Zgodnie z art. 16i ust. 5 ustawy o CIT, obniżenie stawek amortyzacyjnych może nastąpić wyłącznie z początkiem nowego roku podatkowego, z wykluczeniem zmiany dotyczącej lat poprzednich. Retroaktywna korekta stawek amortyzacyjnych w ramach działalności objętej zwolnieniem podatkowym jest niedopuszczalna. Stanowisko wykluczające retroaktywność modyfikacji stawek uznaje się za nieprawidłowe.

Podatnicy są uprawnieni do jednostronnego obniżenia stawek amortyzacyjnych środków trwałych, a także do późniejszego ich podwyższenia do poziomu nie wyższego niż stawki określone w Wykazie, z zastrzeżeniem terminowego wprowadzenia zmian zgodnie z art. 16i ust. 5 ustawy o CIT.

Sieci elektryczne, linie kablowe oraz instalacje grzewcze, służące wyłącznie lub głównie celom technologicznym, prawidłowo klasyfikowane w rodzaju 211 KŚT, podlegają amortyzacji według stawki 10% rocznie, zgodnie z uregulowaniem w wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych ustawy o CIT.

Podatnik ma prawo podwyższyć stawki amortyzacyjne do ustalonego współczynnika w dowolnym momencie, gdy tylko spełnione są przesłanki uzasadniające ich użycie, bez konieczności tymczasowego powrotu do stawek podstawowych.

Podatnik posiada prawo do zastosowania stawek podwyższonych w amortyzacji środków trwałych, gdy spełnione są przesłanki ich podwyższenia. Podjęcie decyzji o ich użyciu może nastąpić w dowolnym momencie, bez konieczności uprzedniego przywrócenia stawek podstawowych, o ile spełnione są wszystkie warunki przewidziane ustawowo.

W przypadku nabycia w drodze spadku składników majątku z działalności prowadzonej przez zmarłego przedsiębiorcę, wartość początkową należy określić w wysokości wartości rynkowej z dnia nabycia spadku, niezależnie od amortyzacji stosowanej wcześniej przez spadkodawcę.

Na podstawie art. 16i ust. 5 ustawy o CIT, podatnik ma prawo obniżyć stawki amortyzacyjne dla wybranych środków trwałych poniżej stawek z Wykazu, w tym do 0%, oraz podwyższyć je w kolejnych latach do poziomu nieprzekraczającego stawek określonych w Wykazie.

Na gruncie art. 16i ust. 5 ustawy o CIT zmiana stawek amortyzacyjnych nie może zostać dokonana wstecznie, lecz wyłącznie od miesiąca wprowadzenia środka trwałego do ewidencji lub od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego.

Podatnikom przysługuje prawo do elastycznego stosowania stawek amortyzacyjnych, w tym ich obniżania do 0%, za lata minione, zaś korekta deklaracji CIT-8 jest zgodna z przepisami, o ile mieści się w granicach terminu przedawnienia, zgodnie z art. 16i ust. 1 ustawy o CIT.

W przypadku budynku niemieszkalnego zaklasyfikowanego do rodzaju 109 KŚT, spełniającego przesłanki środka trwałego używanego i ulepszonego, możliwe jest zastosowanie indywidualnej stawki amortyzacyjnej do 33,33% rocznie, zgodnie z art. 22j ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy o PIT.

Budowla nietrwale związana z gruntem może być amortyzowana według stawki 10% jako obiekt wolnostojący z grupy 8 KŚT, zaś korekty błędnej wcześniejszej amortyzacji dokonuje się „wstecz”, przy właściwie wyodrębnionych składnikach środków trwałych.

Podatnik ma prawo do zastosowania indywidualnej stawki amortyzacyjnej dla używanego pojazdu nabytego w drodze cesji leasingu operacyjnego, jeśli wykaże, że przed wykupem był on użytkowany przez innego podmiot przez co najmniej 6 miesięcy, przy czym okres amortyzacji nie może być krótszy niż 30 miesięcy.

