Decydując się na zatrudnienie osób do prac sezonowych przedsiębiorcy mają kilka alternatywnych form współpracy, np.: stosunek pracy, umowy cywilnoprawne, praca tymczasowa, praktyki absolwenckie. Mogą również rozważyć współpracę z młodocianymi oraz z cudzoziemcami, którzy z reguły są gotowi podjąć pracę za niższe wynagrodzenie niż pozostali pracownicy. Najbardziej opłacalną formą zatrudnienia dla przedsiębiorców
Pracodawca powinien prowadzić ewidencję czasu pracy dla każdego pracownika. Może ją obecnie prowadzić zarówno w formie papierowej, jak i w formie elektronicznej. Nie ma też przeszkód, żeby część dokumentacji prowadzić w formie papierowej, a resztę w formie elektronicznej.
Pracodawcy, chcąc pozyskać dobrych pracowników, mogą stosować pozafinansowe systemy motywacji, takie jak np. możliwość pracy w ramach elastycznych rozkładów czasu pracy. Pracownikom, którzy chcą łączyć życie rodzinne z pracą, można zaproponować np. wykonywanie pracy w ramach ruchomej organizacji czasu pracy lub indywidualny rozkład czasu pracy.
Czasem pracy jest czas, w którym pracownik pozostaje w dyspozycji pracodawcy w zakładzie pracy lub w innym miejscu wyznaczonym do wykonywania pracy. Czasem pracy jest zatem nie tylko czas, w którym pracownik faktycznie świadczy pracę na rzecz pracodawcy, ale również czas, w którym pracodawca może wydawać pracownikowi polecenia i dyspozycje związane z rodzajem pracy określonym w zawartej umowie o pracę
Pracownik zarządzający zakładem pracy, mający orzeczoną niepełnosprawność w stopniu umiarkowanym lub znacznym, który świadczy pracę ponad normy skrócone (7 godzin na dobę i 35 godzin tygodniowo), pracuje w nadgodzinach i ma prawo do wynagrodzenia lub czasu wolnego za pracę nadliczbową (wyrok Sądu Najwyższego z 2 października 2008 r., I PK 64/08).
Rozliczanie pracy pracowników zatrudnionych na niepełny etat wymaga w pierwszej kolejności właściwego zakwalifikowania wypracowanych godzin. Jeżeli dana praca była wykonywana w ramach godzin ponadwymiarowych, takiemu pracownikowi przysługuje dodatkowe zwykłe wynagrodzenie i zasadniczo dodatek (50% lub 100%) na zasadach ustalonych w porozumieniu z pracodawcą. W przypadku pracy nadliczbowej zatrudniony
Od 1 marca 2018 r. obowiązuje ustawa o ograniczeniu handlu w niedziele i święta oraz w niektóre inne dni. Nowe przepisy wymuszą na podmiotach, do których mają zastosowanie, zmianę organizacji pracy pracowników i osób zatrudnionych na podstawie umów prawa cywilnego. Mimo że ww. ustawa nie zmienia ogólnych zasad rozliczania pracy w niedziele, jednak w niektórych sytuacjach może skomplikować ten proces
Zmiany rozkładu czasu pracy są możliwe na warunkach określonych w przepisach wewnątrzzakładowych. Dotyczy to zarówno przypadków, w jakich można dokonywać zmian rozkładu czasu pracy, jak i zapisów określających dni i przedziały godzinowe, w których praca może być świadczona. Zmiana może być również dokonana na wniosek pracownika. W ten sposób można zmienić stały regulaminowy rozkład czasu pracy, a także
Pracownicy, którzy wykonywali pracę w nocy z 28 października 2017 r. na 29 października 2017 r. przepracowali dodatkowo jedną godzinę z powodu zmiany czasu letniego na zimowy. Za tę godzinę przysługuje im wynagrodzenie. Jeżeli praca przez dodatkową godzinę była pracą nadliczbową, to trzeba ją zrekompensować czasem wolnym lub dodatkiem w wysokości 100% wynagrodzenia.
Pracownik może mieć zaplanowanych w rozkładach czasu pracy co najmniej tyle dni wolnych, aby w okresie rozliczeniowym była zachowana zasada przeciętnie 5-dniowego tygodnia pracy. W wielu przypadkach dni wolnych jest jednak zaplanowanych więcej, co najczęściej wynika ze stosowania równoważnego czasu pracy.
Ryczałtowe rozliczanie nadgodzin może mieć miejsce w przypadku tylko tych pracowników, którzy regularnie wykonują pracę poza zakładem pracy, a rozliczanie ich godzin pracy jest utrudnione. Ustalając ryczałt, należy brać pod uwagę standardowe dni i pory doby, w jakich taka osoba wykonywała pracę w nadgodzinach, oraz wynikające z tego różnice w wysokości należności za tę pracę. Kwota ryczałtu powinna
Pracownikowi samorządowemu świadczącemu na polecenie przełożonego pracę w dniu wolnym od pracy wynikającym z przeciętnie 5-dniowego tygodnia pracy należy udzielić, w terminie z nim uzgodnionym, dnia wolnego od pracy do końca okresu rozliczeniowego, w którym taką pracę wykonywał. W tym zakresie funkcjonuje też inne stanowisko, zgodnie z którym wymiar czasu wolnego za pracę w tym dniu powinien odpowiadać