Płatnicy składek muszą poinformować ZUS o przychodzie uzyskanym przez osoby pobierające zasiłek lub świadczenie przedemerytalne w okresie od 1 marca 2020 r. do 28 lutego 2021 r. Termin na dopełnienie tego obowiązku upływa 31 maja 2021 r.

Kryzys wywołany pandemią COVID-19 nie zwolnił przedsiębiorców z konieczności stosowania przepisów dotyczących pomocy publicznej. Na okres walki ze skutkami pandemii Komisja Europejska dopuściła jednak szczególne odstępstwa w tym zakresie dotyczące m.in. okresu, przez jaki podmioty mogą ubiegać się o dany rodzaj pomocy, i jej wysokości. Przyjęła też, że państwa członkowskie mogą zgłaszać programy pomocy

Przedsiębiorcy, którzy pobierają jednocześnie świadczenie lub zasiłek przedemerytalny, muszą złożyć w ZUS oświadczenie o wysokości przychodu. Natomiast pracodawcy zatrudniający osoby pobierające takie świadczenia muszą tym osobom wystawić zaświadczenia o wysokości pobranego przez nich przychodu. Zaświadczenia/oświadczenia o wysokości przychodu uzyskanego w okresie od 1 marca 2020 r. do 28 lutego 2021

Od 1 marca 2021 r. obowiązuje ustawa waloryzująca wysokość świadczeń emerytalnych i rentowych. Emerytury i renty zostały podwyższone wskaźnikiem waloryzacji wynoszącym 104,24%. Minimalna kwota podwyżki świadczenia to 50,88 zł. Najniższa emerytura wynosi obecnie 1250,88 zł. Równolegle z waloryzacją świadczeń emerytalno-rentowych została uchwalona także ustawa przyznająca niektórym emerytom i rencistom

Kwoty wolne od potrąceń z zasiłków finansowanych przez budżet państwa (chorobowych, macierzyńskich, opiekuńczych) oraz świadczenia rehabilitacyjnego wzrosły od 1 marca 2021 r. Zostały zwaloryzowane kwotowo jak w poprzednim roku rozliczeniowym trwającym do 28 lutego 2021 r. Płatnicy zasiłków ustalają wysokość potrąceń z zasiłków z zastosowaniem dotychczasowych granic, które nie uległy zmianie.

Epidemia COVID-19 wpłynęła negatywnie na kondycję finansową znacznej części polskich pracodawców. Mimo to wiele podmiotów zatrudniających nadal oferuje swoim pracownikom świadczenia (bonusy) pozapłacowe. Spora część tych świadczeń ma na celu przede wszystkim zadbać o stan zdrowia pracowników oraz zminimalizować ryzyko transmisji koronawirusa na terenie zakładu pracy. W konsekwencji zniwelowanie niepożądanych

Sposób rozliczania VAT od transakcji z wykorzystaniem kart paliwowych jest problematyczny. Podatnicy mają wątpliwości, kiedy w takich przypadkach dochodzi do dostaw łańcuchowych, a kiedy do świadczenia usług. Kwestią tą zajmował się już TSUE, m.in. w wyroku z 15 maja 2019 r. w sprawie C-235/18, w którym stwierdził, że udostępnianie kart paliwowych to zasadniczo usługa finansowa. Długo wyczekiwaną interpretację