Wypłata niepodzielonych zysków na rzecz niemieckiego beneficial owner po transgranicznym połączeniu nie stanowi opodatkowanego dochodu z dywidend i A GmbH nie jest płatnikiem z tytułu podatku u źródła, gdyż czynność ta nie generuje polskiego źródła przychodów.

Emerytury z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych wypłacane osobom zamieszkałym w Polsce podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Niemczech zgodnie z art. 18 ust. 2 umowy polsko-niemieckiej o unikaniu podwójnego opodatkowania, co wyklucza konieczność ich wykazywania w polskim zeznaniu podatkowym.

Płatności za usługi dostępu do chmury internetowej, polegającą na przechowywaniu danych, są objęte podatkiem u źródła jako użytkowanie urządzeń przemysłowych, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Natomiast płatności za usługi przetwarzania danych, mieszczą się w zakresie art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT jako usługi przetwarzania danych.

Należności wypłacane przez Spółkę za nabycie oprogramowania i dostęp do usług SaaS, nieprzenoszące autorskich praw majątkowych, nie stanowią przychodów określonych w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT i nie rodzą obowiązku poboru podatku "u źródła".

Zasiłek rodzicielski (Elterngeld) przyznany i wypłacany w Niemczech osobie będącej polskim rezydentem podatkowym, podlega wyłącznie polskiej jurysdykcji podatkowej, jednocześnie korzystając ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 updof; przychodów zwolnionych nie ujmuje się w zeznaniu podatkowym.

W świetle art. 21 ust. 3 ustawy o CIT, spółka mająca siedzibę w Polsce, wypłacająca odsetki w ramach struktury cash poolingu na rzecz rzeczywistego właściciela tych należności, podlegającego opodatkowaniu w państwie UE, może skorzystać ze zwolnienia z zryczałtowanego podatku dochodowego, o ile przesłanki dotyczące własności udziałów i rzeczywistego beneficjenta są spełnione.

Jednorazowy zwrot środków zgromadzonych przez polskiego rezydenta podatkowego w niemieckim pracowniczym programie emerytalnym nie stanowi przychodu z kapitałów pieniężnych w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych według skali podatkowej jako przychód z innych źródeł.

Podatnik, który przebywa w Polsce powyżej 183 dni w roku, nawet jeśli posiada certyfikat rezydencji innego państwa, uznawany jest za mającego miejsce zamieszkania w Polsce, co uniemożliwia skorzystanie z ulgi na powrót, jeżeli nie spełnione zostały inne wymagane warunki dotyczące braku polskiego zamieszkania w latach poprzedzających.

Certyfikat rezydencji, jako zaświadczenie o miejscu zamieszkania dla celów podatkowych, jest stosowany do wszystkich przychodów podlegających umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania, niezależnie od dodatkowych informacji w nim zawartych, oraz ważny przez 12 miesięcy, jeśli nie wskazano inaczej.

Podatnik nie nabywa prawa do ulgi na powrót, gdyż w okresie pracy zagranicą jego centrum interesów osobistych pozostaje w Polsce, co skutkuje utrzymaniem nieograniczonego obowiązku podatkowego na terytorium RP, wykluczając możliwość uznania przeniesienia miejsca zamieszkania dla celów ulgi.

Dodatek wypłacany zleceniobiorcom świadczącym usługi opieki na terytorium Niemiec jest zwolniony od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o ile jego wysokość nie przekracza limitów przewidzianych w przepisach o dietach za podróże służbowe, stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym.

Wypłaty z tytułu Licencji użytkownika końcowego na rzecz zagranicznego dostawcy oprogramowania nie mieszczą się w zakresie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT i nie powodują obowiązku poboru podatku u źródła, z uwagi na brak transferu majątkowych praw autorskich.

Podatnik nie może skorzystać z ulgi na powrót, jeżeli nie posiada dowodów dokumentujących jego miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w wymaganym okresie, co uniemożliwia spełnienie warunków określonych w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Spółka, wypłacając dywidendę niemieckiemu podmiotowi posiadającemu oddział w Polsce, może skorzystać ze zwolnienia na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, jednak jest zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku na nadwyżkę ponad 2 mln zł na podstawie art. 26 ust. 2e ustawy.

Sprzedaż udziałów w polskiej spółce przez nierezydenta nie rodzi przychodu podatkowego w Polsce, jeżeli bilansowa wartość nieruchomości spółki nie przekracza połowy wartości jej aktywów, a spółka nie spełnia definicji spółki nieruchomościowej zgodnie z art. 4a pkt 35 ustawy CIT.

Wysokość wynagrodzenia wypłacanego za dostarczone przez spółkę pasy i wały, jako niebędące 'urządzeniami przemysłowymi', nie podlega opodatkowaniu podatkiem u źródła w Polsce podług art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, a tym samym, zgodnie z art. 26 ust. 1 tejże ustawy, nie jest wymagane potrącanie tego podatku.

W przypadku uczestnictwa w systemie cash poolingu, transfery środków pieniężnych pomiędzy uczestnikami nie stanowią przychodu ani kosztu podatkowego. Odsetki w systemie są rozpoznawane jako przychody lub koszty podatkowe w momencie kapitalizacji lub zapłaty. Dodatkowo, uczestnictwo może powodować obowiązek sporządzenia dokumentacji cen transferowych oraz pobrania podatku u źródła przy wypłacie odsetek

Dochód (przychód) przypisany wspólnikom spółki transparentnej z Wielkiej Brytanii lub Niemiec, uzyskany z usług prawnych nabywanych przez polską spółkę, kwalifikuje się jako zyski przedsiębiorstwa według artykułu 7 Konwencji Polsko-Brytyjskiej oraz Polsko-Niemieckiej, co wyłącza obowiązek poboru podatku u źródła w Polsce, pod warunkiem uzyskania certyfikatów rezydencji potwierdzających ich status podatkowy

Zwolnienie z podatku dochodowego, tzw. ulga na powrót, nie przysługuje wnioskodawcy, który powraca do kraju, jeżeli przed powrotem nie spełnił się warunek trzyletniego okresu braku zamieszkania na terytorium Polski, zgodnie z art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawczyni, która przeniosła miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r., może skorzystać z ulgi na powrót na mocy art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nie była rezydentem podatkowym w Polsce w okresie trzech lat poprzedzających ten rok, a także spełniła wszystkie wymagane warunki związane z rezydencją podatkową w Niemczech.

Podatnik, który powrócił na stałe do Rzeczypospolitej Polskiej, spełniając wszelkie ustawowe warunki, jest uprawniony do ulgi podatkowej zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, co skutkuje zwolnieniem przychodów z opodatkowania do ustalonego limitu w czterech latach podatkowych po powrocie.

Warunek braku zamieszkania na terytorium Polski przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające rok powrotu jest wymaganiem bezwzględnym do uznania za dopuszczalne zastosowanie ulgi na powrót, co nie zostało spełnione przez wnioskodawcę w niniejszym przypadku.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, może skorzystać z ulgi podatkowej na powrót w odniesieniu do określonych przychodów, pod warunkiem spełnienia formalnych wymogów określonych w art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym, a ulga obejmuje maksymalnie kwotę 85 528 zł rocznie przez cztery następujące lata.

Płatności dokonywane na rzecz niemieckiej spółki komandytowej z przypisaniem ich luksemburskiemu wspólnikowi korzystają z ochrony Konwencji PL-LUX, zatem nie wymagają poboru podatku u źródła w Polsce, o ile spełnione są wszelkie wymagania dokumentacyjne dotyczące rezydencji podatkowej.