Korzystanie z „ulgi na powrót” przysługuje podatnikowi, spełniającemu warunki zamieszkania i pracy poza RP oraz przeniesienia centrum interesów do Polski, niezależnie od formalnego zameldowania, począwszy od roku przeniesienia lub roku następnego, w granicach wskazanego prawem limitu.

Likwidacja zagranicznego zakładu spółki, niemożność rozliczenia jego strat w kraju zakładu, uzasadnia odliczenie tych strat w Polsce na zasadach z art. 7 ust. 5 Ustawy CIT, respektując ograniczenia przedawnienia i kwotowe.

W związku ze świadczeniem pracy w Polsce przez polskich inżynierów na zasadach opisanych we wniosku, nie powstanie w Polsce zagraniczny zakład Wnioskodawcy, a tym samym nie wystąpi ograniczony obowiązek podatkowy na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Świadczenia pieniężne otrzymane z zagranicznych pracowniczych programów emerytalnych, działających na podstawie przepisów innych państw członkowskich UE, są zwolnione z podatku dochodowego w Polsce, niezależnie od statusu beneficjenta jako uczestnika programu.

Spółka niemiecka nie tworzy na terytorium Polski zagranicznego zakładu w rozumieniu Ustawy CIT i UPO przez działalność produkcyjną prowadzoną przez powiązany podmiot polski, skutkiem czego nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym CIT w Polsce.

Różnice kursowe powstałe z pożyczki przypisanej do działalności zagranicznej spółki zależnej w Niemczech, nie stanowią przychodów ani kosztów uzyskania przychodów Wnioskodawcy na podstawie art. 15a ustawy o CIT, w związku z brakiem dostatecznego związku ze źródłem przychodu oraz zasadami ustalania kosztów podatkowych.

Wynagrodzenie menedżera z tytułu kontraktu menedżerskiego zawartego z Y Niemcy, jako wynagrodzenie członka zarządu spółki mającej siedzibę w Niemczech, zgodnie z UPO opodatkowane jest w Niemczech i zwolnione z podatku w Polsce.

Osoba, która była zamieszkała w Niemczech i powróciła do Polski, spełnia warunki uzyskania ulgi na powrót według art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, pod warunkiem nieprzerwanego zameldowania za granicą przez wymagany okres i posiadania obywatelstwa polskiego.

Świadczenia emerytalne wypłacane z obowiązkowego niemieckiego systemu ubezpieczeń socjalnych polskiemu rezydentowi podatkowemu podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Niemczech, w myśl art. 18 ust. 2 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, co wyklucza ich opodatkowanie w Polsce.

Świadczenia emerytalne z niemieckiego programu VBL, otrzymywane przez polskiego rezydenta podatkowego, podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce, lecz korzystają ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) ustawy o PIT, pod warunkiem spełnienia kryteriów pracowniczego programu emerytalnego UE.

Oddział nierezydenta w Polsce jest zobligowany do poboru podatku u źródła od należności licencyjnych związanych z działalnością zakładu, nawet jeśli pokrywane są one technicznie przez Centralę, lecz ekonomicznie obciążają Oddział. Rozliczenie takie, wynikające z zawartych umów i konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania, skutkuje podleganiem podatkowi u źródła w Polsce.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r. i spełnia inne ustawowe przesłanki, może skorzystać z ulgi na powrót, zwalniającej określone przychody od podatku dochodowego (art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT).

Dochody niemieckich rezydentów podatkowych z działalności spółki jawnej prowadzonej jako zakład w Polsce podlegają opodatkowaniu w Polsce zgodnie z polsko-niemiecką umową o unikaniu podwójnego opodatkowania, z zastosowaniem metody wyłączenia z progresją przez Niemcy.

Emerytura z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń społecznych wypłacana polskiemu rezydentowi podatkowemu podlega opodatkowaniu wyłącznie w Niemczech, co wyklucza opodatkowanie tej emerytury w Polsce, pod warunkiem że podatnik zapewni dowód na jej pochodzenie z obowiązkowego systemu.

Jednorazowa wypłata z niemieckiego pracowniczego programu emerytalnego (BetrAVG) na rzecz polskiego rezydenta podatkowego jest zwolniona z podatku dochodowego w Polsce na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) ustawy o PIT, pod warunkiem spełnienia warunków dotyczących działania programu emerytalnego zgodnie z przepisami unijnymi.

Podatniczka, która po pobycie za granicą przeniosła centrum interesów na terytorium Polski, spełnia warunki do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, nawet bez posiadania certyfikatu rezydencji, pod warunkiem przedstawienia innych wystarczających dowodów potwierdzających miejsce zamieszkania.

Za kwoty zwiększonych kosztów utrzymania przyznanych opiekunom za granicą, mieszczące się w określonych limitach, płatnik nie ma obowiązku poboru zaliczek na podatek dochodowy; takie koszty stanowią podróż, a nie podróż służbową.

Działalność zagranicznej spółki w Polsce, wykonywana przez telepracownika, nie stanowi zakładu w rozumieniu polsko-niemieckiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, jeśli czynności te mają charakter wyłącznie przygotowawczy lub pomocniczy, nie stanowiąc istotnej części działalności przedsiębiorstwa.

Przekształcenie niemieckiego udziałowca, będącego spółką kapitałową, w spółkę komandytową nie wpływa na prawo do zwolnienia z podatku u źródła w Polsce, o ile udziałowiec nadal podlega opodatkowaniu jako spółka kapitałowa w Niemczech.

Emerytura z obowiązkowego niemieckiego systemu ubezpieczeń socjalnych, otrzymywana przez osobę zamieszkałą w Polsce, podlega opodatkowaniu wyłącznie w Niemczech na mocy art. 18 ust. 2 Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, co wyłącza obowiązek podatkowy w Polsce.

Podatnik, który przeniósł ośrodek interesów życiowych do Polski po 21 latach pobytu za granicą, spełnia warunki ulgi na powrót, jeśli nie posiadał miejsca zamieszkania w Polsce w wymaganym okresie i posiada odpowiednie dokumenty potwierdzające rezydencję podatkową.

Podatnik mający miejsce zamieszkania poza Polską, lecz prowadzący działalność gospodarczą z nią związaną, nie może skorzystać ze zwolnienia podmiotowego z VAT przewidzianego w art. 113 ust. 1 ustawy, gdy brakuje siedziby działalności gospodarczej w Polsce.

Przychód z odpłatnego zbycia akcji nabytych w ramach programu motywacyjnego utworzonego przez spółkę dominującą powstaje w momencie ich odpłatnego zbycia, nie zaś w momencie nabycia, a na podmiocie zatrudniającym pracowników nie ciążą obowiązki płatnika ani informacyjne związane z takimi świadczeniami.

Przychód uczestników programu motywacyjnego z tytułu nabycia akcji spółki dominującej powstaje w momencie ich odpłatnego zbycia, a pracodawca nie ponosi obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych w związku z tym programem.