Spółka cywilna, zarejestrowana jako czynny podatnik VAT, nie jest uprawniona do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT wystawionych na przyszłych wspólników spółki przed jej rejestracją, dokumentujących zakupy związane z uruchomieniem spółki.

Podatnik ma prawo do odliczenia podatku VAT nawet w sytuacji otrzymania faktury wystawionej poza Krajowym Systemem e-Faktur, pod warunkiem spełnienia pozostałych przesłanek materialnych i formalnych wymaganych dla tego uprawnienia, oraz jeśli faktury te dokumentują rzeczywiste transakcje gospodarcze.

Podatnik ma prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur wystawionych poza KSeF, jeżeli spełnia inne materialne przesłanki odliczenia, a faktury odzwierciedlają rzeczywiste zdarzenia gospodarcze. Brak zgłoszenia faktury w KSeF nie stanowi przesłanki negatywnej ograniczającej to prawo.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) uznał za niezgodne z przepisami unijnymi polskie przepisy określające moment powstania prawa do odliczenia. Zgodnie ze stanowiskiem TSUE podatnicy mogą korzystać z prawa do odliczenia wcześniej niż wynika to z przepisów ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT) – wyrok TSUE z 11 lutego 2026 r. w sprawie T-689

Nabywcy przysługuje prawo do odliczenia VAT z faktur wystawionych poza KSeF, jeżeli spełniają one przesłanki materialnoprawne, a momentem powstania prawa do odliczenia jest chwila faktycznego otrzymania takich faktur.

Dla celów odliczenia wydatków w ramach ulgi termomodernizacyjnej konieczne jest posiadanie faktury VAT wystawionej przez czynnego podatnika VAT, co oznacza, że inne dokumenty finansowe, jak potwierdzenie przelewu, nie mogą służyć za podstawę do odliczenia (art. 26h ust. 3 PDOFizU).

Podatnik zagraniczny, który nie posiada na terytorium Polski struktury z odpowiednim zapleczem personalnym i technicznym, nie jest uznawany za prowadzącego stałe miejsce działalności gospodarczej w Polsce, a w konsekwencji nie jest zobowiązany do wystawiania i odbierania faktur w systemie KSeF.

Faktura wystawiona poza KSeF zachowuje charakter księgowy i umożliwia podatnikowi zaliczenie wydatku do kosztów uzyskania przychodu, o ile spełnia wymogi formalno-prawne, a poniesiony wydatek pozostaje w związku z działalnością gospodarczą zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT.

Faktura wystawiona bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, spełniająca wymogi dokumentacyjne Ustawy VAT, może stanowić podstawę do zaliczenia wydatku w koszty uzyskania przychodów na gruncie Ustawy CIT, nawet jeśli wystawiono ją wbrew obowiązkowi korzystania z KSeF.

Niemiecka spółka logistyczna nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, gdyż brak jej odpowiedniej struktury personalnej i technicznej. W związku z tym, na podstawie art. 106ga ust. 2 Ustawy o VAT, nie jest zobowiązana do wystawiania i otrzymywania faktur poprzez Krajowy System e-Faktur (KSeF).

Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przysługuje z faktur wystawionych poza Krajowym Systemem e-Faktur, pomimo obowiązku wystawienia ich w tym systemie, przy spełnieniu materialnych przesłanek i zaistnieniu realnego potwierdzenia transakcji.

Podmiot zagraniczny nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, gdy brak jest odpowiednich zasobów personalnych i technicznych, a całość działalności zarządzana jest z zagranicy. W takim przypadku, podmiot nie jest zobowiązany do korzystania z Krajowego Systemu e-Faktur.

Przedsiębiorca ma prawo do odliczenia VAT z faktur wystawionych poza KSeF, jeśli są spełnione materialne przesłanki uprawniające do odliczenia, nawet jeśli faktury te zostały wystawione wbrew obowiązkowi. Odliczenie przysługuje od momentu faktycznego otrzymania faktury przez nabywcę.

Prawo do odliczenia podatku VAT z faktur wystawionych poza KSeF nie jest wyłączone, o ile spełnione są warunki prawidłowego wykorzystywania zakupów do czynności opodatkowanych. Faktura wystawiona wbrew obowiązkowi KSeF nie stanowi negatywnej przesłanki wyłączającej prawo do odliczenia VAT.

Odliczenie podatku naliczonego na podstawie duplikatu faktury możliwe jest wyłącznie, gdy faktura pierwotna jest w obrocie. Jej odesłanie i nieksięgowanie nie przerywa biegu prawa do odliczenia od momentu pierwotnego otrzymania faktury.

Podmiot zagraniczny, który nie posiada w Polsce wystarczającej struktury zaplecza personalnego i technicznego ani nie sprawuje nad nimi kontroli, nie ma stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w świetle przepisów o VAT. Usługi świadczone na rzecz takiego podmiotu opodatkowane są w miejscu jego siedziby.

Zagraniczna spółka, która nie posiada w Polsce ani własnych zasobów kadrowych i technicznych, ani decyzyjnego wpływu na lokalne procesy gospodarcze, nie uzyskuje statusu stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski, co skutkuje brakiem obowiązku korzystania z Krajowego Systemu e-Faktur.

Odbiór faktur zakupowych przez upoważniony podmiot zewnętrzny jest traktowany jako ich otrzymanie przez podatnika dla celów odliczenia VAT; data Creation Date może być uznana za moment otrzymania faktury. Archiwizacja faktur wyłącznie w formie elektronicznej nie wyklucza prawa do odliczenia VAT.

Ujęcie w 2025 roku duplikatu faktury kosztowej z 2022 roku powoduje powstanie dochodu z nieujawnionych operacji gospodarczych w rozumieniu art. 28n ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT, ponieważ doszło do pominięcia wykazania wymaganej operacji gospodarczej w odpowiednim czasie.

Faktury mogą być przechowywane wyłącznie w formie elektronicznej, bez konieczności archiwizacji papierowych oryginałów, pod warunkiem zapewnienia ich autentyczności, integralności treści i czytelności oraz dostępu dla organów podatkowych. Spółka zachowuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur przechowywanych elektronicznie.

Przy ustalaniu przychodów dla celów minimalnego podatku dochodowego w art. 24ca ustawy o CIT, podatnik powinien uwzględniać kwoty z faktur za towary oraz wynagrodzenia za świadczone usługi, nawet gdy marża nie jest doliczana, jako że fakturowanie determinuje obowiązki podatkowe.

Ulga termomodernizacyjna przysługuje właścicielowi lub współwłaścicielowi budynku, który poniósł wydatki udokumentowane fakturą wystawioną na swoje dane; brak faktury na podatnika wyklucza możliwość odliczenia, niezależnie od faktycznego źródła finansowania.

Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów w przypadku podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów uznaje się dzień wystawienia faktury lub innego dowodu stanowiącego podstawę do ujęcia kosztu w księgach podatkowych.

Wydatki ponoszone na umowy sponsoringowe, mające na celu promocję marki i pośredni wzrost przychodów, uprawniają podatnika do odliczenia podatku naliczonego VAT, o ile spełnione są warunki wskazane w art. 86 ust. 1 i ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT.