Podatnicy mają liczne wątpliwości, jak należy rozliczać kary umowne w podatku dochodowym i VAT. Dotyczą one m.in. rodzajów kar, które można zaliczać do kosztów podatkowych, oraz tych, które kosztów nie stanowią, opodatkowania VAT otrzymanych kar umownych oraz ich prawidłowej dokumentacji. W raporcie szczegółowo wyjaśniamy zasady podatkowego rozliczania kar umownych oraz ich ewidencji w księgach rachunkowych

Wydatków rzeczowych na zaniechaną inwestycję nie można uwzględnić w kosztach podatkowych do czasu zbycia lub fizycznej likwidacji tej inwestycji. Nie można zatem uznać, że podatnik jest uprawniony do ujęcia w wyniku podatkowym kosztów zaniechanej inwestycji w momencie podjęcia decyzji o jej zaniechaniu. Takie stanowisko zajął Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji, której fragment przedstawiamy

Zakup odzieży, co do zasady, powinien być traktowany jako zakup na potrzeby osobiste, niezwiązane z prowadzoną działalnością. Jeśli jednak podatnik kupuje odzież specjalistyczną i jej używanie jest obiektywnie niezbędne, to może zaliczyć do kosztów wydatek poniesiony na ten cel. W takim przypadku nie ma konieczności umieszczania na odzieży logo prowadzonej firmy - wyrok NSA z 4 marca 2021 r., sygn.

Kara umowna nie może być uznana za koszt podatkowy, nawet wtedy gdy niewłaściwe wykonanie umowy przez podatnika nastąpiło z winy innego podmiotu. Natomiast kara umowna może być zaliczona do kosztów podatkowych, gdy przyczyną niewłaściwego wykonania umowy jest siła wyższa - wyrok NSA z 16 lutego 2021 r., sygn. akt II FSK 2769/18.

Pracownik, który otrzymał od pracodawcy prezent z okazji ważnego wydarzenia w jego życiu, takiego jak np. narodziny dziecka, nie uzyskuje z tego tytułu przychodu ze stosunku pracy. Tego rodzaju świadczenie stanowi darowiznę w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn. Po spełnieniu ustawowych warunków darowizna ta może korzystać ze zwolnienia z opodatkowania tym podatkiem. Takie stanowisko

W przypadku wniesienia do spółki wierzytelności własnej z tytułu udzielonych spółce pożyczek wspólnik powinien rozpoznać przychód równy wysokości udziałów objętych w zamian za ten wkład. W takim przypadku wspólnik nie może uznać kwoty wierzytelności za koszt uzyskania tego przychodu - wyrok NSA 12 stycznia 2021 r., sygn. akt II FSK 2417/18.