Gmina, montując instalację fotowoltaiczną w ramach projektów współfinansowanych z środków UE, nie ma prawa pełnego odliczenia VAT, gdyż instalacja będzie wykorzystywana zarówno do działalności opodatkowanej, jak i nieopodatkowanej. Wydatki powinny być alokowane z zastosowaniem prewspółczynnika zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy, a przy wartości poniżej 2%, Gmina może zrezygnować z odliczenia.

Inwestycje w instalacje OZE przez jednostki budżetowe, służące zarówno czynnościom opodatkowanym, jak i nieopodatkowanym, uprawniają do częściowego odliczenia VAT. Przy prewspółczynniku poniżej 2%, dopuszczalne jest nieodliczanie VAT, uznając współczynnik za równy 0%.

Jednostki samorządu terytorialnego, przy realizacji projektów wykorzystywanych zarówno do działalności opodatkowanej, jak i nieopodatkowanej, mogą stosować prewspółczynnik dla odliczenia VAT, zgodnie z §3 rozporządzenia Ministra Finansów. W zakresie dostaw energii elektrycznej, przyjęty sposób określenia proporcji uwzględnia specyfikę i metodologię określoną w art. 86 ust. 2a-2g ustawy o VAT oraz odpowiednich

Gminie przysługuje częściowe odliczenie VAT od pozostałych wydatków inwestycyjnych związanych z realizacją zadania inwestycyjnego w oparciu o proporcję wyliczoną wg art. 86 i art. 90 ustawy o VAT, z wyłączeniem zakupu i montażu paneli fotowoltaicznych z magazynem energii, które związane są z różnymi czynnościami.

Budowa farmy wiatrowej jako długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej spełnia warunki wyłączające limitowanie kosztów finansowania dłużnego na podstawie art. 15c ust. 8 i 10 ustawy o CIT. Projekt ten kwalifikuje się jako infrastruktura publiczna w interesie ogólnospołecznym, co umożliwia nieuwzględnianie związanych z nim kosztów kredytów i pożyczek przy wyliczaniu nadwyżki kosztów

Realizacja Farmy Fotowoltaicznej stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej w rozumieniu art. 15c ust. 8 i 10 ustawy o CIT, co uprawnia do wyłączenia kosztów finansowania dłużnego przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania, w świetle zapewnienia ogólnego interesu publicznego oraz formy i struktury inwestycyjnej.

Realizowana inwestycja w postaci budowy Farmy Fotowoltaicznej stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej w rozumieniu art. 15c ust. 8 i 10 ustawy o CIT, co umożliwia nieuwzględnianie kosztów finansowania dłużnego przy obliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego.

Saldo Dodatnie uznawane jest za pośredni koszt uzyskania przychodu, który powinien być rozpoznawany i księgowany dopiero po zakończeniu i ostatecznym zamknięciu 3-letniego okresu rozliczeniowego w systemie wsparcia odnawialnych źródeł energii.

Saldo Dodatnie stanowi koszt uzyskania przychodów w momencie jego definitywnego poniesienia w księgach rachunkowych po zakończeniu okresu rozliczeniowego, zabezpieczając źródło przychodów z działalności w zakresie energii odnawialnej.

Saldo Dodatnie stanowi koszt uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, a moment jego rozpoznania przypada na czas otrzymania ostatecznego rozliczenia od Zarządcy Rozliczeń, kończącego 3-letni okres rozliczeniowy.

Saldo Dodatnie, z tytułu aukcyjnej sprzedaży energii w systemie OZE, stanowi koszt uzyskania przychodu po jego ostatecznym i niezmiennym określeniu przez organ rozliczający, jako koszt pośredni, wobec bezpośrednich przychodów Wnioskodawcy, uznawany po zakończeniu każdego okresu rozliczeniowego.

Saldo Dodatnie, jako koszt uzyskania przychodu, powinno być rozpoznane po zakończeniu okresu rozliczeniowego na bazie ostatecznych danych. Stanowi to koszt pośredni w rozumieniu ustawy o CIT.

