Faktury wystawione w trybach offline i niedostępności KSEF mogą być uznane za elektroniczne i uprawniają do odliczenia podatku naliczonego dopiero po przydzieleniu numeru identyfikacyjnego w KSEF. Faktury otrzymane poza KSEF nie spełniają przesłanek faktur elektronicznych. Organ odrzucił stanowisko podatnika jako nieprawidłowe.
Niemiecka spółka, korzystająca z usług polskiego usługodawcy przy braku własnego zaplecza technicznego i personalnego na terytorium Polski, nie ma stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce zgodnie z art. 11 ust. 1 rozporządzenia 282/2011, co wyklucza obowiązek wystawiania faktur ustrukturyzowanych w KSeF.
Podatnik ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki dokumentowane fakturami, nawet jeśli nie zostały przekazane za pośrednictwem KSeF, o ile spełniają one warunki ustawy CIT i VAT oraz odzwierciedlają rzeczywiste zdarzenia gospodarcze.
Faktura wystawiona zgodnie z art. 106gb ust. 8 ustawy o VAT, dotycząca trybu offline24 lub okresu niedostępności KSeF, uznawana jest za elektroniczną jedynie po jej otrzymaniu w formacie elektronicznym, a prawo do odliczenia podatku naliczonego powstaje z chwilą przydzielenia numeru w KSeF.
Spółka ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur zakupowych wystawionych wbrew obowiązkowi użycia KSeF, jeśli spełnia warunki odliczenia VAT, a faktura jest materialnie poprawna.
W przypadku transakcji, dla których obowiązek podatkowy powstaje z upływem okresów rozliczeniowych, podatnik ma prawo, przy wystawianiu faktur ustrukturyzowanych w KSeF, korzystać z pola P_6 lub elementu OkresFa do wskazania daty sprzedaży różniącej się od daty wystawienia faktury, zgodnie z art. 19a ust. 3 ustawy o VAT.
Podatnik jest uprawniony do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków udokumentowanych fakturami wystawionymi poza KSeF, pod warunkiem, że spełniają przesłanki określone w art. 15 ust. 1 ustawy CIT oraz nie są wyłączone z kosztów uzyskania przychodów na mocy art. 16 tej ustawy.
Faktury zakupowe wystawiane poza systemem Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF) mogą stanowić podstawę do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych, o ile wszystkie warunki, o których mowa w art. 15 i 16 Ustawy o CIT, pozostają spełnione i dokumentacja gospodarcza jest rzetelna oraz kompletna.
Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych poza Krajowym Systemem e-Faktur, mimo obowiązku ich wystawienia w tym systemie, pod warunkiem spełnienia ustawowych wymogów. Odliczenie następuje z dniem faktycznego otrzymania faktury.
Podatnik posiada prawo do odliczenia podatku VAT wykazanego na fakturach zakupowych wystawionych bez użycia KSeF, pod warunkiem, iż transakcje dokumentowane tymi fakturami są związane z czynnościami opodatkowanymi oraz spełnione są pozostałe materialne warunki odliczenia. Wystawienie faktury wbrew obowiązkowi nie stanowi negatywnej przesłanki uniemożliwiającej odliczenie VAT.
Spółka, posiadająca siedzibę działalności gospodarczej poza Polską, nie posiada na terytorium Polski stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, a zatem nie podlega obowiązkowi korzystania z Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF) od 1 lutego 2026 roku.
Podatnikowi, w przypadku kiedy jest czynnym podatnikiem VAT, przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur zakupowych, nawet jeśli zostały wystawione poza KSeF wbrew obowiązkowi, o ile spełnione są wszystkie przesłanki materialne odliczenia i faktury dokumentują rzeczywiste transakcje opodatkowane VAT.
Podatnik może odliczyć podatek VAT naliczony z faktur wystawionych bez KSeF, jeśli spełnione są materialne przesłanki odliczenia i brak przesłanek negatywnych z art. 88 ustawy, a faktury potwierdzają rzeczywiste transakcje.
Podmiot zagraniczny nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski, jeżeli brak jest wystarczającej struktury personalnej i technicznej umożliwiającej samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej w Polsce, co zwalnia go z obowiązków korzystania z KSeF.
Zagraniczna spółka, niezależnie od rejestracji VAT w Polsce, nie brakując przybliżonego i kontrolowanego zaplecza techniczno-personalnego, nie ustanawia stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski oraz nie podlega obowiązkowi stosowania Krajowego Systemu e-Faktur od lutego 2026 roku.
Spółka niemiecka, nieposiadająca stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski, nie jest zobowiązana do wystawiania faktur ustrukturyzowanych przez Krajowy System e-Faktur na podstawie art. 106ga ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT.
Prawo do odliczenia VAT naliczonego nie jest uzależnione od wystawienia faktury w formie ustrukturyzowanej poprzez Krajowy System e-Faktur. Dokumentowanie rzeczywistych transakcji gospodarczych spełnia wymogi materialne odliczenia podatku, pomimo niezgodności z procedurą KSeF, gdy inne warunki prawa do odliczenia są spełnione.
Wydatki udokumentowane fakturami wystawionymi z naruszeniem obowiązku użycia KSeF mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów pod warunkiem spełnienia ogólnych wymogów dokumentacyjnych i celu związania z działalnością gospodarczą. Przepisy podatkowe nie ograniczają tej możliwości ze względu na niezgodność formy faktury z wymogami KSeF.
Spółka jest uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych przez pracowników i współpracowników, dokumentowanych nie bezpośrednio na dane spółki, lecz na pracowników, jeśli wydatki te spełniają przesłanki z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT oraz są właściwie udokumentowane według przepisów ustawy o rachunkowości i Ordynacji podatkowej.
Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych bez użycia KSeF, o ile spełnione są warunki materialne odliczenia. Brak użycia KSeF nie stanowi przeszkody dla odliczenia, jeśli faktura oddaje rzeczywiste zdarzenie gospodarcze.
Podatnik ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, o ile spełnione są przesłanki pozytywne i nie zachodzą przesłanki negatywne z art. 88 ustawy; brak wykorzystania KSeF nie ogranicza tego prawa.
O ile faktury dokumentują rzeczywiste transakcje gospodarcze związane z działalnością opodatkowaną, techniczne niespełnienie obowiązku wystawienia faktury w KSeF nie wyłącza prawa nabywcy do odliczenia VAT, pod warunkiem zgodności z przesłankami pozytywnymi zawartymi w art. 86 ustawy o VAT, a brak wyłączeń z art. 88 ustawy.
Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych poza Krajowym Systemem e-Faktur, o ile nie zaistniały negatywne przesłanki z art. 88 ustawy o VAT. Prawo to powstaje w momencie faktycznego otrzymania faktury przez podatnika.
Nabywcy, którzy otrzymują faktury VAT wystawione niezgodnie z obowiązkiem korzystania z Krajowego Systemu e-Faktur, mimo to przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia podstawowych przesłanek materialnoprawnych określonych w art. 86 ustawy o VAT.