Wnioskodawca ma prawo do ulgi na prototyp, o której mowa w art. 18ea ustawy o CIT, w związku z wytworzeniem nowych produktów opakowaniowych. Uznaje się, że koszty nabycia niezbędnych środków trwałych oraz materiałów do produkcji próbnej stanowią koszty kwalifikowane w ramach powyższej ulgi.

W przypadku nabycia w drodze spadku składników majątku z działalności prowadzonej przez zmarłego przedsiębiorcę, wartość początkową należy określić w wysokości wartości rynkowej z dnia nabycia spadku, niezależnie od amortyzacji stosowanej wcześniej przez spadkodawcę.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego, określone w art. 86 ustawy o VAT, przysługuje podatnikowi, który nabywa towary z zamiarem ich odsprzedaży w ramach działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu, nawet gdy płatność jest rozliczana częściowo poprzez kompensatę między wierzytelnościami.

Nieodliczony podatek VAT zwiększa wartość początkową środka trwałego jako koszt uzyskania przychodu poprzez amortyzację, jeśli nie przysługuje prawo do jego obniżenia.

Nabycie urządzeń po cenie niższej od rynkowej prowadzi do powstania przychodu, w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, z różnicy wartości rynkowej a odpłatnością; zaś wartość początkową ustala się, powiększając cenę nabycia o tę różnicę.

Działalność projektowania i produkcji urządzeń przez wnioskodawców stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, uprawniającą do zastosowania ulgi B+R. Koszty osobowe i materialne związane z tą działalnością, przy spełnieniu wymogów dokumentacyjnych, kwalifikują się do odliczeń podatkowych.

Indywidualne środki trwałe, takie jak wodomierze instalowane jako elementy modernizacyjne, nie mogą być grupowane w zbiorczy środek trwały do celów podatkowych, a amortyzacja ich musi odbywać się na zasadach ogólnych, co wyklucza traktowanie ich jako jednego, zespolonego funkcjonalnie środka trwałego.

Wydatki związane z kosztami obsługi długu (DSCR) oraz koszty obsługi specjalnego konta rezerwowego (DSRA), jak również związane z nimi odsetki, naliczone przed dniem oddania inwestycji do używania, stanowią koszty pośrednie (OPEX) zgodnie z art. 15 ust. 1 oraz ust. 4d ustawy o CIT.

Nieodpłatne przeniesienie przez Gminę własności infrastruktury energetycznej nie podlega opodatkowaniu VAT, o ile Gmina nie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego przy jej wytworzeniu.

Podatnikom przysługuje prawo do elastycznego stosowania stawek amortyzacyjnych, w tym ich obniżania do 0%, za lata minione, zaś korekta deklaracji CIT-8 jest zgodna z przepisami, o ile mieści się w granicach terminu przedawnienia, zgodnie z art. 16i ust. 1 ustawy o CIT.

Umowa spółki cywilnej zawarta w formie pisemnej wystarczy do wniesienia aportu nieruchomości do spółki cywilnej przez małżonków w ramach wspólności majątkowej, bez konieczności aktu notarialnego, co umożliwia odpisy amortyzacyjne.

Wydatki poniesione na wtórne Fit-out należy traktować jako koszty pośrednie uzyskania przychodów. Powinny być zaliczane do kosztów w dacie ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, a nie proporcjonalnie do okresu obowiązywania umowy najmu.

Koszty odsetek od pożyczek zaciągniętych na refinansowanie środków trwałych mogą być alokowane stosując klucz przychodowy, gdy niemożliwe jest przypisanie ich do konkretnego rodzaju działalności (opodatkowanej lub zwolnionej z CIT). Natomiast koszty rat leasingu zwrotnego powinny być alokowane w zależności od przeznaczenia środków trwałych objętych leasingiem.

Wycofanie nieruchomości z majątku spółki jawnej i nieodpłatne przekazanie jej do majątku osobistego wspólników nie rodzi obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług, gdyż spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu nieruchomości i nie doszło do jej wytworzenia. Czynność nie podlega opodatkowaniu jako dostawa towarów.

Przychód ze sprzedaży lokalu mieszkalnego wycofanego z działalności gospodarczej nie stanowi przychodu z tej działalności, jeśli zbycie następuje po upływie pięciu lat od nabycia, i spełnia warunki określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o PIT.

W przypadku określania podstawy opodatkowania podatkiem od przychodów z budynków, obliczanie przychodu powinno uwzględniać jedynie powierzchnię przeznaczoną na najem, wyłączając powierzchnie wspólne. Nadwyżka zapłaconego podatku od przychodów z budynków podlega zwrotowi w świetle art. 24b ust. 15 CIT, jeśli całkowity podatek dochodowy pokrywa bądź przewyższa podatek z tego tytułu.

Zakupiony przez spółkę jawną grunt, nabyty na potrzeby działalności deweloperskiej, winien być traktowany jako towar w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatki ponoszone w ramach inwestycji deweloperskich mogą być uznawane za koszty uzyskania przychodu, ale jedynie pod warunkiem przestrzegania zasad zawartych w rozporządzeniu w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów

Dochody z najmu części wspólnych budynku pod działalność komercyjną nie mogą być uznane za przychody z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, a zatem nie korzystają ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT.

Wynagrodzenie za reorganizację oraz przychody z likwidacji środków trwałych są opodatkowane na zasadach ogólnych, nie korzystając ze zwolnienia SSE. Koszty reorganizacji stanowiące koszty uzyskania przychodu nie są związane bezpośrednio z wynagrodzeniem za reorganizację, natomiast koszty likwidacji środków trwałych mogą być uznawane za koszty podatkowe w braku zmiany rodzaju działalności.

Wycofanie nieruchomości z majątku działalności gospodarczej do majątku prywatnego do celów wynajmu nie kreuje obowiązku podatkowego w PIT, zaś przychody z wynajmu, jako dochód z najmu prywatnego, podlegają opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Podatnicy podatku dochodowego są uprawnieni do obniżania stawek amortyzacji podatkowej do dowolnej wysokości dla środków trwałych amortyzowanych metodą liniową zarówno na bieżąco, jak i wstecznie, o ile nie upłynął termin przedawnienia zobowiązań.

Wnioskodawca, jako mikroprzedsiębiorca, może ustalić indywidualną stawkę amortyzacyjną dla budynku handlowo-usługowego, spełniającego kryteria art. 22j ust. 7-13 ustawy o PDOF, dzięki lokalizacji w regionie o wysokim bezrobociu i niskim wskaźniku dochodów.