Działalność badawczo-rozwojowa spółki X Sp. z o.o., spełniająca kryteria twórczości i systematyczności, kwalifikuje się jako działalność B+R zgodnie z art. 4a Ustawy CIT, uprawniając do ulgi badawczo-rozwojowej, z zastrzeżeniem, że tylko niektóre koszty mogą być uznane za kwalifikowane.

Opłaty za licencje i subskrypcje na oprogramowanie specjalistyczne, nie będące aktywami materialnymi, nie stanowią kosztów kwalifikowanych w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT i tym samym nie mogą być odliczone od podstawy opodatkowania w ramach ulgi badawczo-rozwojowej.

Spółka, działając jako płatnik, jest uprawniona do stosowania zwolnienia lub preferencyjnej stawki podatku u źródła, nawet jeśli certyfikat rezydencji zostanie uzyskany po płatności, pod warunkiem że jego ważność obejmuje datę płatności, zgodnie z umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Majątkowe prawa do Dokumentacji projektowej Farmy Wiatrowej oraz Prawa do Projektu, jako nabyte wartości niematerialne i prawne, mogą być amortyzowane poprzez odpisy amortyzacyjne w okresie nie krótszym niż 60 miesięcy, zgodnie z art. 16b i 16m ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wydatki na prace wdrożeniowe oraz wynagrodzenia zespołu projektowego zwiększają wartość niematerialną i prawną, zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy o CIT. Każda nowa licencja oprogramowania musi być odrębnie rozpoznana jako wartość niematerialna i prawna według art. 16b ust. 1 pkt 5 ustawy CIT.

Koszty uzyskania przychodów ze sprzedaży akcji uzyskanych w drodze podziału przez wyodrębnienie, ustala się w wysokości podatkowej wartości składników przeniesionych do spółki przejmującej, zgodnie z art. 15 ust. 1lb pkt 2 ustawy o CIT, z uwzględnieniem odpisów amortyzacyjnych oraz ograniczeń wynikających z art. 16 ust. 1 pkt 39 dla wierzytelności.

Działalność badawczo-rozwojowa prowadzona przez Bank spełnia ustawowe przesłanki uznania jej za działalność B+R, w związku z czym koszty wynagrodzeń oraz odpisów amortyzacyjnych związane z tą działalnością mogą być uznane za koszty kwalifikowane, uprawniając Bank do ulgi B+R na mocy art. 18d Ustawy o CIT.

Informacje o Klientach, niekwalifikowane jako know-how w rozumieniu art. 16b ust. 1 pkt 7 ustawy CIT, stanowią koszty uzyskania przychodów pośrednio związane z działalnością, potrącalne w dacie ich poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy CIT.

Transakcja zbycia składników materialnych i zasobów ludzkich związanych z działalnością księgowości, kadr i IT, nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa, lecz odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy VAT.

Przychód uzyskany z odpłatnego zbycia prawa użytkowania wieczystego działek nieruchomości, nabytych i utrzymywanych w związku z pierwotną działalnością gospodarczą podatnika, wprowadza się do źródła dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, zwłaszcza gdy zbycie nastąpiło w krótkim okresie po wycofaniu z ewidencji środków trwałych.

Opłaty licencyjne, nie stanowiąc wartości niematerialnych i prawnych w rozumieniu ustawy o CIT, mogą być uznane za koszty podatkowe jako koszty pośrednie, jeśli istnieje związek z przychodami, lecz nie bezpośredni.

Przychody uzyskane przez Wnioskodawcę z różnych zagranicznych źródeł można klasyfikować jako "przychody zagraniczne" w rozumieniu art. 30k ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, umożliwiające zastosowanie do nich opodatkowania ryczałtem, o ile Polska nie miałaby prawa do ich opodatkowania bez zmiany rezydencji podatkowej.

Znak towarowy nabyty przez Spółkę będzie mógł być amortyzowany na podstawie art. 16h ust. 1 ustawy o CIT, a wydatki B z tytułu korzystania ze znaku towarowego stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 4d tejże ustawy.

Bazę Klientów B i C, nabyte w celu poszerzenia działalności dystrybucyjnej, należy traktować jako wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji, zgodnie z art. 16b ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT, zaś transakcję przeniesienia praw do tych baz jako zysk z przeniesienia własności, nie podlegający opodatkowaniu u źródła w Polsce.

Znaki towarowe zarejestrowane poza UE nie mogą być uznane za wartości niematerialne podlegające amortyzacji, podczas gdy patenty europejskie, autorskie prawa majątkowe oraz know-how, które posiadają niezbędne cechy prawne, podlegają amortyzacji podatkowej zgodnie z art. 16b ust. 1 ustawy o CIT.

Koszty wdrożenia, instalacji oprogramowania oraz opłat subskrypcyjnych stanowią element wartości niematerialnej i prawnej, która podlega amortyzacji. Wartość ta powinna być wyceniona na dzień odbioru systemu, uwzględniając wszystkie poniesione koszty, zgodnie z przepisami ustawy o CIT.

Nabycie Bazy Klientów przez spółkę stanowi nabycie wartości niematerialnej i prawnej w rozumieniu art. 16b ust. 1 Ustawy o CIT, podlegającej amortyzacji jako know-how, gdy spełnia kryteria poufności, istotności, możliwości identyfikacji i przewidzianego długoletniego użytkowania.

Działalność spółki w ramach projektu, co do zasady, stanowi działalność badawczo-rozwojową, uprawniającą do ulgi podatkowej na podstawie art. 18d ustawy o CIT, a ponoszone koszty wynagrodzeń, materiałów oraz odpisy amortyzacyjne od licencji są uznane za koszty kwalifikowane, jeśli spełniają wymogi ustawowe.

Wyodrębniona działalność serwisowa stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 5a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co oznacza, że jej sprzedaż skutkuje rozpoznaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Działalność Wnioskodawcy spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej umożliwiające zastosowanie ulgi B+R, lecz nie wpływa na podstawę daniny solidarnościowej ani nie uprawnia do korekty deklaracji DSF-1.

Opłaty za dostęp do programu księgowego w modelu SaaS, nie uprawniające do nabycia praw autorskich lub licencji, nie stanowią wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji według art. 16b ustawy o CIT. Wydatki te powinny być ujmowane jako koszty operacyjne.

Koszt nabycia licencji oraz prace wdrożeniowe, o ile są niezbędne do uruchomienia i funkcjonalnego wykorzystania oprogramowania, stanowią podstawę wartości początkowej amortyzowanej wartości niematerialnej i prawnej, zgodnie z art. 16b ust. 1 pkt 5 i art. 16g ust. 3 ustawy o CIT.

Wydatki poniesione na nabycie licencji, opisane w umowie licencyjnej, nie stanowią pośrednich kosztów uzyskania przychodu według art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, lecz powinny być amortyzowane jako wartości niematerialne i prawne. Rozliczenie odbywa się na podstawie odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej ustalonej w momencie oddania do używania.