Podatnicy mogą modyfikować stawki amortyzacyjne dla środków trwałych poza granicami obecnego roku podatkowego, dokonując zarówno obniżek, jak i przywróceń do stawek z wykazu, wstecz za lata podatkowe, które nie uległy przedawnieniu. Prawo to nie jest ograniczone do roku bieżącego i uwzględnia zarówno zmiany na przyszłość, jak i retrospektywnie.

Na podstawie art. 16c pkt 2a i art. 71 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do kontynuowania od 1 stycznia 2023 r. amortyzacji budynków mieszkalnych wprowadzonych do ewidencji środków trwałych przed 1 stycznia 2022 r. i zaliczania ich do kosztów uzyskania przychodów.

Momentem poniesienia kosztów kwalifikowanych do wsparcia inwestycyjnego w rozumieniu przepisów o zwolnieniu z CIT jest chwila ich faktycznej zapłaty, co implikuje stosowanie metody kasowej przy ustaleniu momentu ich poniesienia.

Dostawa lokalu mieszkalnego używanego w działalności gospodarczej przez okres przekraczający dwa lata od pierwszego zasiedlenia korzysta ze zwolnienia z VAT, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, pod warunkiem braku rezygnacji ze zwolnienia przez strony umowy. Sprzedaż taka pociąga za sobą obowiązek korekty podatku naliczonego za pozostały okres 10-letniego terminu zgodnie z art. 91 ust. 4

Mały podatnik w 2025 roku, nabywający środek trwały z grupy 8 KŚT, może dokonać jednorazowego odpisu amortyzacyjnego do równowartości 50 000 euro, zaliczając odpis do kosztów uzyskania przychodów w danym roku podatkowym poprzez korektę zeznania, przy spełnieniu warunków pomocy de minimis.

Wynagrodzenie zasądzone na rzecz wykonawcy, zapłacone w wykonaniu prawomocnego wyroku sądu, winno zostać uznane przez spółkę za koszt uzyskania przychodów poprzez odpowiednią korektę wartości początkowej środków trwałych oraz skumulowaną korektę dotychczasowych odpisów amortyzacyjnych, bez odniesienia do błędów rachunkowych.

Dostawa lokali mieszkalnych traktowanych jako towary handlowe, nie będących środkami trwałymi, na których remont wydatki przekraczają 30% wartości, nie stanowi "ulepszenia" dla celów ustawy o VAT. W przypadku, gdy pierwsze zasiedlenie miało miejsce ponad dwa lata przed dostawą, dostawa może korzystać ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Zbycie lokalu mieszkalnego wykorzystywanego gospodarczo, dostatecznie zasiedlonego oraz ujętego w ewidencji środków trwałych, spełnia warunki zwolnienia podatkowego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT i nie wpływa na limit zwolnienia podmiotowego, chroniąc przed obowiązkiem rejestracji jako czynny podatnik VAT.

Przepisy art. 16i ust. 5 ustawy o CIT nie zezwalają na modyfikację stawek amortyzacyjnych wstecznie; zmiany mogą dotyczyć jedynie przyszłych lat podatkowych po ich wprowadzeniu do ewidencji.

Podatnik będący małym przedsiębiorcą, wytwarzając budynek niemieszkalny na obszarze powiatu o średniej stopie bezrobocia przekraczającej 120% krajowej, jest uprawniony do ustalenia indywidualnej stawki amortyzacji oraz skrócenia okresu amortyzacji do 10 lat, zgodnie z art. 22j ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Automaty zwrotne kwalifikują się do stosowania stawki amortyzacyjnej 20% jako urządzenia rejestrujące operacje finansowe oraz do podwyższonej stawki 40% z tytułu szybkiego postępu technicznego, zgodnie z art. 16i ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Sprzedaż nieruchomości będącej składnikiem majątku trwałego działalności gospodarczej, pomimo jej wycofania przed sprzedażą, stanowi przychód z działalności gospodarczej, chyba że od wycofania do sprzedaży upłynie 6 lat.

Sprzedaż nieruchomości na rzecz dzierżawcy stanowi odpłatną dostawę towarów wyłącznie w części obejmującej grunt i budynek wybudowany przez sprzedawcę, z podstawą opodatkowania określoną na poziomie wartości tych elementów. Dzierżawca ma prawo do odliczenia VAT przy wybraniu opodatkowania transakcji.

Zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa, spełniającej warunki wyodrębnienia organizacyjnego, finansowego i funkcjonalnego, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT. Korekta podatku naliczonego obciąża nabywcę ZCP, co wynika z art. 91 ust. 9 tejże ustawy.

Sprzedaż lokalu mieszkalnego, wpisanego jako środek trwały w działalności gospodarczej, podlega przepisom art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT, o ile nabycie nastąpiło więcej niż pięć lat przed planowaną transakcją, co oznacza brak obowiązku podatkowego z tego tytułu.

Przy ustalaniu wskaźnika dochodowości na potrzeby art. 24ca ustawy o CIT możliwe jest wyłączenie kosztów amortyzacji środków trwałych będących własnością podatnika oraz wykorzystywanych na podstawie leasingu finansowego, co skutkuje wyłączeniem z opodatkowania podatkiem minimalnym zgodnie z art. 24ca ust. 14 pkt 9 tej ustawy.

Podatnik będący mikroprzedsiębiorcą, realizujący inwestycję na obszarze gminy w powiecie o bezrobociu przekraczającym 120% krajowej stopy, ma prawo do ustalenia dziesięcioletniego okresu amortyzacji dla środka trwałego zgodnie z art. 22j ust. 8 pkt 1 ustawy PIT; brak możliwości ustalenia pięcioletniego okresu z powodu nieprzekroczenia 170%.

Wydatki poniesione na adaptację części budynku mieszkalnego będącego własnością współmałżonka do działalności gospodarczej należy uznać jako inwestycje w obcym środku trwałym, które nie podlegają bezpośredniemu zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, z wyjątkiem elementów wyposażenia o wartości jednostkowej nieprzekraczającej 10 000 zł.

Sprzedaż Przedmiotu Transakcji 1 przez B sp. z o.o. na rzecz A sp. z o.o. stanowi zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa zgodnie z art. 4a pkt 4 ustawy o CIT, spełniając przesłanki wyodrębnienia organizacyjnego, finansowego i funkcjonalnego, z możliwością samodzielnego funkcjonowania jako przedsiębiorstwo niezależne.

Dodatkowe wynagrodzenie zapłacone kontrahentom za prace dodatkowe związane z realizacją umowy powinno być zaliczone do wartości początkowej środków trwałych i wpływać na amortyzację podatkową, nie mając charakteru odszkodowawczego.

Nakłady na termomodernizację pawilonu handlowego Spółdzielni stanowią ulepszenie środka trwałego (art. 16g ust. 13 UPDOP), co determinuje ich zaliczenie w księgach rachunkowych poprzez zwiększenie wartości początkowej środka, a nie kosztów podatkowych, pomimo braku amortyzacji związanej z funduszem zasobowym.

W przypadku aportu nieruchomości gruntowych do spółki celowej, kosztem uzyskania przychodu przy sprzedaży lokali wybudowanych na tym gruncie jest wartość emisyjna wydanych udziałów, odpowiadająca wartości rynkowej gruntu w dniu aportu, o ile nieruchomość została zaliczona do środków trwałych.

Nieruchomość nabyta w ramach działalności gospodarczej, ale nie wprowadzona do ewidencji środków trwałych i niewykorzystywana w działalności, jest towarem handlowym. Jej sprzedaż stanowi przychód z działalności gospodarczej, podlegający opodatkowaniu jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, a nie jako przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości.