Wydatki na leczenie ortodontyczne, niezależnie od ich uzasadnienia ekonomicznego, mają charakter osobisty i reprezentacyjny, przez co nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów w działalności gospodarczej zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki na studia związane z profilem działalności mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, jeżeli przyczyniają się do poprawy efektywności w prowadzeniu tej działalności i są właściwie udokumentowane, spełniając warunki art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.

Podatnik prowadzący działalność gospodarczą nie ma prawa do odliczenia podatku VAT związanego z zakupem okularów korekcyjnych, nawet jeśli są one przeznaczone wyłącznie do pracy zawodowej, gdyż wydatek ten ma charakter osobisty, wynikający z konieczności ochrony zdrowia, a nie z związku z działalnością opodatkowaną.

Wydatki poniesione na aranżację wnętrz, odzież, zabiegi kosmetyczne i dentystyczne o charakterze osobistym, nawet jeśli wpływają na wizerunek, nie mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów spółki zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, jako że są to koszty osobiste, a nie koszty związane wyłącznie z działalnością gospodarczą.

Wydatki poniesione na rehabilitację i zabiegi kosmetyczne osób fizycznych nie mogą zostać zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów spółki, jeśli ich celem jest osobisty zysk zdrowotny, a nie bezpośrednie zabezpieczenie lub zwiększenie przychodów przedsiębiorstwa.

Wydatki na odbudowę protetyczną uzębienia, choć mogą poprawić wizerunek zawodowy, z uwagi na ich osobisty charakter nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, zgodnie z zakazem wynikającym z art. 23 ust. 1 pkt 23 tejże ustawy.

Wydatki na czesne za studia prawnicze nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej z powodu niewystarczającego związku przyczynowego z aktualnym źródłem przychodów oraz ich osobistego charakteru. Organ podatkowy uznał takie wydatki za niemające bezpośredniego wpływu na obecne przychody.

Wydatki na zakup odzieży biznesowej o charakterze osobistym, wynikające z dress code'u ustalonego przez kontrahenta, nie kwalifikują się jako koszty uzyskania przychodów, gdyż nie spełniają warunku obiektywnego związku z przychodami oraz stanowią realizację osobistych potrzeb podatnika.

Wydatki na masaże rehabilitacyjne, noszące znamiona wydatków osobistych, nie mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów pozarolniczej działalności gospodarczej, gdyż nie wykazują obiektywnego związku z uzyskiwaniem przychodów.

Wydatki na indywidualne sesje terapeutyczne o charakterze osobistym, mające na celu ogólną poprawę warunków zdrowotnych, nie spełniają przesłanek określonych w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Wydatek poniesiony na zakup naręcznego zegarka przez podatnika prowadzącego działalność gospodarczą jako radca prawny może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, jeżeli spełnia kryteria celowości w kontekście osiągnięcia, zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów, oraz nie jest zaklasyfikowany jako wydatek reprezentacyjny.

Zakup garderoby, w tym garnituru i dodatków, nie stanowi kosztów uzyskania przychodu z uwagi na osobisty charakter wydatku i brak bezpośredniego związku z osiąganiem przychodu z działalności gospodarczej, chyba że spełnia prawny obowiązek stosowania określonego ubioru.

Wydatki poniesione na kursy językowe oraz zajęcia logopedyczne, związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, a ich sfinansowanie nie rodzi po stronie podatnika przychodu z nieodpłatnych świadczeń, o ile wydatki te służą realizacji celów gospodarczych, nie mają charakteru osobistego i pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodów

Wydatki na warsztaty psychoedukacyjne związane z rozwojem osobistym nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, jeśli nie wykazują bezpośredniego związku z przychodami z działalności gospodarczej, pomimo ich potencjalnego wpływu na efektywność zawodową.

Wydatki na laserową korekcję wzroku, jako wydatki osobiste wynikające z ochrony zdrowia, nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów w działalności gospodarczej prowadzonej przez podatnika.

Zakup okularów korekcyjnych do bliży z filtrami nie stanowi podstawy do odliczenia podatku naliczonego VAT, gdyż nie wykazuje wymaganego związku z działalnością opodatkowaną tą daniną, a ma charakter wydatku osobistego, niezależnego od prowadzonej działalności gospodarczej.

Wydatki na zakup odzieży, obuwia oraz akcesoriów przez radcę prawnego, mimo wykorzystania wyłącznie w działalności medialnej i wizerunkowej, mają charakter osobisty i nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki poniesione na sesje terapeutyczne nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, gdyż mają charakter osobisty i brak jest obiektywnego związku przyczynowo-skutkowego z prowadzoną działalnością gospodarczą i osiąganiem przychodów.

Wydatki poniesione na zajęcia i treningi fizyczne oraz medyczne, niezbędne do utrzymania zawodowej kondycji i kompetencji instruktora, można uznać za koszty uzyskania przychodów pod warunkiem ich racjonalnego związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.

Wydatki na elegancką odzież, wykorzystywaną do wystąpień publicznych w ramach działalności gospodarczej, nie są uznawane za koszty uzyskania przychodów, gdyż ich zakup spełnia normalne potrzeby osobiste i nie wykazuje obiektywnego, uzasadnionego związku z przychodami z działalności.

Wydatki na leczenie dolegliwości kręgosłupa, mające na celu poprawę zdrowia podatnika, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w ramach działalności gospodarczej, gdyż mają charakter osobisty i nie wykazują obiektywnego związku z przychodem z prowadzonej działalności.

Odliczenie podatku VAT od wydatków poniesionych w związku z koniecznością leczenia oraz łagodzenia bólu kręgosłupa.

Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z zakupem okularów korekcyjnych.