Uznaje się, że zwrot świadczeń uiszczonych w ramach nieważnej umowy kredytu jest neutralny podatkowo; odsetki za opóźnienie są wolne od podatku dochodowego, a zwrot kosztów procesu nie rodzi obowiązku podatkowego, o ile nie przewyższa poniesionych wydatków.

Otrzymana przez podatnika kwota równoważna wpłaconym uprzednio ratom kredytowym jest neutralna podatkowo i nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu, natomiast odsetki ustawowe od tej kwoty są zwolnione z PIT jako przychód z innych źródeł związany z nieterminową wypłatą nieopodatkowanej należności.

Kwota zwrócona na podstawie ugody z tytułu świadczeń nienależnych oraz odsetki za opóźnienie tej płatności nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b u.p.d.o.f., gdyż nie zachodzi definitywne przysporzenie majątkowe.

Kary umowne zapłacone za nieterminową realizację umowy, które nie wiążą się z wadliwością towarów, stanowią koszty uzyskania przychodu, natomiast zwrot z tytułu kar od podwykonawcy należy uznać za przychód podatkowy.

Wypłata Kwoty Dodatkowej, będącej następstwem ugody pozasądowej banku z kredytobiorcami, stanowi przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy PIT i podlega opodatkowaniu, gdyż jest wynagrodzeniem za zrzeczenie się roszczeń. Natomiast Kwota z Przeliczenia jako zwrot dokonanych wpłat nie skutkuje powstaniem przychodu podatkowego.

Zwrot środków pieniężnych przez bank na mocy ugody po unieważnieniu umowy kredytu nie powoduje powstania przychodu po stronie kredytobiorcy, tym samym jest neutralny podatkowo i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Przychody z tytułu odroczeń wynikających z unieważnienia umowy kredytowej, zwrócone wraz z odsetkami ustawowymi, nie stanowią przychodu podatkowego, ponieważ odnoszą się do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń. Odsetki ustawowe, pomimo bycia przychodem, korzystają z podatkowego zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT.

Umorzenie przez bank kredytu mieszkaniowego, zaciągniętego na cele mieszkaniowe przed 2015 r., stanowi przychód, podlegający zaniechaniu poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. Zaniechanie dotyczy wyłącznie umorzonych kwot, a nie obejmuje innych przychodów uzyskanych w wyniku ugody.

Funkcjonariuszowi Służby Więziennej przysługuje prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania zwróconych nienależnie pobranych świadczeń mieszkaniowych, które zwiększały opodatkowany dochód, w sytuacji ich niepotrącenia przez płatnika, zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy o PIT.

Kwoty zwrócone Wnioskodawcom z banku w wyniku ugody nie stanowią przychodu zdefiniowanego w art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, albowiem są to restytucje wcześniej uiszczonych opłat, a nie nowe przysporzenia majątkowe.

Zwrot środków pieniężnych dokonywany na podstawie ugody zawartej z bankiem, stanowiący restytucję wpłat kredytobiorców, nie stanowi przychodu podatkowego od osób fizycznych, gdyż nie prowadzi do realnego przysporzenia majątkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.

Zwrot nienależnie pobranych świadczeń na podstawie nieważnej umowy kredytowej oraz związane z nimi odsetki ustawowe nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a wspomniane odsetki korzystają ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy.

Odsetki ustawowe za opóźnienie w zwrocie nadpłaconych rat z tytułu unieważnionej umowy kredytu hipotecznego są wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych, gdyż stanowią część świadczeń niepodlegających opodatkowaniu zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Umorzenie kredytu konsumpcyjnego, poprzez zwiększenie kwoty na cele konsumpcyjne, nie kwalifikuje się do zaniechania poboru podatku na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych, natomiast zwrot nadpłaconych kwot oraz kosztów postępowania nie stanowi przysporzenia i nie podlega opodatkowaniu.

Umorzenie przez bank zobowiązań kredytowych zaciągniętych na wyłącznie jedną inwestycję mieszkaniową nie skutkuje powstaniem dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w świetle rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. dotyczącym zaniechania poboru podatku od takich wierzytelności.

Zwrot środków wynikający z ugody dotyczącej nadpłaty kredytowej nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie skutkuje przysporzeniem majątkowym podlegającym opodatkowaniu.

Zwrot nienależnie pobranych rat kredytu hipotecznego, wynikający z ugody z bankiem, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie prowadzi do realnego przysporzenia majątkowego po stronie podatnika.

Zwrot nadpłaty kredytu hipotecznego przez bank, wynikający z eliminacji klauzul abuzywnych, nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu art. 11 ustawy o PIT, gdyż nie generuje definitywnego przysporzenia majątkowego.

Zwrot przez bank, w wyniku ugody, środków uprzednio spłaconych przez kredytobiorcę, który nie stanowi nadpłaty kredytu, lecz wynika z utrzymania w mocy umowy kredytowej, stanowi przychód podatkowy wnioskodawcy podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Przedstawiciel podatkowy, działający na podstawie art. 18a-18c ustawy o VAT, jest uprawniony do dokonania płatności zobowiązań podatkowych w VAT w imieniu klienta, jednak zwrot nadwyżki podatku VAT musi być skierowany na rachunek bankowy podatnika, a nie przedstawiciela podatkowego.

Przy zwrocie kary umownej, korekty przychodu podatkowego dokonuje się w okresie zawarcia ugody, o ile nie doszło do przedawnienia, natomiast odsetki związane ze zwrotem kary nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, gdyż brak jest związku z osiągnięciem bądź zachowaniem źródła przychodu.

Zwrot nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych z tytułu ugody dotyczącej spłaconego kredytu hipotecznego nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem.

Zwrot środków pieniężnych uprzednio spłaconych przez podmiot w ramach kredytu hipotecznego, będący wynikiem ugody z bankiem, nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu.

Wypłata przez bank kwot z tytułu unieważnienia umowy kredytowej, obejmująca spłatę kapitałowo-odsetkową oraz zwrot kosztów procesu, nie generuje przychodu podlegającego opodatkowaniu, gdyż nie powoduje wzrostu majątku podatnika. Zwrotne świadczenia nie stanowią bowiem definitywnego przyrostu majątkowego.