Wydatki ponoszone w imieniu spółki przez pracowników, udokumentowane fakturami imiennymi na pracownika lub paragonami bez danych nabywcy, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem, że spełniać będą wymogi określone w art. 9 i art. 15 ust. 1 ustawy o CIT oraz zostaną odpowiednio zaksięgowane i udokumentowane.

Działalność wnioskodawcy, polegająca na tworzeniu i rozwoju programów komputerowych, spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej według art. 5a ust. 38 ustawy o PIT, co uprawnia do zastosowania 5% stawki IP Box na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy.

Gmina ma prawo do stosowania bardziej adekwatnego klucza proporcji przy odliczeniu VAT, gdy uznaje, że standardowy klucz w Rozporządzeniu nie odpowiada specyfice jej działalności. Należy ustalić proporcję, która rzetelnie odzwierciedli rzeczywiste wykorzystanie infrastruktury wodociągowej do czynności opodatkowanych oraz niegospodarczych, z uwzględnieniem specyfiki wykonywanych nabyć.

Podatnik może odliczyć VAT z faktur wystawionych poza systemem KSeF, jeżeli dokumenty te odzwierciedlają rzeczywiste i opodatkowane transakcje, a nie zaistniały przesłanki wyłączające określone w art. 88 ustawy o VAT.

Nabywca ma prawo do odliczenia VAT naliczonego od faktur wystawionych poza Krajowym Systemem e-Faktur, jeśli faktura dokumentuje rzeczywiste zdarzenie gospodarcze i spełnione są wszystkie inne warunki odliczenia określone w art. 86 ustawy o VAT.

Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur wystawionych bez użycia KSeF, jeżeli spełnione są przesłanki z art. 86 ustawy o VAT, a przesłanki wyłączające prawo wynikające z art. 88 tej ustawy nie zachodzą, mimo obowiązku wystawienia faktur przy użyciu KSeF, co nie stanowi negatywnej przesłanki odliczenia.

Wydatki związane z wynajmem mieszkania mogą stanowić koszty uzyskania przychodu, jeżeli są ponoszone z przeznaczeniem wyłącznie na działalność gospodarczą i spełniają kryteria określone w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, w tym nie dotyczą osobistych potrzeb podatnika.

Wypłacone świadczenia przez bank na rzecz kredytobiorcy w ramach ugody, które wynikały z nienależnego pobrania, nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu PIT. Zwrot kosztów nie tworzy opodatkowalnych przysporzeń, natomiast odsetki za opóźnienie, choć są przychodem, korzystają ze zwolnienia podatkowego.

Wydatki na objęcie udziałów w spółce z o.o. za wkład pieniężny, w tym agio, stanowią koszt uzyskania przychodu w momencie odpłatnego zbycia tych udziałów.

Wydatki na nabycie usług od podwykonawców, będące podstawą kalkulacji wynagrodzenia success fee, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów jako koszty bezpośrednio związane z przychodami, zgodnie z art. 15 ust. 1 i 4 ustawy o CIT.

Działalność Spółki w zakresie realizowanego projektu badawczo-rozwojowego jest zgodna z definicją działalności badawczo-rozwojowej art. 4a pkt 26 updop, co uprawnia ją do skorzystania z ulgi B+R na podstawie art. 18d ustawy o CIT. Koszty kwalifikowane mogą być rozliczane jednorazowo w roku zakończenia prac lub w trakcie ich trwania według wyboru podatnika.

Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur wystawionych bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, jeśli spełnione są inne materialne warunki, a formalności są zgodnie z ustawą o VAT. Brak użycia KSeF nie stanowi samodzielnie przesłanki negatywnej.

Prewspółczynnik metrażowy, oparty na pomiarach zużycia wody i ścieków, jest uznawany za bardziej odpowiadający specyfice działalności Gminy i spełnia wymogi art. 86 ust. 2b ustawy o VAT. Gmina może stosować tę metodę w odliczeniach VAT, eliminując niedoskonałości Rozporządzenia Ministra Finansów.

Podatnikowi VAT przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, nawet jeśli faktura została wystawiona bez użycia KSeF, pod warunkiem, że odzwierciedla rzeczywiste zdarzenie gospodarcze, a nie zaistniały negatywne przesłanki z art. 88 ustawy o VAT.

Dokumenty takie jak mailowe potwierdzenie zamówienia, paragon niefiskalny i potwierdzenie transferu bankowego, pomimo braku faktury, mogą stanowić podstawę do zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów działalności gospodarczej, jeśli spełniają wymogi art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Działalność polegająca na tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania, spełniająca przesłanki działalności badawczo-rozwojowej, uprawnia do zastosowania preferencyjnego opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, przy czym koszty tej działalności potwierdzone jako związane z kwalifikowanym IP mogą być uwzględnione w wskaźniku nexus, co jest zgodne z art. 30ca ustawy o PIT.

Wydatki poniesione na zakup i montaż nieruchomości oraz ich wykończenie, stanowią własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT. Zakup mebli i sprzętu AGD jedynie uzupełniających wyposażenie, nie kwalifikuje się do zwolnienia podatkowego w ramach tego przepisu.

Podatek u źródła, uiszczany z własnych środków przez płatnika w ramach mechanizmu "gross-up", stanowi koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT oraz jest traktowany jako koszt pośredni, potrącalny w dacie jego poniesienia według art. 15 ust. 4d-e ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, spółka może zaliczać do kosztów uzyskania przychodów wydatki ponoszone na rzecz pracowników, nawet jeśli dokumentowane są na fakturach imiennych lub bez danych nabywcy, pod warunkiem ich właściwego udokumentowania i spełnienia przesłanek związku z działalnością gospodarczą oraz uzyskaniem przychodów.

Zapłata przez spółkę jako przedstawiciela pośredniego należności celnych, wynikająca z decyzji określającej ich wysokość na podstawie zadeklarowania niewłaściwego kraju pochodzenia towarów, nie stanowi kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. b ustawy o CIT.

Dostawa towarów w modelu dropshipping, gdzie towar jest wysyłany z państwa trzeciego bezpośrednio do polskiego klienta, stanowi odpłatną dostawę towarów, jednakże nie jest opodatkowana VAT w Polsce, a sprzedawca jest zwolniony z obowiązku fiskalizacji w Polsce.

Działalność Wnioskodawcy prowadzona w modelu dropshippingowym stanowi odpłatną dostawę towarów, a nie świadczenie usług. Wnioskodawca nie jest uznawany za podmiot ułatwiający dostawę wg art. 7a ustawy o VAT, a miejsce opodatkowania tych transakcji znajduje się w kraju trzecim.