Nabycie wierzytelności w ramach likwidacji spółki z o.o. tworzy przychód podatkowy po otrzymującej stronie w wartości netto przekraczającej koszt nabycia udziałów. Wygaśnięcie wierzytelności przez konfuzję nie stanowi przychodu, w braku przełomowej korzyści majątkowej. Przekazanie majątku likwidacyjnego z kolei prowadzi do powstania przychodu równemu wartości rynkowej przekazanych składników.

Przeniesienie udziałów w spółce z o.o. na pożyczkodawcę w celu umorzenia długu (datio in solutum) stanowi odpłatne zbycie praw majątkowych, generujące przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o PIT.

Nabycie lokalu mieszkalnego od małżonka w ramach świadczenia w miejsce wykonania (datio in solutum), wykorzystywane dla własnych potrzeb mieszkaniowych, kwalifikuje się jako wydatek na własne cele mieszkaniowe i uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości.

Nabycie lokalu mieszkalnego na podstawie umowy datio in solutum nie stanowi wydatku na własne cele mieszkaniowe uprawniającego do zwolnienia w myśl art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, jeśli środki pieniężne użyte na udzielenie pożyczki nie zostały przeznaczone na ten cel.

Nabycie udziału w nieruchomości w zamian za zwolnienie z długu jest neutralne podatkowo z punktu widzenia podatku dochodowego od osób fizycznych jako odpłatne świadczenie, a nieodpłatne świadczenia podlegają opodatkowaniu wyłącznie w przypadkach przewidzianych przez ustawę.

Zbycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu w zakresie udziału nabytego w 2015 r. nie rodzi obowiązku podatkowego z uwagi na upływ ustawowego pięcioletniego terminu; natomiast obowiązek podatkowy powstaje w zakresie udziału nabytego w 2023 r., gdzie koszty uzyskania przychodu mogą obejmować wartość wierzytelności wygasłej w wyniku datio in solutum.

Cesja wierzytelności w drodze datio in solutum dokonana pomiędzy podmiotami zagranicznymi nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, gdy nie mieści się w zamkniętym katalogu czynności podlegających opodatkowaniu, a prawa majątkowe są wykonywane poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Darowizna nieruchomości od małżonka do majątku wspólnego nie stanowi nabycia dla celów podatkowych. Przychód ze sprzedaży jest opodatkowany, gdy nabycie udziału nastąpiło w ciągu pięciu lat przed sprzedażą.

Przeniesienie nieruchomości na wierzyciela w ramach datio in solutum przed upływem pięciu lat od nabycia, stanowi odpłatne zbycie, generując przychód do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Podstawą jest różnica między rynkową wartością zbywanej nieruchomości a kosztami jej nabycia oraz udokumentowanymi nakładami zwiększającymi jej wartość.

Umowa przeniesienia własności nieruchomości w ramach datio in solutum, polegająca na zwolnieniu z długu, nie stanowi czynności cywilnoprawnej podlegającej podatkowi od czynności cywilnoprawnych, gdyż nie jest wymieniona w zamkniętym katalogu czynności określonym w art. 1 ust. 1 ustawy PCC.

Koszty uzyskania przychodów z tytułu datio in solutum obejmują wydatki odpowiadające wartości nominalnej wkładu, z wyłączeniem agio; stanowią one koszty podatkowe wyłącznie w ramach odpłatnego zbycia udziałów, zgodnie z regulacjami ustawy o CIT.

Koszty uzyskania przychodów związane z przeniesieniem udziałów w ramach datio in solutum ustala się na zasadach ogólnych, a transakcja nie może być uznana za wymianę udziałów, jeżeli dokonujący jej podmiot nie był podatnikiem CIT w czasie wniesienia wkładu niepieniężnego.

Do kosztów podatkowych z tytułu przeniesienia udziałów w drodze datio in solutum nie stosuje się zasad wymiany udziałów, gdy podmiot nie był podatnikiem CIT podczas nabycia tych udziałów. Wydatki na nabycie uznaje się według wartości nominalnej udziałów przydzielonych za wkład niepieniężny.

W przypadku przekazania udziałów w ramach datio in solutum koszty uzyskania przychodów obejmują wydatki poniesione na nabycie ich w momencie wymiany, w tym zarówno kapitał zakładowy, jak i zapasowy, co znajduje potwierdzenie w przepisach Ustawy CIT dotyczących kosztów związanych z wymianą udziałów.

Przeniesienie własności gruntów w ramach datio in solutum, po upływie pięciu lat od nabycia i bez elementów działalności gospodarczej, nie skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Uregulowanie kwoty głównej pożyczki poprzez datio in solutum, w postaci przeniesienia własności rzeczy, nie stanowi przychodu w PIT, natomiast uzyskane odsetki od tej pożyczki są przychodem podlegającym opodatkowaniu jako kapitały pieniężne.

Przeniesienie przez stryja na rzecz wnioskodawcy udziałów w nieruchomości, w zamian za zwolnienie z obowiązku zapłaty, nie powoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż jest to transakcja odpłatna, niegenerująca przychodu w rozumieniu ustawy o PIT.

Przekazanie wierzytelności na podstawie umowy datio in solutum, dokonane w celu uregulowania zobowiązań pożyczkowych, skutkuje powstaniem przychodu podatkowego w wysokości spłacanego zobowiązania zgodnie z art. 14a ust. 1 ustawy o CIT. Możliwość rozpoznania kosztu uzyskania przychodu dotyczy wartości nominalnej wierzytelności pożyczkowych oraz wysokości przychodu z wierzytelności prowizyjnych, z wyłączeniem

Przeniesienie udziału w nieruchomości po upływie ponad 5 lat od jego nabycia, w wyniku zamiany na zwolnienie z długu, nie skutkuje powstaniem przychodu do opodatkowania w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli nie następuje w ramach działalności gospodarczej.

Przeniesienie własności nieruchomości jako forma spłaty długu (datio in solutum) stanowi odpłatne zbycie rodzące obowiązek podatkowy. Zwolnienie z długu jest korzyścią majątkową, a przeznaczenie przychodu na własne cele mieszkaniowe może skutkować zwolnieniem z opodatkowania.

Przekazanie nieruchomości przez spółkę w zamian za umorzenie udziałów i zwolnienie z długu podlega opodatkowaniu VAT jako odpłatna dostawa towarów zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 oraz art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Sprzedaż niezabudowanych działek o cechach terenów budowlanych przez spółkę stanowi działalność gospodarczą opodatkowaną VAT, gdyż spełnia warunki określone dla opodatkowania w art. 15 ust. 2 i art. 7 ustawy o VAT. Zwolnienie z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 i 9 nie ma zastosowania, gdy działki mają przeznaczenie pod zabudowę zgodnie z miejscowymi planami zagospodarowania.

Umowa przeniesienia własności nieruchomości w zamian za zwolnienie z długu (datio in solutum) nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, gdyż nie jest wymieniona w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Katalog czynności opodatkowanych PCC ma charakter zamknięty.

Ustalenie kosztów uzyskania przychodu i możliwość skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego.