Częściowe sfinansowanie środka trwałego z dofinansowania wyklucza możliwość pełnego dokonania jednorazowego odpisu amortyzacyjnego na podstawie art. 22k ust. 7 ustawy o PIT, wymagając proporcjonalnej korekty kosztów podatkowych.

Niezamortyzowaną wartość netto zlikwidowanego środka trwałego należy rozpoznać kosztowo w okresie zakończenia proces likwidacyjny, jeżeli likwidacja nie wiąże się z utratą przydatności z powodu zmiany działalności, a w przypadku częściowej likwidacji środka, należy odpowiednio obniżyć jego wartość początkową.

Wycofanie środków trwałych z ewidencji działalności gospodarczej do majątku prywatnego nie stanowi odpłatnego zbycia, a zatem nie powoduje powstania przychodu podatkowego na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przekazanie składnika majątku na cele prywatne nie rodzi obowiązku podatkowego, jeżeli nie towarzyszy mu zmiana właściciela ani odpłatność.

W przypadku spółek nieruchomościowych, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych zaliczonych do grupy 1 KŚT są ograniczone do wysokości odpisów dokonanych zgodnie z przepisami rachunkowymi. Jeśli brak jest odpisów bilansowych, spółka nie może uznać odpisów podatkowych za koszty uzyskania przychodu.

Sprzedaż nieruchomości zabudowanej budynkiem magazynowo-biurowym, w którym od pierwszego zasiedlenia do sprzedaży upłynęły ponad dwa lata bez istotnych ulepszeń, korzysta ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Nieruchomość nabyta w celu jej późniejszej sprzedaży, która podlega znacznym przeróbkom, nie jest towarem handlowym, lecz produkcją niezakończoną. Wydatki związane z jej ulepszeniem powiększają wartość produkcji w toku i stają się kosztami uzyskania przychodu dopiero przy sprzedaży. Tymczasowe wynajęcie nie zmienia tej kwalifikacji, chyba że wynajem trwa ponad rok, czyniąc nieruchomość środkiem trwałym

Stacja GPO, pełniąca jednolitą funkcję transformacji i przesyłu energii elektrycznej, stanowi jeden środek trwały w rozumieniu art. 16a ust. 1 ustawy o CIT, od którego można dokonywać odpisów amortyzacyjnych według jednej stawki, spełniając kryteria kompletności i zdatności do użytku.

Działalność Spółki prowadzona w ramach realizacji projektów badawczo-rozwojowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, co uprawnia do ulgi, a koszty wynagrodzeń oraz opłat licencyjnych mogą być uznane za koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu.

Wynik z realizacji kontraktów IRS, zabezpieczających ryzyko stóp procentowych dla finansowania inwestycyjnego, w zakresie transakcji związanych z wytworzeniem środka trwałego, może zwiększać lub zmniejszać jego wartość początkową zgodnie z art. 16g ust. 4 updop, jako integralna część kosztów wytworzenia.

Przychody ze sprzedaży udziału w lokalu nabytego do majątku osobistego podlegają opodatkowaniu jako przychody z odpłatnego zbycia nieruchomości, zaś przychody ze sprzedaży udziału wykorzystywanego w działalności żony będą podlegały opodatkowaniu w ramach przychodów z działalności gospodarczej.

Przychód ze sprzedaży nieruchomości będącej w małżeńskiej współwłasności, wykorzystywanej w działalności gospodarczej przez jednego z małżonków, jest w całości przypisywany jako przychód z tej działalności, bez względu na wspólność majątkową.

Wycofanie nieruchomości z przedsiębiorstwa do majątku prywatnego bez zmiany przeznaczenia na czynności nieopodatkowane nie rodzi potrzeby korekty podatku VAT, zakładając dalsze wykorzystywanie nieruchomości do czynności opodatkowanych jak najem.

Wydatki na nabycie i eksploatację jachtu żaglowego jako koszty reprezentacyjne, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy CIT, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej.

Podmiot nie jest zobowiązany do korekty podatku VAT odliczonego od pawilonów wyłącznie używanych do działalności opodatkowanej, które zostały trwale wyłączone z użytkowania. W przypadku pawilonu używanego do działalności mieszanej, należy dokonać ostatecznej rocznej korekty na koniec użytkowania, a następnie zaprzestać dalszych korekt.

Czynność przekazania nieruchomości z działalności gospodarczej do majątku prywatnego, z przeznaczeniem na wynajem, nie podlega opodatkowaniu VAT, gdy nieruchomości pozostają w użyciu dla celów opodatkowanej działalności gospodarczej, jak najem.

Sprzedaż pojazdu osobowego wycofanego z działalności gospodarczej przez zmarłego przedsiębiorcę i nabytego później przez spadkobierczynię oraz obdarowaną, po upływie półrocznego okresu od jego formalnego nabycia przez obdarowanie, nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i jest zwolniona z opodatkowania pod warunkiem,

Wydatki poniesione do dnia oddania środka trwałego do użytkowania, ściśle powiązane z konkretnym przedsięwzięciem inwestycyjnym, powiększają jego wartość początkową i stanowią podstawę do odpisów amortyzacyjnych jako kosztów uzyskania przychodów.

W przypadku podziału przez wydzielenie, wydatki poniesione przez Spółkę Przejmującą na materiały i usługi obce zalicza się do wartości początkowej środka trwałego. Spółka Przejmująca ma prawo do amortyzacji nowopowstałych środków trwałych zgodnie z ustalonymi zasadami CIT, modyfikując przy tym sposób rozpoznania kosztów wynagrodzeń.

Osobom prawnym, które klasyfikują nieruchomości jako inwestycje w bilansie, nie przysługuje prawo do zaliczenia odpisów amortyzacyjnych tych nieruchomości jako kosztów uzyskania przychodów, jeśli spełniają definicję spółki nieruchomościowej. Wnioskodawca, nie dokonując odpisów rachunkowych, nie może uznać ich za koszt podatkowy zgodnie z art. 15 ust. 6 CIT.

Spółka nieruchomościowa, dla której nieruchomość traktowana jest jako inwestycja bilansowa i nie są od niej dokonywane odpisy amortyzacyjne obciążające wynik finansowy, jest uprawniona do zaliczenia podatkowych odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej nieruchomości do kosztów uzyskania przychodów, mimo ograniczeń z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT.

Przekazanie lokalu użytkowego jako darowizny na rzecz małżonka, w kontekście braku odpłatnego zbycia, nie powoduje powstania obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych zgodnie z ustawą o PIT.

Podatnik ma prawo do obniżenia stawek amortyzacyjnych na mocy art. 16i ust. 5 ustawy CIT zarówno retroaktywnie, jak i prospektywnie, co potwierdzają orzeczenia sądów administracyjnych, które zapewniają elastyczność w dostosowywaniu stawek do zmian gospodarczych, takich jak pandemia COVID-19.

Stawka indywidualna amortyzacji dla lokalu niemieszkalnego po raz pierwszy wprowadzonego do ewidencji może być ustalona na podstawie art. 22j ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT, a nie art. 22j ust. 4, jako że odnosi się do inwestycji w obcych środkach trwałych. Stanowisko wnioskodawcy uznane jest za nieprawidłowe z uwagi na błędne wskazanie podstawy prawnej.

Zmiana stawek amortyzacyjnych przewidziana w art. 16i ust. 5 ustawy o CIT nie uprawnia podatników do modyfikacji stawek wstecznie za zakończone lata podatkowe.