Nieodpłatne przekazanie infrastruktury wodociągowej stanowi przychód podatkowy zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, a odpisy amortyzacyjne od takich środków mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem spełnienia wymogów ustawy.

Dla celów art. 24o ust. 3 ustawy o CIT, pojęcia zaliczek oraz środków trwałych w budowie, ujmowanych w bilansie, nie stanowią nieruchomości lub praw do nieruchomości w rozumieniu Kodeksu cywilnego, co pozwala na utrzymanie uprawnienia do zwolnienia podatkowego przy sprzedaży udziałów.

Podatnik nie jest uprawniony do retrospektywnego obniżenia stawek amortyzacyjnych za lata podatkowe zakończone oraz w trakcie bieżącego roku podatkowego, lecz może to uczynić od początku przyszłego roku podatkowego; obniżenie stawki do 0% jest dozwolone.

Wartość początkową środka trwałego, wniesionego jako wkład niepieniężny do fundacji rodzinnej, ustala się zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 3 updop, jako wartość rynkową z dnia nabycia, nie stosując analogii do przepisów dotyczących spółek kapitałowych. Wystąpienie wartości ekwiwalentnej wyklucza przyjęcie analogii legis.

Strata z likwidacji nie w pełni zamortyzowanego systemu "B", nie będącej skutkiem zmiany rodzaju działalności, stanowi koszt uzyskania przychodów, gdy spełnia przesłanki racjonalności ekonomicznej i efektywności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i art. 16 ust. 1 pkt 5 ustawy CIT.

Nieodpłatne przekazanie inwestycji drogowej przez Inwestora na rzecz Zarządcy drogi, działającego w ramach jednostki samorządu terytorialnego, nie kreuje obowiązku podatkowego po stronie odbiorcy w zakresie podatku VAT, o ile odbiorca nie uczestniczy w odpłatnej transakcji.

Dostawa prawa użytkowania wieczystego działki oraz prawa własności budynku, spełniająca wymogi postzasiedleniowe ustalone w przepisach VAT, korzysta ze zwolnienia podatkowego na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, przy czym sprzedaż gruntu dzieli status prawny budynku (art. 29a ust. 8 ustawy).

Wycofanie nieruchomości z działalności gospodarczej do majątku prywatnego, gdy nieruchomość nadal służy działalności opodatkowanej, nie podlega VAT i nie wymaga korekty podatku naliczonego, o ile jej przeznaczenie na działalność zarobkową się nie zmienia.

Przyznanie przez uczelnię prawa do korzystania z miejsc w domach studenckich i związane z tym opłaty stanowią umowy o charakterze zbliżonym do najmu, co implikuje obowiązek zapłaty podatku od przychodów z budynków na podstawie art. 24b ustawy o PDOP.

Nakłady na budowę budynku na cudzym gruncie, które nie stanowią istniejącego środka trwałego, nie mogą być uznane za inwestycję w obcym środku trwałym i winny być rozliczane jako budynki i budowle na cudzym gruncie, wyłączając możliwość ich rozliczenia jako koszt uzyskania przychodu po zbyciu.

Podatnik, który spełnia warunki z art. 16j ustawy o CIT, jest uprawniony do stosowania indywidualnej stawki amortyzacyjnej wynoszącej 5 lat dla nowo wytworzonego budynku, nawet jeśli jest on połączony z innym budynkiem, o ile lokalizacja inwestycji odpowiada ustawowym kryteriom bezrobocia i dochodu.

Od 1 stycznia 2023 r. przepisy art. 16c pkt 2a ustawy o CIT wykluczają możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od inwestycji w obcych środkach trwałych będących lokalami mieszkalnymi. Organy uznają, że zasady wyłączenia dotyczące budynków mieszkalnych odnoszą się również do inwestycji w takich budynkach.

Przekazanie przez jednostkę samorządu terytorialnego samorządowemu zakładowi budżetowemu środków trwałych na własność skutkuje obowiązkiem rozpoznania przychodu z nieodpłatnych świadczeń, z uwagi na trwałe i definitywne przysporzenie majątkowe, nieobjęte wyjątkiem określonym w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.

