Wynagrodzenie zasądzone na rzecz wykonawcy, zapłacone w wykonaniu prawomocnego wyroku sądu, winno zostać uznane przez spółkę za koszt uzyskania przychodów poprzez odpowiednią korektę wartości początkowej środków trwałych oraz skumulowaną korektę dotychczasowych odpisów amortyzacyjnych, bez odniesienia do błędów rachunkowych.

Koszty wynikające z faktur korygujących opłaty mocowej, jako efekty błędów rachunkowych w pierwotnych dokumentach, powinny zostać rozliczone przez podmiot odpowiedzialny w pierwotnym okresie rozliczeniowym, a nie w późniejszym, bieżącym okresie. Błędy powstałe w procesach księgowych nie czynią korekty niezależnym zdarzeniem podatkowym.

Korektę kosztów uzyskania przychodów wynikającą z różnic w składkach ubezpieczeniowych należnych po zakończeniu okresu ubezpieczenia, które nie są wynikiem błędów rachunkowych ani oczywistej omyłki, należy rozpoznać na bieżąco w momencie otrzymania faktury dokumentującej przyczyny korekty, zgodnie z art. 15 ust. 4i ustawy o CIT.

Stosownie do art. 12 ust. 3j-3m i art. 15 ust. 4i-4k ustawy o CIT, korekty przychodów lub kosztów nie mogą być dokonywane za pomocą not uznaniowych, gdy dotyczą groszowych różnic systemowych i nie spełniają przesłanek ujęcia w przychodach lub kosztach podatkowych, wobec konieczności stosowania faktur korygujących.

Środki z KPO przyznane jako bezzwrotne wsparcie podlegają zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych, natomiast odpisy amortyzacyjne od środków trwałych sfinansowanych tym wsparciem należy korygować proporcjonalnie, a korektę dokonać w roku otrzymania dofinansowania.

Zmiana interpretacji indywidualnej dotycząca opodatkowania VAT skutkuje korektą kosztów oraz przychodów w okresach ich pierwotnego ujęcia, jeśli była wynikiem błędnej interpretacji, a nie w okresie otrzymania nowej interpretacji, co wyklucza bieżące korekty bazujące wyłącznie na jej treści.

W przypadku korekt dochodowości pomiędzy podmiotami powiązanymi, zmierzających do wyrównania poziomu rentowności na poziomie rynkowym, płatności z tego tytułu stanowią przychód podatkowy dla otrzymującego oraz koszt uzyskania przychodu dla płacącego, pod warunkiem zgodności z art. 11e ustawy o CIT.

Korekty kosztów uzyskania przychodów wynikające z decyzji bAPA, dotyczące dostosowania marży operacyjnej, nie stanowią korekty cen transferowych z art. 11e CIT, a tym samym rozliczenie tych korekt należy dokonać na zasadach ogólnych, zgodnie z art. 15 ust. 4i-4k CIT.

W przypadku zbycia wierzytelności poza Polską przychodem podatkowym są otrzymane wartości pieniężne z umowy faktoringowej. Korekty przychodów i kosztów uzyskania przychodów dokonuje się na bieżąco. Wynagrodzenie z umowy faktoringowej nie podlega podatkowi u źródła.

Korekta kosztów uzyskania przychodów związana z błędem rachunkowym lub oczywistą omyłką, dotyczącą kosztów bezpośrednich, powinna być dokonana w roku, w którym osiągnięto odpowiadające im przychody podatkowe, a nie w bieżącym okresie podatkowym.

Korekta przychodów związanych ze zwrotem nienależnej refundacji musi być ujęta w bieżącym okresie rozliczeniowym, o ile nie wynika z błędu rachunkowego lub oczywistej pomyłki, lecz z decyzji następczej organu kontrolnego. Takie rozliczenie dokonuje się zgodnie z art. 14 ust. 1m ustawy o PIT.

Podatnik dokonujący korekty przychodu wynikającej z otrzymania dotacji europejskiej, zwolnionej z PIT, jest zobowiązany dokonać tej korekty w bieżącym okresie rozliczeniowym, chyba że jest to korekta wynikająca z błędu rachunkowego lub oczywistej omyłki; brak dokumentów korygujących wyklucza wsteczną korektę przychodów.

