Sprzedaż środka trwałego z likwidowanej działalności gospodarczej generująca przychód z tej działalności w okresie krótszym niż sześć lat wyłącza możliwość wspólnego rozliczenia podatkowego PIT-37 przez małżonków, gdyż do jednego z nich stosują się przepisy o podatku liniowym.

Działalność polegająca na tworzeniu, ulepszaniu i rozwijaniu oprogramowania przez Spółkę w ramach projektów badawczo-rozwojowych stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 UPDOP, uprawniającą do ulgi na działalność B+R oraz uznania odpowiednich wydatków za koszty kwalifikowane.

Elementy szalunkowe, jako wielokrotnego użytku składniki majątku, mogą być uznane za środki trwałe podlegające amortyzacji, jeśli wartości poszczególnych zakupów przekraczają 10 000 zł. Przy niższej wartości, możliwe jest bezpośrednie zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów lub ich jednorazowa amortyzacja.

Podatnik nie może zastosować indywidualnej stawki amortyzacji 10% dla nieruchomości po przebudowie, zgodnie z art. 22j ust. 1 pkt 3 UPDOF, ponieważ własnością środków trwałych są inne podmioty i nie przewiduje ich użytkowania zgodnego z wymogami legislacyjnymi.

Zespół składników majątkowych i niemajątkowych przypisanych do Działalności 1 stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o CIT, co skutkuje rozpoznaniem przychodu w sposób określony w art. 12 ust. 1 i art. 14 ust. 1 CIT oraz uprawnia Kupującego do amortyzacji wartości firmy zgodnie z art. 16b ust. 2 pkt 2 lit. a CIT.

Podatnik nie jest uprawniony do zastosowania 10% stawki amortyzacyjnej dla nabytego lokalu użytkowego, jako że nie spełnia wymogów art. 22j ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT. Preferencyjna stawka może być ustalona zgodnie z art. 22j ust. 1 pkt 3 ustawy, przy założeniu potwierdzenia wcześniejszego użytkowania przez 60 miesięcy.

Odpisy amortyzacyjne dotyczące budynków mieszkalnych, które zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych utraciły możliwość amortyzacji w rozumieniu art. 16c ust. 2a updop, nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów. Klucz przychodowy nie modyfikuje tej zasady ani nie znajduje zastosowania do alokacji amortyzacji budynków mieszkalnych.

Amortyzacje środków trwałych, sfinansowanych z dochodów zwolnionych na mocy art. 17 ust. 1 pkt 5a ustawy o CIT, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, o ile środki te zostały przeznaczone na cele statutowe klubu sportowego, w tym na szkolenie i współzawodnictwo sportowe dzieci i młodzieży.

Przyznanie spółce prawa do jednorazowych odpisów amortyzacyjnych, zgodnie z art. 38k ustawy o CIT, jest uzasadnione, jeżeli inwestycje są związane z przeciwdziałaniem COVID-19, a środki trwałe zostały właściwie nabyte i wprowadzone do ewidencji w 2020 roku.

W przypadku umowy leasingu finansowego samochodu osobowego wykorzystywanego do celów mieszanych, opłaty wprowadzone w wartość początkową środka trwałego i rozliczane przez odpisy amortyzacyjne, nie wpływają na dochód opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek; opodatkowanie obejmuje 50% odpisów amortyzacyjnych oraz części odsetkowej rat leasingowych.

Podatnik, który wybrał liniową metodę amortyzacji inwestycji w obcym środku trwałym, nie może w trakcie amortyzacji zmienić jej na metodę indywidualnych stawek, ponieważ wybrana metoda musi być stosowana do pełnego zamortyzowania środka trwałego.

Podatnik, który dokonał wyboru metody liniowej amortyzacji bez zastosowania indywidualnej stawki, nie może zmieniać tej metody w trakcie amortyzacji inwestycji w obcym środku trwałym na metodę indywidualnej stawki amortyzacyjnej. Korekta zeznań podatkowych z uwagi na zmianę stawki amortyzacji jest niedopuszczalna.

