Podatnik, który przed deklarowanym powrotem do Polski zachował na jej terytorium ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze, w szczególności z uwagi na miejsce zamieszkania małżonki i małoletnich dzieci, nieruchomość, kredyt oraz finansowanie potrzeb rodziny, nie spełnia warunku uprzedniego braku miejsca zamieszkania w Polsce. W konsekwencji nie przysługuje mu zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 152

Podatnik, który po przeniesieniu miejsca zamieszkania do Polski zastosował ulgę na powrót w roku powrotu, może w drodze korekty zeznania zrezygnować ze zwolnienia za ten rok i uiścić zaległy podatek z odsetkami; jeżeli faktycznie nie skorzysta z ulgi w tym roku, może wybrać rozpoczęcie czteroletniego okresu zwolnienia od początku roku następnego.

Podatnik, który nie posiada obywatelstwa polskiego, obywatelstwa państwa UE, EOG lub Szwajcarii ani Karty Polaka, nie nabywa prawa do ulgi na powrót, jeżeli w okresie określonym w art. 21 ust. 43 pkt 2 ustawy o PIT nie mieszkał nieprzerwanie w państwie wymienionym w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. b tiret pierwszego. Cel preferencji nie uzasadnia odstąpienia od jednoznacznego brzmienia tego warunku.

Podatnik, który po 31 grudnia 2021 r. przeniósł miejsce zamieszkania do Polski i od tej chwili podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, ma prawo do ulgi na powrót, jeżeli przez wymagany okres nie posiadał miejsca zamieszkania w Polsce, a zagraniczną rezydencję podatkową wykaże certyfikatem rezydencji lub innymi dopuszczalnymi dowodami. Krótkie pobyty oraz incydentalne dochody osiągane

Podatnik, który w 2021 r. wraz z małoletnim dzieckiem przybył do Polski, sprzedał uprzednio jedyne miejsce zamieszkania za granicą, zamieszkał u rodziny na czas budowy własnego domu i z Polski organizował swoje sprawy majątkowe, przenosi miejsce zamieszkania dla celów podatkowych już z dniem przyjazdu. Późniejsze zameldowanie i podjęcie zatrudnienia w Polsce nie odraczają tej zmiany, wobec czego ulga

Wnioskodawcy przysługuje prawo do zwolnienia z opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, pod warunkiem spełnienia przesłanek dotyczących miejsca zamieszkania oraz nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce.

Rezydencja podatkowa wnioskodawcy zmieniła się dopiero w 2026 roku, co uprawnia go do skorzystania z ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy PIT, z zastrzeżeniem spełnienia warunków określonych w ustawie.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium RP z państwa UE i spełnia warunki art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, ma prawo do ulgi na powrót, przy dochodach z umów zlecenia i stosunku pracy, do kwoty 85 528 zł rocznie przez cztery kolejne lata podatkowe.

Podatnik, który w latach 2021-2023 oraz w 2024 r. posiadał w Polsce centrum interesów życiowych z uwagi na obecność rodziny i powiązania gospodarcze, nie nabywa prawa do ulgi podatkowej na powrót po zakończeniu pobytu za granicą; ulga nie przysługuje, gdy miejsce zamieszkania dla celów podatkowych nie zostało przeniesione do Polski w okresie deklarowanym.

Podatnik, który przeniósł swoje miejsce zamieszkania do Polski i spełnia warunki z art. 21 ust. 43 ustawy PIT, ma prawo do ulgi na powrót w latach 2027-2030. Przysługuje mu zwolnienie z podatku dochodowego od przychodów wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 152, nie przekraczając kwoty 85 528 zł rocznie.

Osoba, która przeniosła swoje miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w 2021 roku, przed 31 grudnia 2021, nie jest uprawniona do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż ulga ta przysługuje podatnikom zmieniającym rezydencję na terytorium Polski po tym terminie.

