Pracodawca ma obowiązek przekazać pracownikowi w ciągu 7 dni kalendarzowych od dnia zawarcia umowy o pracę informację o warunkach zatrudnienia. Taka informacja może zawierać jedynie wskazanie odpowiednich przepisów dotyczących warunków zatrudnienia lub mieć formę opisową.
Z pracownikami młodocianymi w wieku od 15 do 18 lat można zawrzeć umowę o pracę na wykonywanie prac lekkich. Młodocianych można zatrudnić na stałe, sezonowo albo dorywczo, uwzględniając w każdym przypadku wymagania zawarte w Kodeksie pracy dotyczące zawierania umów z takimi pracownikami. Znacznie mniej warunków do spełnienia jest przy zawieraniu z młodocianymi umów cywilnoprawnych.
Pracodawca powinien prowadzić ewidencję czasu pracy dla każdego pracownika. Może ją obecnie prowadzić zarówno w formie papierowej, jak i w formie elektronicznej. Nie ma też przeszkód, żeby część dokumentacji prowadzić w formie papierowej, a resztę w formie elektronicznej.
Dokumenty dotyczące ewidencjonowania czasu pracy obejmują ewidencję czasu pracy pracownika oraz jego wnioski, zgody i inne dokumenty związane z czasem pracy. Rozporządzenie w sprawie dokumentacji pracowniczej, obowiązujące od 1 stycznia 2019 r., zmieniło zasady ewidencjonowania czasu pracy. Nowy sposób ewidencjonowania czasu pracy należy stosować wobec pracowników zatrudnionych w 2019 r. Jednakże w
W 2019 r. żadne święto nie przypada w sobotę. Pracodawcy nie będą więc musieli oddawać pracownikom dodatkowego dnia wolnego z tego tytułu. W 2019 r. trzeba będzie zaplanować pracownikom 2008 godzin pracy.
Pracownicy, którzy wykonywali pracę w nocy z 27 na 28 października 2018 r. przepracowali dodatkowo jedną godzinę z powodu zmiany czasu letniego na zimowy. Za tę godzinę przysługuje im wynagrodzenie. Jeżeli praca przez dodatkową godzinę była pracą nadliczbową, to trzeba ją zrekompensować czasem wolnym lub dodatkiem w wysokości 100% wynagrodzenia.
Czasem pracy jest czas, w którym pracownik pozostaje w dyspozycji pracodawcy w zakładzie pracy lub w innym miejscu wyznaczonym do wykonywania pracy. Czasem pracy jest zatem nie tylko czas, w którym pracownik faktycznie świadczy pracę na rzecz pracodawcy, ale również czas, w którym pracodawca może wydawać pracownikowi polecenia i dyspozycje związane z rodzajem pracy określonym w zawartej umowie o pracę
Współczynnik urlopowy jest ustalany na dany rok kalendarzowy i wyraża średniomiesięczną liczbę dni roboczych w tym roku. Wartość ta służy do obliczania ekwiwalentu pieniężnego za 1 dzień niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego. W 2012 r. w przypadku pracowników pracujących od poniedziałku do piątku, którzy mają wolne soboty z tytułu przeciętnie 5-dniowego tygodnia pracy, wyniesie on 21.
Nasz pracownik został wezwany do sądu w sprawie ustalenia alimentów dla dziecka (ojciec dziecka), a innym razem w innej sprawie jako świadek (sprawa karna). Jak powinniśmy potraktować taką nieobecność w pracy i czy należy się pracownikowi wynagrodzenie za dzień nieobecności w pracy? Jeśli tak, to jakie warunki muszą być spełnione, aby wypłacić wynagrodzenie (jakie dokumenty powinien dostarczyć)?