Pracownik, który otrzyma od pracodawcy zwrot wydatków poniesionych na zakup sprzętu biurowego, np. krzesła wykorzystywanego w czasie pracy zdalnej wykonywanej w okresie zagrożenia epidemicznego, nie osiąga opodatkowanego przychodu z tego tytułu. Aby zwrot kosztów zakupu narzędzi biurowych nie stanowił podstawy opodatkowania w przypadku wykorzystywania ich podczas telepracy i incydentalnej pracy zdalnej

W okresie pandemii koronawirusa płatnicy składek często mają problem z prawidłowym rozliczeniem wynagrodzeń oraz świadczeń chorobowych w okresie kwarantanny lub izolacji. Nie wiedzą także, czy w tych okresach pracownicy mogą świadczyć pracę i jakie należności im się wówczas należą. Przepisy w tym zakresie ciągle się zmieniają, stąd nie trudno o popełnienie błędu.

Uprawnienia kontrolne pracodawcy w zakresie pracy zdalnej nie zostały uregulowane przepisami ustawy o COVID-19. Z tego względu określanie porządku i organizacji pracy, kierownictwa i nadzoru odnośnie do wykonywania pracy oraz rozliczania jej efektów może się odbywać na zasadach ogólnych oraz na podstawie regulacji wewnątrzzakładowych. Także obowiązek zadbania o bezpieczne i higieniczne warunki pracy

Osoby ubezpieczone będące m.in. pracownikami czy zleceniobiorcami odbywające obowiązkową kwarantannę mogą za zgodą podmiotów je zatrudniających wykonywać w tym okresie pracę w trybie zdalnym. Wówczas za ten czas mają prawo do wynagrodzenia za pracę. W przeciwnym wypadku, jeżeli objęte są ubezpieczeniem chorobowym, otrzymają świadczenie chorobowe. Pracy nie mogą świadczyć, nawet za zgodą zatrudniającego

Kodeks pracy nie zawiera żadnych przepisów określających precyzyjnie zasady wykonywania pracy zdalnej, w szczególności ponoszenia kosztów związanych z taką formą świadczenia pracy. Pracodawcy korzystający coraz częściej z tej możliwości muszą posiłkować się wąską regulacją przewidzianą w ustawie o COVID-19. Mogą korzystać też w tym zakresie z uregulowań dotyczących telepracy.

Od 5 września 2020 r. obowiązują przepisy umożliwiające pracę zdalną w okresie 3 miesięcy po odwołaniu stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, ogłoszonego z powodu COVID-19.

W celu przeciwdziałania COVID-19 pracodawca może polecić pracownikowi wykonywanie przez czas oznaczony obowiązków określonych w umowie o pracę poza miejscem jej stałego wykonywania (praca zdalna). Jest to możliwe, jeśli pozwala na to rodzaj pracy, możliwości techniczne oraz lokalowe pracownika, a także jego umiejętności wykonywania zadań za pomocą narzędzi do pracy zdalnej.

Doprecyzowanie sposobu wykonywania pracy zdalnej, wprowadzenie zasady jednostronnego wysyłania pracowników na zaległy urlop przez pracodawcę czy przywrócenie możliwości wnioskowania o dodatkowy zasiłek opiekuńczy na zdrowe dzieci do 8 lat - to główne rozwiązania, jakie wprowadza w zakresie prawa pracy i ubezpieczeń społecznych tzw. Tarcza antykryzysowa 4.0. W przypadku większości regulacji weszła ona

24 czerwca 2020 r. weszły w życie przepisy tzw. tarczy antykryzysowej 4.0. Jest to kolejna modyfikacja tarczy antykryzysowej wprowadzającej szczególne rozwiązania prawne łagodzące skutki ekonomiczne epidemii COVID-19. W publikacji przedstawiamy, jakie rozwiązania zostały wprowadzone tarczą 4.0.

Nauczycielom, którzy realizują swoje obowiązki w okresie zamknięcia publicznych przedszkoli i szkół, przysługuje dotychczasowe wynagrodzenie, przy czym nie otrzymują za ten czas dodatku za warunki pracy. Jeżeli nauczyciele nie będą świadczyć pracy z przyczyn dotyczących pracodawcy, mają prawo do wynagrodzenia zasadniczego i dodatku funkcyjnego. Takie stanowisko prezentuje obecnie MEN.

Przedstawiamy pakiet rozwiązań rządu dla firm nazywany „tarczą antykryzysową”, wdrażanych ustawą z 31 marca 2020 r. W raporcie znalazły się również informacje o innych szczególnych rozwiązaniach prawnych, które mają zastosowanie w sytuacjach nadzwyczajnych, a więc także w czasach epidemii. Omówione zostały takie zagadnienia, jak: praca zdalna, prawo do urlopów, wynagrodzenie za przestój, odmowa wykonywania