Saldo Dodatnie, powstałe w wyniku sprzedaży energii w aukcyjnym systemie wsparcia, stanowi koszt uzyskania przychodu dla podatnika jako koszt pośredni, i winno być rozpoznawane w księgach rachunkowych po zakończeniu 3-letniego okresu rozliczeniowego, na podstawie ostatecznego rozliczenia i raportu od operatora.

Saldo Dodatnie z systemu wsparcia OZE w formie aukcji energii elektrycznej stanowi koszt uzyskania przychodów w CIT jako koszt pośredni, uznawany po zakończeniu okresu rozliczeniowego przez sporządzenie stosownych dokumentów księgowych po potwierdzeniu danych dotyczących tego salda przez operatora.

Przekazanie energii elektrycznej do sieci w ramach systemu net-billingu jest odpłatną dostawą towarów podlegającą VAT. Gmina, prowadząc usługi odprowadzania ścieków na rzecz odbiorców zewnętrznych, działa jako podatnik i jej czynności są objęte VAT. Gmina może stosować indywidualny sposób określenia proporcji dla odliczenia VAT, jeśli obiektywnie odzwierciedla on specyfikę działalności i nabyć.

Gmina, jako prosument energii odnawialnej, prowadząc działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży wyprodukowanej energii elektrycznej, ma prawo do częściowego odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z instalacją fotowoltaiczną, pod warunkiem stosowania odpowiedniego prewspółczynnika określonego w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.

Saldo Dodatnie, powstające w wyniku aukcji OZE i wynikające z wyższej rynkowej ceny energii w stosunku do ceny aukcyjnej, kwalifikuje się jako pośredni koszt uzyskania przychodów, ponoszony w celu zabezpieczenia działalności gospodarczej; jego rozpoznanie jako koszt podatkowy winno nastąpić dopiero po jego ostatecznym ustaleniu po zakończeniu okresu rozliczeniowego.

Jednostce samorządu terytorialnego, realizującej zadania nieopodatkowane związane z ochroną środowiska, nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków niezwiązanych z czynnościami opodatkowanymi (art. 86 ust. 1 ustawy o VAT).

W zakresie kosztów uzyskania przychodu, Saldo Dodatnie użytkowane przez Wytwórcę energii z OZE powinno być uznane za koszt pośredni ponoszony w momencie jego księgowego ujęcia jako zobowiązanie wobec ZR, na podstawie ostatecznego potwierdzenia wysokości przez ZR po zakończeniu każdego 3-letniego okresu rozliczeniowego.

Saldo Dodatnie powstałe w systemie aukcyjnym OZE podlega uznaniu za koszt uzyskania przychodu w momencie jego ostatecznego ujawienia po zakończeniu okresu rozliczeniowego, zgodnie z przepisami ustawy o CIT.

Kwota Salda Dodatniego, ustalona na podstawie ostatecznego rozliczenia sprzedaży energii w trzyletnim okresie rozliczeniowym, stanowi koszt uzyskania przychodów rozpoznawany po zakończeniu okresu, co wynika z zasady, iż takie rozliczenie jest ostateczne i wiarygodne.

Kwota stanowiąca Saldo Dodatnie, ujmująca różnicę pomiędzy ceną rynkową a ceną aukcyjną, stanowi dla wytwórcy energii odnawialnej koszt uzyskania przychodów, koszt ten należy rozpoznać po ostatecznym zamknięciu 3-letniego okresu rozliczeniowego.

Kwota stanowiąca Saldo Dodatnie w aukcyjnym systemie wsparcia OZE powinna zostać uznana za koszt uzyskania przychodu dopiero po zakończeniu okresu rozliczeniowego i otrzymaniu ostatecznego potwierdzenia jej wysokości od operatora.

Podatnikowi będącemu współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego przysługuje prawo do odliczenia od dochodu wydatków poniesionych na materiały i urządzenia, w tym magazyny energii jako element instalacji fotowoltaicznej, w ramach ulgi termomodernizacyjnej, jeśli wydatek został poniesiony ze środków własnych i spełnia kryteria określone w przepisach.