Pracodawca ma obowiązek udzielić pracownikowi zaległego urlopu wypoczynkowego za poprzedni rok najpóźniej do 30 września 2017 r. W tym roku 30 września przypada w sobotę. Jeżeli więc jest to dla pracownika dzień wolny od pracy, to urlopu trzeba udzielić najpóźniej 29 września br. Nieudzielenie zaległego urlopu w tym terminie grozi pracodawcy grzywną w wysokości od 1 do 30 tys. zł.

30 września mija termin udzielenia zaległego urlopu wypoczynkowego. Pracodawca, który tego urlopu nie udzieli, może być ukarany karą grzywny w wysokości nawet 30 000 zł.

Nieobecności pracownika w miesiącach, z których jest ustalana podstawa wymiaru zasiłku, wpływają na wysokość podstawy wymiaru zasiłków z ubezpieczeń społecznych. W wielu sytuacjach płatnik ma obowiązek uzupełnić podstawę wymiaru zasiłku. Jeśli jednak jedną z przyczyn nieobecności pracownika w pracy jest urlop wypoczynkowy, przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku okres urlopu wypoczynkowego traktuje

Pracownik odwołany z urlopu wypoczynkowego lub któremu przesunięto termin tego urlopu musi otrzymać od pracodawcy zwrot kosztów bezpośrednio związanych z odwołaniem go z urlopu lub z przesunięciem tego urlopu. W takim przypadku nie powstaje przychód u pracownika i tego rodzaju wydatek jest kosztem podatkowym pracodawcy.

Pracodawca nie może żądać od pracowników informacji o miejscu spędzania urlopu wypoczynkowego. Może jednak ustalić w przepisach wewnątrzzakładowych, że pracownicy pełniący ważne funkcje w firmie są zobowiązani podać numer telefonu, pod którym będą dostępni w czasie urlopu wypoczynkowego, lub że muszą odbierać połączenia wykonywane przez pracodawcę na telefon służbowy.

Od 1 czerwca 2017 r. wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy i ekwiwalent za ten urlop dla pracownika tymczasowego należy ustalać, biorąc za podstawę wynagrodzenie wypłacone mu w okresie 3 miesięcy poprzedzających miesiąc nabycia prawa do tych świadczeń. Przed zmianą przepisów podstawa wymiaru wynagrodzenia za płatny wypoczynek i ekwiwalent urlopowy była ustalana z całego okresu wykonywania pracy tymczasowej

Pracodawca powinien udzielić pracownikowi urlopu wypoczynkowego w danym roku jednorazowo w pełnym wymiarze, czyli w zależności od stażu urlopowego w wymiarze 20 lub 26 dni. Jedynie na wniosek pracownika urlop może zostać udzielony w częściach, jednak przynajmniej jedna z nich powinna obejmować co najmniej 14 dni kalendarzowych wypoczynku. Za czas urlopu wypoczynkowego pracownikowi przysługuje wynagrodzenie

Blisko 40 grup pracowniczych jest objętych ochroną przed utratą zatrudnienia. Ochrona ta polega na zakazie wypowiadania umów o pracę, a w wielu przypadkach również ich rozwiązywania w inny sposób. Dotyczy to np. pracownic w ciąży, z którymi można rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia jedynie za zgodą organizacji związkowej, a wypowiedzenie stosunku pracy jest niedopuszczalne. Zakaz wypowiedzenia

Pracownik pracuje na zmiany. Obecnie przebywa na zwolnieniu lekarskim wystawionym do niedzieli włącznie. Czy w związku z tym pracownik powinien przyjść do pracy na nocną zmianę, która zaczyna się od godz. 22.00 w niedzielę, na którą ma wystawione zwolnienie lekarskie? Pracę skończyłby o godz. 6.00 w poniedziałek. Jak udzielać pracownikowi urlopu wypoczynkowego, jeżeli pracuje na nocną zmianę w godz

Pracownik do 31 grudnia 2016 r. miał umiarkowany stopień niepełnosprawności. Z tego powodu przysługiwało mu prawo do dodatkowego urlopu wypoczynkowego w wymiarze 10 dni (70 godzin). Od 1 stycznia 2017 r. przyznano mu lekki stopień niepełnosprawności, a więc w 2017 r. nie ma prawa do dodatkowego urlopu. W związku ze zmianą stopnia niepełnoprawności obowiązuje go też inna norma dobowa, tj. 8 godzin zamiast

Od 1 stycznia 2017 r. w świadectwie pracy są odrębne rubryki, w których trzeba podać informację o wykorzystanym urlopie ojcowskim i urlopie rodzicielskim. Ponadto należy wskazać dane o okresie, w którym pracownik korzystał z ochrony stosunku pracy, jeżeli obniżył wymiar etatu w czasie, kiedy był uprawniony do urlopu wychowawczego. To najważniejsze zmiany, jakie dotyczą wypełniania świadectwa pracy.

Od decyzji pracodawcy zależy, czy uzna za usprawiedliwione nieobecność pracownika w pracy lub spóźnienie do pracy z powodu złych warunków atmosferycznych. Za usprawiedliwione powinny zostać jednak uznane nieobecność lub spóźnienie spowodowane sytuacją nietypową i obiektywnie niezależną od pracownika, np. niespodziewanym i ostrym atakiem zimy, który był przyczyną opóźnień w kursowaniu pociągów, korków

Pracownik był zatrudniony w poprzedniej firmie w okresie od 1 stycznia do 31 października 2016 r. na pełny etat. Ma prawo do 20 dni urlopu wypoczynkowego na rok, ale nie była to jego pierwsza praca w życiu. W świadectwie pracy zostało wskazane, że u poprzedniego pracodawcy wykorzystał 140 godzin urlopu wypoczynkowego. U nas był zatrudniony od 1 listopada do 31 grudnia 2016 r. W listopadzie br. pracował