Zgodnie z art. 16i ust. 5 ustawy o CIT, nie jest dopuszczalne dokonywanie retrospektywnej korekty stawek amortyzacyjnych za minione okresy podatkowe, ze skutkiem wstecznym. Zmiana stawek może być dokonana wyłącznie od początku kolejnego roku podatkowego, przy czym nie ma możliwości ich modyfikacji w odniesieniu do lat poprzedzających bieżący rok podatkowy.

Podatnik ma uprawnienie do obniżenia stawek amortyzacyjnych nawet bliskich zeru oraz do ich ponownego podwyższenia zgodnie z art. 16i ust. 5 Ustawy o CIT, z uwzględnieniem okresu przedawnienia oraz interpretacji orzecznictwa administracyjnego.

Przyczepa kempingowa, wykorzystywana jako mobilne biuro w działalności gospodarczej, może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów, a jej amortyzacja obliczana metodą jednorazową bądź indywidualną, o ile przyczepa nie jest samochodem osobowym, a podatnik spełnia kryteria małego podatnika zgodnie z ustawą o PIT.

Podatnik jest uprawniony do stosowania obniżonych stawek amortyzacyjnych wobec środków trwałych wprowadzonych do ewidencji przed 1 stycznia 2021 roku, które są wykorzystywane w działalności zwolnionej w Specjalnej Strefie Ekonomicznej, z możliwością późniejszego podwyższenia tych stawek do wysokości określonej w Wykazie.

Podatnik ma prawo do obniżenia stawek amortyzacyjnych dla środków trwałych wprowadzonych do ewidencji przed 1 stycznia 2021 r., korekty rozliczeń podatkowych za wcześniejsze okresy są dopuszczalne, pod warunkiem, że nie doszło do przedawnienia zobowiązań.

Podatnik jest uprawniony do zastosowania obniżonej stawki amortyzacyjnej do dowolnej wysokości dla wybranych środków trwałych metodą liniową, również retroaktywnie wobec lat podatkowych, które nie uległy przedawnieniu oraz może podwyższyć stawkę do poziomu z Wykazu stawek, zgodnie z art. 16i ust. 1 i 5 ustawy o CIT, bez wyraźnych ograniczeń czasowych.

Zmiana stawek amortyzacyjnych środków trwałych dla działalności strefowej jest dopuszczalna, pod warunkiem, że środki te były w ewidencji przed 2021 r. Spółka nie ma obowiązku dostosowania ich do okresu ekonomicznej użyteczności. Nieuprawnione jest stosowanie korekt wstecznych dotyczących tych odpisów.

Podatnik jest uprawniony do obniżenia stawki amortyzacji podatkowej do dowolnej wysokości, także retroaktywnie, dla środków trwałych opodatkowanych metodą liniową, zgodnie z art. 16i ust. 1 ustawy o CIT, o ile nie upłynął okres przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Podatnik ma prawo do obniżenia stawek amortyzacyjnych na mocy art. 16i ust. 5 ustawy CIT zarówno retroaktywnie, jak i prospektywnie, co potwierdzają orzeczenia sądów administracyjnych, które zapewniają elastyczność w dostosowywaniu stawek do zmian gospodarczych, takich jak pandemia COVID-19.

Zmiana stawek amortyzacyjnych przewidziana w art. 16i ust. 5 ustawy o CIT nie uprawnia podatników do modyfikacji stawek wstecznie za zakończone lata podatkowe.

Podatnik, eksploatujący budynki, budowle oraz urządzenia w warunkach pogorszonych lub używający ich intensywnie, ma prawo do zastosowania podwyższonych stawek amortyzacyjnych zgodnie z art. 16i ustawy o CIT, stosując współczynniki do wartości określonych przez ustawodawcę.

W przypadku środków trwałych, które nie są trwale związane z innymi obiektami, amortyzacji podlegają oddzielnie z zastosowaniem różnych stawek zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych. Podatnik może dokonać wstecznej korekty stawek amortyzacyjnych w granicach przedawnienia zobowiązań podatkowych, jeżeli pierwotnie do rozliczenia przyjęto niewłaściwe stawki zgodne z art. 16a ustawy o podatku dochodowym