Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki pracowników poniesione na delegacje, nawet jeśli dowody są wystawione imiennie na pracownika, a obowiązek JPK_KR_PD nie wymaga ujęcia takich pracowników w sekcji „Kontrahent”.
Wydatki pracownicze, opłacane kartami służbowymi i dokumentowane fakturami imiennymi, mogą być uznawane za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, o ile nie są ujęte w art. 16 ust. 1 tej ustawy, a VAT niepodlegający odliczeniu będzie kosztem uzyskania przychodów.
Wydatki ponoszone na podróże służbowe członków zarządu i zleceniodawców mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu, jeśli spełniają przesłanki art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, tj. mają związek z działalnością gospodarczą spółki, są właściwie udokumentowane oraz nie zostały wyłączone w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
Wartości diet z tytułu podróży służbowych, spełniające warunki określone w art. 22 ust. 1 oraz art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o PIT, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów przez przedsiębiorcę w granicach limitów określonych dla pracowników.
Dla przeliczenia kosztów diet z tytułu zagranicznych podróży służbowych na cele podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych, właściwym kursem walutowym jest średni kurs NBP z dnia poprzedzającego dzień ich rozliczenia, nie zaś kursy stosowane dziennie.
Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych, pod warunkiem że ich wysokość nie przekracza limitów obowiązujących dla pracowników, jak określono w odrębnych przepisach.
Zwroty kosztów przejazdów służbowych pracowników uczelni, odbywanych prywatnymi pojazdami elektrycznymi, hybrydowymi lub z napędem wodorowym, stanowią koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ustawy o CIT, bez zastosowania limitów przewidzianych dla pojazdów spalinowych.
Wydatki poniesione przez pracowników podczas podróży służbowych, opłacone służbową kartą kredytową i fakturowane na pracownika, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, gdy rozliczane są centralnie przez spółkę, dokumentowane i bezpośrednio związane z działalnością gospodarczą, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
Wydatki ponoszone przez spółkę na rzecz kierowców międzynarodowych z tytułu diet i ryczałtów za noclegi, choć nie stanowią podróży służbowych, mogą być kosztami uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, jeżeli są ponoszone w związku z działalnością gospodarczą i mają na celu uzyskanie, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.
Koszty zwrócone pracownikowi w związku z uczestnictwem w spotkaniach związkowych mogą zostać uznane za przychód z innych źródeł podlegający zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych do wysokości określonej w przepisach rozporządzenia dotyczących podróży służbowych osób niebędących pracownikami.
Wartość ponoszonych przez pracodawcę wydatków na noclegi, paliwo, spotkania biznesowe i diety dla pracowników mobilnych oraz w podróżach służbowych nie stanowi przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu ustawy o PIT, gdyż świadczenia te nie stanowią przysporzenia majątkowego dla pracowników, służąc interesowi pracodawcy.
Zwroty kosztów ładowania prywatnego samochodu elektrycznego i jego używania w jazdach lokalnych, nieuregulowane przepisami prawnymi, stanowią przychód podlegający opodatkowaniu PIT, zgodnie z art. 12 ust. 1 oraz art. 21 ust. 1 pkt 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Kwota zwrotu wydatków poniesionych na dojazdy pracownika podczas zagranicznej podróży służbowej, przewyższająca ustalone rozporządzeniem ryczałty, stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o ile nie spełnia kryteriów zwolnienia określonych w ustawie.
Działalność Wnioskodawcy, obejmująca twórcze i systematyczne projekty prowadzące do zwiększenia wiedzy i nowych zastosowań, stanowi działalność badawczo-rozwojową zgodnie z art. 4a pkt 26 UPDOP. Ponoszone w jej ramach koszty mogą być uznane za kwalifikowane do ulgi badawczo-rozwojowej, zgodnie z art. 18d UPDOP.
Dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości, przeznaczony na spłatę kredytu hipotecznego oraz nabycie kolejnego mieszkania dla realizacji własnych celów mieszkaniowych, korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zwrot pracownikom kosztów parkingowych i za przejazdy drogami płatnymi w czasie podróży służbowej, nie wliczany do kilometrówki, stanowi przychód zwolniony z PIT na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy PIT, zwalniając płatnika z obowiązków płatniczych względem tych kosztów.
Oddział jako płatnik podatku dochodowego nie jest zobowiązany do potrącania zaliczek na podatek dochodowy od wynagrodzeń za pracę wykonywaną w Niemczech, ponieważ dochody te podlegają opodatkowaniu w Niemczech, co wynika z niespełnienia warunków art. 15 ust. 2 polsko-niemieckiej UPO.
Wydatki ponoszone przez pracowników spółki, o ile spełniają warunki dotyczące rzetelności i kompletności dokumentacji, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, z wyjątkiem kosztów wyłączonych przez art. 16 ust. 1 tej ustawy, mimo iż dokumenty są wystawiane na pracownika.
Wydatki ponoszone przez podatnika na wynajem samolotu, wykorzystywanego w działalności gospodarczej do przemieszczania się między inwestycjami a siedzibą, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, o ile ponoszone są w celu osiągnięcia, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów i spełniają wymogi formalne określone w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych.
Zwrot pracownikom kosztów opłat parkingowych i przejazdów autostradami związanych z podróżą służbową prywatnymi samochodami nie stanowi elementu kilometrówki i korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o PIT.
Zwrot pracownikom kosztów opłat za parkingi oraz przejazdy płatnymi drogami, związanych z użytkowaniem prywatnego samochodu w podróży służbowej, podlega zwolnieniu z PIT na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o PIT, pod warunkiem prawidłowego udokumentowania oraz powiązania z podróżą służbową.
Zwrot pracownikom wydatków ponoszonych z tytułu opłat za parkingi i przejazdy płatną drogą podczas podróży służbowych prywatnymi samochodami, nie wlicza się do kilometrówki i korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o PIT, nie skutkując obowiązkami płatnika po stronie pracodawcy.
Zwrot kosztów parkingowych i opłat za przejazdy płatnymi drogami związanych z podróżą służbową prywatnym samochodem pracownika, nie podlega obowiązkom płatnika, o ile spełnia wymogi zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy PIT i nie należy do kilometrówki.