Podatnik jest uprawniony do zaliczenia odpisów amortyzacyjnych odnoszących się do wykorzystywanej części nieruchomości do kosztów uzyskania przychodów, przy zastosowaniu wybranej metody amortyzacji. Nie można jednako zastosować indywidualnej stawki amortyzacji po rozpoczęciu amortyzacji środka trwałego, nawet w razie jego ulepszenia.

Koszty prac rozwojowych w ramach ulgi B+R muszą być jednolicie klasyfikowane jako koszty uzyskania przychodów zgodnie z jednym z dopuszczalnych sposobów rozliczania prac rozwojowych na podstawie art. 15 ust. 4a CIT, bez równoczesnego stosowania różnych metod w ramach tego samego projektu.

Amortyzacji podatkowej nie podlegają budynki mieszkalne nabyte przed 2022 r., których amortyzacja rozpoczęła się przed wejściem w życie ustawy Polski Ład. Od 2023 r. odpisy amortyzacyjne od takich nieruchomości nie stanowią kosztu uzyskania przychodów (art. 16c ust. 2a ustawy o CIT).

Nieodpłatne przekazanie infrastruktury wodociągowej stanowi przychód podatkowy zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, a odpisy amortyzacyjne od takich środków mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem spełnienia wymogów ustawy.

Podatnik nie jest uprawniony do retrospektywnego obniżenia stawek amortyzacyjnych za lata podatkowe zakończone oraz w trakcie bieżącego roku podatkowego, lecz może to uczynić od początku przyszłego roku podatkowego; obniżenie stawki do 0% jest dozwolone.

Wartość początkową środka trwałego, wniesionego jako wkład niepieniężny do fundacji rodzinnej, ustala się zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 3 updop, jako wartość rynkową z dnia nabycia, nie stosując analogii do przepisów dotyczących spółek kapitałowych. Wystąpienie wartości ekwiwalentnej wyklucza przyjęcie analogii legis.

Świadczenia pieniężne pozyskane od osób fizycznych na cel wytworzenia infrastruktury nie stanowią nieodpłatnych świadczeń objętych zwolnieniem podatkowym, przekazano je na podstawie wzajemności świadczeń, co wyklucza prawo do zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy CIT.

Strata z likwidacji nie w pełni zamortyzowanego systemu "B", nie będącej skutkiem zmiany rodzaju działalności, stanowi koszt uzyskania przychodów, gdy spełnia przesłanki racjonalności ekonomicznej i efektywności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i art. 16 ust. 1 pkt 5 ustawy CIT.

Koszty wdrożenia oraz koszty licencji na oprogramowanie, poniesione do momentu przyjęcia oprogramowania do używania, zwiększają wartość początkową wartości niematerialnej i prawnej, podlegającej amortyzacji, oraz mogą być uznane za koszty kwalifikowane Nowej Inwestycji zgodnie z odpowiednimi przepisami ustawy CIT oraz Rozporządzenia.

Działalność Spółki w zakresie realizowanego Projektu spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 oraz art. 18d ust. 1 ustawy CIT, uprawniając do skorzystania z ulgi B+R, a ponoszone koszty kwalifikowane mogą być odliczone przy zachowaniu określonej ewidencji zgodnie z art. 18d ustawy CIT.

Realizacja projektów projektowania i produkcji systemów transportu wewnętrznego przez Wnioskodawcę spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, uprawniając do ulgi na działalność B+R. Koszty kwalifikowane obejmują wynagrodzenia, materiałowe oraz amortyzacyjne zgodnie z art. 26e ust. 2 i 3 ustawy o PIT.

Spółka może wstecznie skorygować wartość początkową hali produkcyjnej o skapitalizowane odsetki pożyczki, co zwiększa podatkowe odpisy amortyzacyjne. Skapitalizowane odsetki naliczane po oddaniu do użytku są kosztami uzyskania przychodów, z uwzględnieniem limitów z art. 15c Ustawy o CIT. Rozliczenia winny być prowadzone także miesięcznie dla celów zaliczkowych.

Od 1 stycznia 2023 r. przepisy art. 16c pkt 2a ustawy o CIT wykluczają możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od inwestycji w obcych środkach trwałych będących lokalami mieszkalnymi. Organy uznają, że zasady wyłączenia dotyczące budynków mieszkalnych odnoszą się również do inwestycji w takich budynkach.

