nieruchomości będącej wyłączną własnością małżonka podatnika nie spełnia tego kryterium.

Dochód uzyskany ze zbycia nieruchomości może być zwolniony z podatku, jeśli został wydatkowany na spłatę kredytu zaciągniętego na zakup nieruchomości oraz pokrycie wkładu własnego na nabycie nowej nieruchomości przez małżonka, która zostanie włączona do wspólności majątkowej i zaspokaja potrzeby mieszkaniowe podatnika.