Podatnik uzyskuje nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce od momentu przeniesienia centrum interesów życiowych, co w analizowanym przypadku nastąpiło w październiku 2023 r. Świadczenia dyplomatyczne zwolnione są z opodatkowania, natomiast wynagrodzenie podstawowe podlega proporcjonalnemu odliczeniu. Metoda proporcjonalnego odliczenia stosowana jest w braku umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania

Osoba, która w latach poprzedzających przeniesienie rezydencji miała centrum interesów osobistych i gospodarczych w Polsce, nie ma prawa do ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 u.p.d.o.f., nawet jeśli przez ten czas przebywała i pracowała za granicą.

Wnioskodawczyni, spełniając przesłanki określone w art. 21 ustawy o PIT dotyczące nieograniczonego obowiązku podatkowego po przeniesieniu rezydencji do Polski, używając zaświadczenia o zagranicznej rezydencji, jest uprawniona, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy, do tzw. ulgi na powrót, pozwalającej na zwolnienia z opodatkowania określonych przychodów w czterech kolejno następujących latach

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski i spełnia wymogi art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, może skorzystać z ulgi na powrót, zwolnienia podatkowego od określonych przychodów, w czterech latach podatkowych od zmiany rezydencji.

W przypadku, gdy podatnik po dłuższym pobycie zagranicznym przenosi miejsce zamieszkania i centrum swoich interesów życiowych do Polski, spełniając warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 oraz ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przysługuje mu prawo do skorzystania z "ulgi na powrót".

Import samochodu osobowego jako mienia przesiedleńczego podlega opodatkowaniu akcyzą, jeżeli osoba sprowadzająca nie spełnia warunków z art. 112 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, w tym użytkowania pojazdu w miejscu poprzedniego pobytu przez wymagany okres i zmiana miejsca zamieszkania nie była udokumentowana formalnie przed sprowadzeniem pojazdu do Polski.

Wykładnia art. 47 ustawy o podatku od towarów i usług wskazuje, iż przeniesienie miejsca zamieszkania następuje z chwilą faktycznego osiedlenia, a nie formalnego uzyskania dokumentu pobytowego. W związku z tym termin na zgłoszenie mienia przesiedleńczego do procedury celnej wynosi 12 miesięcy od faktycznego przemieszczenia się.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania i rezydencję z Niemiec do Polski po 31 grudnia 2021 r., spełnia przesłanki do skorzystania z ulgi na powrót zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, jeśli podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i spełnia dodatkowe warunki dotyczące rezydencji.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r., spełniając wszystkie warunki ustawowe, uprawniony jest do skorzystania z ulgi na powrót, co zwalnia z podatku dochodowego przychody do określonej wysokości przez cztery lata podatkowe.

Podatnik, który przeniósł swoje miejsce zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r., spełniając przesłanki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, jest uprawniony do skorzystania z ulgi na powrót, pozwalającej na zwolnienie z podatku dochodowego w limicie 85 528 zł rocznie, przez cztery lata, począwszy od roku przeprowadzki.

Podatnik przenosząc miejsce zamieszkania do Polski po pobycie w UE przez co najmniej trzy lata, spełnia warunki do zastosowania ulgi na powrót, nawet przy wcześniejszym składaniu PIT-36 z załącznikiem ZG w Polsce, o ile miejsce zamieszkania było poza RP.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski oraz spełnia warunki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma prawo do skorzystania z ulgi na powrót. Decydujące jest nieposiadanie miejsca zamieszkania w Polsce przez okres 3 lat przed powrotem oraz posiadanie odpowiednich dowodów rezydencji za granicą.

Podatnik, który po 31 grudnia 2021 r. przenosi centrum interesów życiowych do Polski, spełnia warunki ulgi na powrót, pod warunkiem braku rezydencji podatkowej w Polsce przez trzy lata przed powrotem i posiadania dowodów dokumentujących wcześniejszą rezydencję za granicą.