Korekty kosztów uzyskania przychodów, które nie spełniają warunków art. 11e Ustawy i wynikają z decyzji APA, powinny być rozliczane w okresie rozliczeniowym, w którym otrzymano dokument korygujący. Nie mogą być uznane za korekty cen transferowych, o których mowa w art. 11e Ustawy.

W przypadku podziału przez wyodrębnienie, Bank Przejmujący wstępuje w prawa i obowiązki podatkowe związane z przejmowaną działalnością pozostające w stanach otwartych, natomiast Bank Dzielony ponosi odpowiedzialność za zobowiązania zamknięte sprzed podziału. Korekty deklaracji sprzed podziału obciążają Bank Dzielony.

Środki pieniężne udostępniane spółkom sklepowym w ramach Pakietu osłonowego mogą stanowić koszt uzyskania przychodów w momencie przekazania, pod warunkiem zgodności z kryteriami art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Zwrot tych środków w wyniku spełnienia warunków umownych nie stanowi przychodu podatkowego, lecz obliguje do korekty kosztów uzyskania przychodów.

Wydatki na Fit-Out i Cash Contribution należy korygować jako wynikłe z błędów rachunkowych lub oczywistych omyłek, poprzez retrospektywne rozliczenie w okresie, w którym pierwotnie rozpoznano te koszty, zgodnie z art. 15 ust. 4i ustawy o CIT, nie zaś jednorazowo w bieżącym okresie podatkowym.

Dotacja otrzymana z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 zwolniona jest z opodatkowania PIT, jednakże wydatki pokryte tą dotacją nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, wymagając korekty kosztów podatkowych, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o PIT.

Wydatki związane z działalnością bieżącą przedsiębiorstwa, takie jak podatki i ubezpieczenia, stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów i podlegają rozliczeniu w dacie księgowego ujęcia. Odpisy na ZFŚS uznaje się za koszty podatkowe pod warunkiem faktycznego przekazania na rachunek funduszu.

Korektę przychodów oraz kosztów wynikającą z błędów rachunkowych lub oczywistych omyłek rozpoznaje się wstecz do odpowiedniego okresu. W przypadku korekt niebędących wynikiem takich błędów, rozpoznanie następuje w okresie właściwym dla wystawienia faktury korekcyjnej lub innego dokumentu potwierdzającego korektę, z wyłączeniem okresów przedawnionych.

Korekty cen wynikające z umów handlowych, które nie stanowią korekt cen transferowych ani nie są skutkiem błędów rachunkowych, mogą być rozliczane na bieżąco w podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z art. 15 ust. 4i-4k CIT.

Wnioskodawca nie jest uprawniony do odliczenia niespożytkowanych kosztów kwalifikowanych w kolejnych latach podatkowych ani w ramach ulgi B+R, ani w ramach ulgi na innowacyjnych pracowników; prawo dotyczy jedynie przeniesionych kosztów kwalifikowanych.

Wynagrodzenie z tytułu zawarcia umowy faktoringowej, w przypadku braku definitywnego charakteru transakcji, nie podlega korekcie przychodowej ani kosztowej w trybie wstecznym, lecz bieżąco. Ponadto wynagrodzenie to, nie mające charakteru kredytowego, nie podlega podatkowi "u źródła". Interpretacja wskazuje brak obowiązków korygujących z tego tytułu w przeszłości, zgodnie z art. 12 ust. 3j oraz art.

Korekta kosztów podatkowych o odpisy amortyzacyjne na skutek niewłaściwego uznania własności przedmiotu nie może być dokonana na bieżąco, gdy brak jest przesłanek błędu rachunkowego lub omyłki; wymaga to korekty wstecznej.

Wydatki na prace Fit-Out, wcześniej uznane za niepoprawnie zaksięgowane, muszą zostać skorygowane w odniesieniu do pierwotnego okresu rozliczeniowego, a nie na warunkach bieżących, gdyż błędne księgowanie oznacza wymóg korekty wstecznej.