Podatnik jest uprawniony do zastosowania obniżonej stawki amortyzacyjnej do dowolnej wysokości dla wybranych środków trwałych metodą liniową, również retroaktywnie wobec lat podatkowych, które nie uległy przedawnieniu oraz może podwyższyć stawkę do poziomu z Wykazu stawek, zgodnie z art. 16i ust. 1 i 5 ustawy o CIT, bez wyraźnych ograniczeń czasowych.

Działalność X obejmująca projektowanie i wytwarzanie nowych urządzeń, zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy CIT, stanowi działalność badawczo-rozwojową, co daje prawo do odliczenia kosztów tytułem ulgi na działalność B+R.

Działalność Wnioskodawcy, opisana w stanie faktycznym, stanowi działalność badawczo-rozwojową zgodną z art. 4a pkt 26-28 Ustawy CIT, uprawniającą do zastosowania ulgi na działalność B+R za lata 2019-2025 oraz lata kolejne. Koszty związane z projektami B+R, przedmiot wniosku, uznane są za koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu w ramach tej ulgi, zgodnie z art. 18d Ustawy CIT.

Środki finansowe otrzymane w ramach Polsko-Szwajcarskiego Programu Współpracy jako udział w projekcie korzystają ze zwolnienia z CIT na mocy art. 17 ust. 1 pkt 53 ustawy o CIT. Koszty amortyzacji środków dofinansowanych nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu.

Odpisy amortyzacyjne od ulepszonych środków trwałych, sfinansowane dodatkowo ze środków własnych, wymagają ponownego ustalenia proporcji KUP/NKUP, z uwzględnieniem finansowania dotacyjnego. Każdy przypadek zmiany wartości środka trwałego musi respektować zasadę rozdziału kosztów według źródeł finansowania, niezależnie od późniejszego finansowania ulepszeń.

Znak towarowy nabyty przez Spółkę będzie mógł być amortyzowany na podstawie art. 16h ust. 1 ustawy o CIT, a wydatki B z tytułu korzystania ze znaku towarowego stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 4d tejże ustawy.

Rozwój i wdrażanie rozwiązań informatycznych oraz sztucznej inteligencji w jednoosobowej działalności od lutego 2026 r. kwalifikuje się jako działalność badawczo-rozwojowa, której wydatki na sprzęt uznaje się za koszty B+R. Dochody z IP spełniające warunki ewidencyjne mogą być opodatkowane 5% stawką IP BOX.

Działalność badawczo-rozwojowa obejmuje twórczą, systematyczną działalność prowadzącą do zwiększenia zasobów wiedzy oraz tworzenia nowych zastosowań. Koszty projektów B+R mogą być uznane za koszty kwalifikowane, o ile wykazują bezpośredni związek z działalnością innowacyjną. Przekazywanie informacji handlowych nie spełnia kryteriów działalności B+R.

Wydatki poniesione na określoną działalność nie mogą w pełni zostać uznane za koszty kwalifikowane w ulgach B+R, jeżeli są również przeznaczane na inne cele niż działalność badawczo-rozwojowa i brak wyraźnego wyodrębnienia w jej ewidencji. Specyficzne składniki kosztowe, takie jak składki pracownicze, odpisy amortyzacyjne, muszą być powiązane bezpośrednio z działalnością B+R.

Działalność polegająca na projektowaniu i konstruowaniu maszyn przez Wnioskodawcę stanowi działalność badawczo-rozwojową, zgodnie z art. 4a pkt 26 UPDOP, umożliwiającą skorzystanie z ulgi na działalność B+R. Koszty wynagrodzeń, odpisów amortyzacyjnych oraz nabycia materiałów są kosztami kwalifikowanymi w rozumieniu art. 18d UPDOP.

Odpisy amortyzacyjne od części budynku sklasyfikowanego jako mieszkalny, nawet jeśli wykorzystywanej w działalności gospodarczej, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 16c pkt 2a ustawy o CIT.