Wystawienie przez dostawcę faktury poza Krajowym Systemem e-Faktur, z naruszeniem tego obowiązku, nie pozbawia nabywcy prawa do odliczenia podatku naliczonego, jeśli faktura dokumentuje rzeczywistą transakcję i spełnia warunki z art. 86 i nie zachodzi żadna z przesłanek z art. 88 ustawy o VAT.

Podatnik importujący towary do kraju ma prawo do odliczenia VAT, jeżeli jest zarejestrowany jako czynny podatnik w kraju importu, a obowiązek podatkowy z tytułu dostawy następuje w momencie przejścia ekonomicznego władztwa nad towarem. Podmiot bez stałego miejsca działalności w Polsce nie podlega obowiązkowi wystawiania faktur przez KSeF.

Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur wystawionych bez użycia KSeF, o ile transakcje te rzeczywiście miały miejsce, a towary i usługi były wykorzystywane do czynności opodatkowanych, nawet jeśli faktury nie spełniały formalności korzystania z tego systemu.

Sprzedaż niezabudowanej działki nr 1 przez osobę fizyczną, która nie wykazuje cech działalności gospodarczej, nie podlega opodatkowaniu VAT, gdyż czynność ta pozostaje w sferze zarządzania majątkiem prywatnym, nie kwalifikując sprzedającego jako podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.

W procesie obliczania limitu kosztów finansowania dłużnego na podstawie art. 15c ustawy o CIT, podatnik jest zobowiązany uwzględniać przychody z tytułu otrzymanych dywidend, również tych, które na mocy art. 22 ust. 4 CIT korzystają ze zwolnienia z opodatkowania.

Ponowne dokonanie zapłaty z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności likwiduje ograniczenia zaliczenia odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów, wynikające z początkowego błędnego pominięcia takiego mechanizmu, pod warunkiem, że korekta płatności ma charakter "techniczej naprawy". Art. 15d ustawy o CIT nie stosuje się po dokonanej korekcie.

Czynnemu podatnikowi VAT, który otrzyma faktury zakupowe wystawione poza obowiązkowym Krajowym Systemem e-Faktur (KSeF), zachowuje prawo do odliczenia VAT naliczonego, pod warunkiem spełnienia wszystkich innych przewidzianych prawem przesłanek odliczenia oraz faktycznego przeprowadzenia i udokumentowania transakcji gospodarczych.

Rozliczenia dokonywane w ramach umowy o wspólne przedsięwzięcie, określone jako Revenue Share i Revenue Share A, stanowią dla uczestników współpracy wynagrodzenie za świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, podlegające opodatkowaniu tym podatkiem.

Przy ustalaniu limitu odliczenia nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, stosuje się wartość EBITDA obejmującą wszystkie źródła przychodów, w tym dywidendy zwolnione podatkowo. Przychody uzyskane z tytułu instrumentów finansowych FIZ i OFI nie stanowią przychodów odsetkowych w rozumieniu art. 15c ust. 13 Ustawy o CIT.

Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki udokumentowane fakturami wystawionymi poza KSeF, jeśli spełnione są przesłanki określone w ustawie o CIT, mimo obowiązku używania KSeF.

Koszty finansowania dłużnego związane z nabyciem udziałów w spółkach, realizowane w ramach strategii ekspansji w systemie podatkowej grupy kapitałowej, należy uznać za pośrednie koszty uzyskania przychodów. Podlegają one alokacji do źródeł przychodów – zysków kapitałowych i operacyjnych – zgodnie z kluczem przychodowym z art. 15 ust. 2b ustawy o CIT.

Podatnik, który nie odliczył podatku VAT naliczonego na bieżąco z tytułu faktury i ureguluje należność po upływie terminu z art. 89b ust. 1 ustawy o VAT, ma prawo do odliczenia tego podatku w okresie faktycznej zapłaty, bez obowiązku dokonania korekty wcześniejszych rozliczeń.

Wnioskodawca ma obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidendy mimo braku oszustwa, a zasada "look-through" jest dopuszczalna, co pozwala na uwzględnienie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania przy ustalaniu stawek podatku u źródła w odniesieniu do rzeczywistych właścicieli dywidend.

Dochody uzyskane z papierów wartościowych kwalifikowanych podlegają zwolnieniu z CIT, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 6c w zw. z art. 17 ust. 1e ustawy o CIT, z wyłączeniem dochodów inwestowanych w obligacje korporacyjne. Wydatki na opłaty za usługi maklerskie zarządzania portfelem nie są kwalifikowane jako działalność statutowa i nie korzystają z przedmiotowego zwolnienia.

Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki zwrócone pracownikom, poniesione podczas obowiązków służbowych, udokumentowane fakturami elektronicznymi wystawionymi na pracownika, pod warunkiem zapewnienia autentyczności, integralności i czytelności dokumentów oraz zgodności z wymogami art. 112a ustawy VAT.

Sprzedaż konia przez stowarzyszenie, nabytego od osoby fizycznej niewystępującej jako podatnik VAT, może podlegać opodatkowaniu na zasadach procedury VAT marża zgodnie z art. 120 ustawy o VAT, po spełnieniu warunków formalnych, m.in. rejestracji stowarzyszenia jako czynnego podatnika VAT.

Podatnikowi czynnikiem VAT przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych bez użycia e-Faktur w KSeF, pod warunkiem, że faktury te dokumentują rzeczywiste transakcje i spełnione są pozostałe warunki odliczenia, co wynika z art. 86 ustawy o VAT.

Nieodpłatne przeniesienie nakładów inwestycyjnych na nieruchomość nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu VAT, jeżeli podmiot przekazujący nie korzystał z prawa do odliczenia podatku wynikającego z tych nakładów, a czynność jest związana z działalnością gospodarczą przekazującego.

Podatnik VAT ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur nie wystawionych w KSeF, jeśli faktury te dokumentują rzeczywiste transakcje objęte opodatkowaniem i inne przesłanki do odliczenia są spełnione; brak rejestracji w KSeF nie stanowi negatywnej przesłanki odliczenia.

Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków, które są dokumentowane fakturami wystawionymi poza Krajowym Systemem e-Faktur (KSeF), jest dopuszczalne, pod warunkiem spełnienia wszystkich ustawowych wymogów formalnych i materialnych ustawy o CIT. Stosowanie e-fakturowania w ramach KSeF nie jest przesłanką decydującą o prawie do rozpoznania takich wydatków jako kosztów uzyskania przychodów.

Faktury wystawione poza Krajowym Systemem e-Faktur, spełniające wymogi formalne i dokumentujące rzeczywiste transakcje, mogą stanowić podstawę zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów stosownie do przepisów ustawy o CIT, niezależnie od obowiązku ich wystawiania w ramach KSeF.

Podatnik ma prawo do odliczenia podatku naliczonego, gdy faktura zakupowa, pomimo braku użycia Krajowego Systemu e-Faktur, odzwierciedla rzeczywistą transakcję. Warunkiem jest, by towary i usługi były wykorzystywane do czynności opodatkowanych, a nie zaistniały negatywne przesłanki z art. 88 ustawy o VAT.