Budynki mieszkalne wykorzystywane częściowo do działalności gospodarczej nie podlegają amortyzacji, a koszty ich wytworzenia poniesione przed oddaniem do użytkowania nie stanowią kosztów uzyskania przychodów. Koszty utrzymania takich budynków mogą być kosztami uzyskania przychodów w proporcjonalnej części odpowiadającej powierzchni wykorzystanej do działalności. Wydatki na wyposażenie, gdy wartość

Odpisy amortyzacyjne od środków trwałych, spełniających definicję robota przemysłowego oraz oprzyrządowania, dokonane w latach 2022-2026, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów poniesione na robotyzację zgodnie z art. 38eb ustawy o CIT, niezależnie od daty ich nabycia.

Podatnicy mogą obniżać stawki amortyzacyjne dla środków trwałych wprowadzonych do ewidencji przed 1 stycznia 2021 r., nawet jeśli są wykorzystywane w działalności zwolnionej z CIT, bez względu na ograniczenia czasowe wynikające z art. 16i ust. 8 ustawy CIT.

Odpisy amortyzacyjne od budynków klasyfikowanych jako niemieszkalne, w rozumieniu Klasyfikacji Środków Trwałych, mogą być w całości zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych, nawet jeśli modernizacja budynków została sfinansowana ze środków uzyskanych z dywidend.

X Sp. z o.o. nie może jednorazowo odliczyć 50% kosztów zakupu urządzeń w ramach ulgi na robotyzację. Prawo do ulgi przysługuje jedynie w odniesieniu do Robota X, traktowanego jako robot przemysłowy, co umożliwia odliczenie wyłącznie poprzez odpisy amortyzacyjne.

Przychody osiągane przez Fundację z najmu nieruchomości na rzecz podmiotu powiązanego nie korzystają ze zwolnienia podatkowego przewidzianego w art. 6 ust. 1 pkt 25 ustawy o CIT, lecz podlegają opodatkowaniu stawką 19% na mocy art. 19 ust. 1 pkt 1, a CIT zapłacony z tytułu tego najmu pomniejsza podatek od świadczeń określonych w art. 24q ustawy o CIT.

Stosowanie zerowej stawki amortyzacyjnej, zgodnie z art. 16i ust. 5 ustawy o CIT, nie wyklucza kontynuacji amortyzacji i uznania niezamortyzowanej wartości środka trwałego za koszt uzyskania przychodów przy sprzedaży. Czasowe zawieszenie amortyzacji i jej wznowienie, mimo wydłużenia okresu amortyzacji, jest zgodne z ustawą CIT. Obniżenie stawki może nastąpić od początku roku podatkowego, pod warunkiem

Zmiana stawek amortyzacyjnych dla środków trwałych, wykorzystywanych w działalności zwolnionej z opodatkowania, przez ich obniżenie w odniesieniu do lat wcześniejszych jest niedopuszczalna, przy czym korekta musi być dokonana na początku nowego roku podatkowego.

Podatnik jest uprawniony do określenia wartości początkowej budynku, nabytego częściowo w drodze darowizny i umowy sprzedaży, jako sumy wartości zgodnie z zasadami art. 22g ustawy o PIT oraz do dokonania amortyzacji według indywidualnej stawki, proporcjonalnie do części użytkowej przeznaczonej na działalność gospodarczą.

Spółka miała uprawnienie na mocy art. 16i ust. 5 ustawy o CIT do obniżenia, a następnie modyfikacji, stawek amortyzacyjnych do dowolnej wysokości powyżej 0% dla środków trwałych wprowadzonych do ewidencji przed 1 stycznia 2021 r., niezależnie od działań ulepszających, przy braku wymogu powiązania z okresem użyteczności ekonomicznej.

Podatnicy są uprawnieni do obniżenia stawek amortyzacyjnych liniowych do dowolnej wysokości, nawet bliskiej zeru, dla wybranych środków trwałych na podstawie art. 16i ust. 5 ustawy o CIT. Prawo to obejmuje zarówno lata bieżące, jak i przeszłe nieprzedawnione okresy podatkowe, z możliwością późniejszego podwyższenia stawek do wartości nieprzekraczającej wykazu stawek amortyzacyjnych.