Podatnik, nieposiadający w Polsce ani siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, nie jest obowiązany do wystawiania faktur ustrukturyzowanych w ramach KSeF, gdy realizacja projektów w Polsce nie spełnia wymogów „stałego miejsca” wymaganych w kontekście VAT.

Wystawienie faktur zakupowych poza Krajowym Systemem e-Faktur nie pozbawia podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego, jeżeli inne warunki materialne odliczenia są spełnione, a faktura opiewa na rzeczywistą transakcję.

Transakcja wniesienia aportu udziału w działce przez Gminę Miasto A do spółki stanowi odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu VAT, z wyłączeniem zwolnień przewidzianych w art. 43 ust. 1 pkt 9, 10 oraz 10a ustawy o VAT, co obliguje Gminę do wystawienia faktury VAT dokumentującej transakcję.

Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur wystawionych wbrew obowiązkowi przy użyciu KSeF, pod warunkiem braku przesłanek negatywnych z art. 88 ustawy o VAT oraz związku nabytych towarów z działalnością opodatkowaną.

Zagraniczna spółka, nieposiadająca w Polsce niezbędnych zasobów personalnych ani technicznych oraz kontroli nad infrastrukturą, nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na potrzeby polskiego VAT. W konsekwencji, nie jest zobligowana do stosowania Krajowego Systemu e-Faktur dla fakturowania sprzedaży w Polsce.

Brak wystawienia faktur w KSeF przez podatników zobowiązanych do jego stosowania nie wpływa na prawo odbiorcy tych faktur do odliczenia podatku naliczonego, o ile faktury te dokumentują rzeczywiste transakcje gospodarcze oraz spełniają materialne przesłanki odliczenia przewidziane w ustawie o podatku od towarów i usług.

Dochody z działalności gospodarczej nie tracą prawa do opodatkowania ryczałtem, jeśli wykonywane w ramach tej działalności usługi nie są tożsame z czynnościami uprzednio świadczonymi wobec byłego pracodawcy w ramach stosunku pracy.

Obowiązkowe wystawienie faktur w systemie KSeF od 1 lutego 2026 r. nie pozbawia podatnika prawa do odliczenia VAT z faktur wystawionych poza tym systemem, jeżeli faktury te potwierdzają rzeczywiste transakcje gospodarcze, a warunki materialne zostają spełnione.

Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur, które nie zawierają numeru NIP, jeżeli pozostałe dane pozwalają na identyfikację transakcji oraz nie zachodzą przesłanki negatywne. Brak numeru NIP stanowi formalny brak mniej istotny, który nie wyłącza możliwości odliczenia VAT dla czynnego podatnika VAT.

Podatnik jest uprawniony do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ujętych na fakturach zakupowych, nawet jeśli zostały wystawione bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, o ile spełnione są inne przesłanki uznania ich za koszty podatkowe, jak związek z działalnością gospodarczą, zmierzanie do osiągnięcia przychodów oraz właściwe udokumentowanie transakcji.

Faktura wystawiona poza KSeF, zawierająca wszystkie wymagane elementy zgodne z ustawą VAT, stanowi podstawę do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów na gruncie ustawy o CIT, pod warunkiem spełnienia ogólnych przesłanek uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu.

Darowizna nieruchomości przez osobę fizyczną, nie będącą podatnikiem VAT w odniesieniu do tej transakcji, z majątku prywatnego na rzecz fundacji rodzinnej nie podlega opodatkowaniu VAT, o ile w momencie nabycia nieruchomości nie przysługiwało prawo do odliczenia VAT.

Darowizna odziedziczonych po zmarłym ojcu nieruchomości przez wnioskodawcę na rzecz Fundacji rodzinnej nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż nie spełnia warunku prawa do odliczenia VAT z tytułu ich nabycia, co kwalifikuje ją jako zarządzanie majątkiem osobistym wnioskodawcy, a nie działalność gospodarczą.

Sprzedaż nieruchomości przez Wnioskodawczynię nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej, lecz z majątku prywatnego, co, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., nie podlega opodatkowaniu w Polsce, jeśli sprzedaż następuje po upływie pięciu lat od nabycia przez spadkodawcę. Przychody ze sprzedaży winny być opodatkowane w Polsce, mimo rezydencji podatkowej Wnioskodawczyni we Francji, na mocy

Faktury zakupowe wystawione bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, mimo obowiązku ich wystawiania w tej formie, nie pozbawiają podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego, o ile dokumentują rzeczywisty obrót i transakcje opodatkowane nieuzwolnione z VAT, zgodnie z art. 86 ust. 1 i art. 88 ustawy o VAT.

Darowizna części majątku osobistego, niebędącego przedmiotem działalności gospodarczej, nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, w sytuacji gdy podatnik nie nabywał nieruchomości w celu odsprzedaży oraz nie korzystał z prawa do odliczenia VAT z tytułu ich nabycia.

Wystawienie i wysyłka faktur do KSeF w następnym dniu roboczym po wystawieniu nie narusza ustawy o VAT. Prawo do odliczenia VAT z faktur spoza KSeF, jeżeli potwierdzają one rzeczywiste transakcje, jest dopuszczalne, o ile przy ich wystawieniu spełnione są ustawowe przesłanki materialne.

Sprzedaż kryptowalut przez fundację rodzinną jest działalnością gospodarczą wykraczającą poza dozwolony zakres określony w art. 5 ustawy o fundacji rodzinnej, co skutkuje opodatkowaniem dochodu ze sprzedaży kryptowalut karną stawką CIT w wysokości 25%.

Podatnik może odliczyć podatek VAT naliczony z faktur, gdy należność uregulowano po upływie 90 dni od terminu płatności, w okresie, w którym faktycznie dokonano zapłaty, bez konieczności korekty wcześniejszych deklaracji podatkowych.

Podatnik zachowuje prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur wystawionych poza systemem KSeF, o ile spełnione są inne warunki określone w ustawie o VAT. Fakt niewłaściwego korzystania z systemu KSeF nie stanowi przesłanki negatywnej do odliczenia, o ile faktury odzwierciedlają rzeczywiste transakcje.

Podatnik VAT, wbrew obowiązkowi ustawowemu wystawienia faktury w KSeF, zachowuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury wystawionej poza tym systemem, o ile dokumentuje ona rzeczywistą transakcję gospodarczą i spełnia warunki art. 86 oraz nie jest objęta negatywnymi przesłankami z art. 88 ustawy o VAT.

W celu odliczenia kosztów prac badawczo-rozwojowych jako kosztów kwalifikowanych, wnioskodawca powinien uwzględniać ogólny czas pracy na podstawie nominalnego wymiaru czasu pracy. Wyłączenie okresów urlopowych i chorobowych przy obliczaniu proporcji kosztów kwalifikowanych jest niezgodne z art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy o CIT. Koszty muszą być właściwie wyodrębnione i udokumentowane.

Dla celów ustalenia limitu finansowania dłużnego w rozumieniu art. 15c ustawy o CIT, podatnik winien uwzględniać zarówno bieżące, jak i poprzednio wyłączone koszty finansowania, stosując zasadę FIFO przy rozliczaniu tych kosztów. Brak regulacji szczególnej pozwala na swobodne rozpoznawanie najstarszych kosztów zgodnie z kolejnością ich powstawania.