Odpisy amortyzacyjne od środków trwałych, spełniających definicję robota przemysłowego oraz oprzyrządowania, dokonane w latach 2022-2026, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów poniesione na robotyzację zgodnie z art. 38eb ustawy o CIT, niezależnie od daty ich nabycia.

Podatnicy mogą obniżać stawki amortyzacyjne dla środków trwałych wprowadzonych do ewidencji przed 1 stycznia 2021 r., nawet jeśli są wykorzystywane w działalności zwolnionej z CIT, bez względu na ograniczenia czasowe wynikające z art. 16i ust. 8 ustawy CIT.

Przychód ze sprzedaży nieruchomości mieszkalnej przez spółkę jawną, nabytej ponad pięć lat przed jej zbyciem, nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej i w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Korekta podatku VAT odliczonego od środków trwałych w przypadku zmiany przeznaczenia na cele zwolnione z VAT, powinna być przeprowadzona zgodnie z art. 90 ustawy o VAT, z uwzględnieniem współczynnika struktury sprzedaży określonego proporcjonalnie do obrotu z działalności opodatkowanej i zwolnionej.

Stosowanie zerowej stawki amortyzacyjnej, zgodnie z art. 16i ust. 5 ustawy o CIT, nie wyklucza kontynuacji amortyzacji i uznania niezamortyzowanej wartości środka trwałego za koszt uzyskania przychodów przy sprzedaży. Czasowe zawieszenie amortyzacji i jej wznowienie, mimo wydłużenia okresu amortyzacji, jest zgodne z ustawą CIT. Obniżenie stawki może nastąpić od początku roku podatkowego, pod warunkiem

Strata z likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych jest kosztem uzyskania przychodu, o ile utrata przydatności nie wynika ze zmiany rodzaju działalności. Koszt ten można odliczyć w dacie fizycznego zakończenia prac likwidacyjnych, a nie jako część wartości nowego środka trwałego.

Zakończenie funkcjonowania Grupy VAT nie zobowiązuje Gminy do korekty podatku naliczonego związanego z Infrastrukturą. Spółka jest jednak zobowiązana do korekty na zasadach określonych w art. 91 ust. 7-7a ustawy o VAT od roku następującego po rozwiązaniu Grupy, w związku ze zmianą przeznaczenia Infrastruktury.

Sprzedaż składnika majątku uprzednio wykorzystywanego w działalności gospodarczej, w okresie zawieszenia tej działalności, stanowi dochód z działalności gospodarczej, tym samym wyłączając możliwość wspólnego rozliczenia małżonków na deklaracji PIT-37, nawet gdy sprzedaż miała charakter jednorazowy i dotyczyła niskiej wartości.

Spółka miała uprawnienie na mocy art. 16i ust. 5 ustawy o CIT do obniżenia, a następnie modyfikacji, stawek amortyzacyjnych do dowolnej wysokości powyżej 0% dla środków trwałych wprowadzonych do ewidencji przed 1 stycznia 2021 r., niezależnie od działań ulepszających, przy braku wymogu powiązania z okresem użyteczności ekonomicznej.

Podatnicy są uprawnieni do obniżenia stawek amortyzacyjnych liniowych do dowolnej wysokości, nawet bliskiej zeru, dla wybranych środków trwałych na podstawie art. 16i ust. 5 ustawy o CIT. Prawo to obejmuje zarówno lata bieżące, jak i przeszłe nieprzedawnione okresy podatkowe, z możliwością późniejszego podwyższenia stawek do wartości nieprzekraczającej wykazu stawek amortyzacyjnych.

Koszty czynszu dzierżawnego, poniesione do momentu oddania Projektów OZE do użytkowania, stanowią koszt wytworzenia środków trwałych, zwiększając ich wartość początkową, od której możliwe są odpisy amortyzacyjne pozwalające obniżyć podstawę opodatkowania. Skutkuje to uznaniem za koszt uzyskania przychodów.