Napoje będące suplementami diety, wprowadzone na rynek krajowy, nie podlegają opłacie od środków spożywczych, zgodnie z art. 12b ust. 2 pkt 2 ustawy o zdrowiu publicznym.

Kostki lodu z syropami smakowymi nie są „napojem” w rozumieniu ustawy o zdrowiu publicznym, a ich wytwórca nie jest zobowiązany do uiszczenia opłaty cukrowej, gdyż produkt nie spełnia ustawowych kryteriów i nie jest wprowadzany na rynek krajowy.

Produkty, w których podstawowym składnikiem jest mleko odtworzone z wody i mleka w proszku, nie podlegają opłacie cukrowej na mocy wyłączenia przewidzianego w art. 12b ust. 2 pkt 7 ustawy o zdrowiu publicznym.

Mleko odtworzone, będące głównym składnikiem napojów, spełnia definicję „mleka albo przetworów mlecznych” na gruncie art. 12b ust. 2 pkt 7 ustawy o zdrowiu publicznym, co wyłącza te napoje z opłaty od środków spożywczych.

Wyroby składające się z kawałków owoców w syropie, przeznaczone jako dodatek kulinarny, nie są napojami w rozumieniu art. 12a ust. 1 ustawy o zdrowiu publicznym i nie podlegają opłacie od środków spożywczych.

Wprowadzenie na rynek krajowy wina bezalkoholowego z udziałem masowym soku owocowego co najmniej 20% oraz zawartością cukru do 5 g na 100 ml nie podlega opłacie od środków spożywczych. Jednak należy uznać dodatek moszczu winogronowego jako składnika nieobjętego wyłączeniem naturalności substancji. Erroneum wnioskodawcy wyklucza prawo do interpretacji jako korzystne.

Sprzedaż napojów przez wnioskodawcę na rzecz armatorów statków pełnomorskich, które nie trafiają do obrotu na terytorium RP, nie jest wprowadzeniem na rynek krajowy w rozumieniu art. 12a ustawy o zdrowiu publicznym, co zwalnia transakcje z obowiązku zapłaty opłaty od środków spożywczych.

Sprzedaż hurtowa napojów objętych opłatą cukrową do kontrahenta prowadzącego zarówno sprzedaż detaliczną, jak i hurtową, nakłada na wprowadzającego napoje na rynek krajowy obowiązek zapłaty opłaty cukrowej od wszystkich sprzedanych napojów, niezależnie od ich przeznaczenia.

Napój, który w swoim składzie zawiera dodatki cukrów, spełnia definicję napoju podlegającego opłacie cukrowej, nawet jeśli cukry te nie dodają smaku, lecz mają inne cele produkcyjne, jak wzniecenie fermentacji.

Piwo bezalkoholowe, zawierające więcej niż 5 g cukru na 100 ml i 20% masowych soków owocowych, nie jest zwolnione z opłaty na mocy art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy, gdyż dodane cukry (naturalne według składników) uniemożliwiają przyznanie zwolnienia.

Napoje roślinne zawierające wyłącznie naturalne cukry nie podlegają opłacie cukrowej; mieszanki z napojami o naturalnych cukrach, a także produkty z dodanym disacharydem, podlegają tej opłacie.

Podatek cukrowy nalicza się na podstawie całkowitej zawartości cukrów w napoju, niezależnie od ich naturalnego pochodzenia. Dodane cukry oraz naturalnie występujące cukry w napojach nie spełniających kryteriów wyłączenia są łączone do obliczenia całkowitej opłaty według ustawy o zdrowiu publicznym.

Koncentrat soku, będący zagęszczonym sokiem owocowym zawierającym cukry występujące naturalnie, nie podlega opłacie od środków spożywczych zgodnie z art. 12a ust. 1 ustawy o zdrowiu publicznym, gdyż nie spełnia definicji "napoju" zawartych w art. 12b ust. 1, obejmujących produkty z dodatkiem cukrów.

Interpretacja ustawy o zdrowiu publicznym stanowi, iż opłata cukrowa jest naliczana na podstawie zawartości cukru w koncentracie napoju w momencie jego wprowadzenia do obrotu, niezależnie od cukru w gotowym napoju po rozcieńczeniu. Koncentraty nie są traktowane jak gotowe napoje do spożycia, lecz ich wprowadzenie na rynek determinuje wysokość opłaty.

Opłata od środków spożywczych odnosi się do całkowitej zawartości cukrów w napoju, niezależnie od ich pochodzenia, a napoje z zawartością powyżej 5g cukrów na 100 ml są objęte częściową opłatą, zgodnie z art. 12f ust. 1 pkt 2 ustawy o zdrowiu publicznym.

Sprzedaż napojów na rzecz podmiotu dystrybuującego je wyłącznie przez internet nie stanowi wprowadzenia na rynek krajowy i nie rodzi obowiązku opłaty od środków spożywczych, zgodnie z ustawą o zdrowiu publicznym.

Brak obowiązku uiszczania opłaty od środków spożywczych z tytułu sprzedaży napojów podlegających opłacie na rzecz przedsiębiorcy prowadzącego sprzedaż napojów na terytorium RP wyłącznie za pośrednictwem sklepu internetowego na rzecz konsumentów oraz poza terytorium RP

Brak obowiązku uiszczenia opłaty od środków spożywczych od napojów, w których udział masowy soku owocowego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego oraz zawartość cukrów pochodzenia naturalnego wynosi powyżej 5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju.

Brak obowiązku uiszczania opłaty od środków spożywczych z tytułu sprzedaży napojów podlegających opłacie na rzecz przedsiębiorcy nieprowadzącego sprzedaży detalicznej napojów na terytorium RP.

Podmiot zobowiązany do uiszczania opłaty od środków spożywczych z tytułu sprzedaży napojów podlegających opłacie, nabytych krajowo oraz w drodze importu lub wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na rzecz kontrahenta prowadzącego sprzedaż detaliczną na terenie RP

Brak obowiązku uiszczenia opłaty od środków spożywczych z tytułu wprowadzenia na rynek krajowy napoju, zawierającego dodatek substancji słodzącej, w którym udział masowy soku owocowego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego, a zawartość cukrów będących monosacharydami i disacharydami wynosi poniżej 5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju

Brak obowiązku naliczenia i zapłaty opłaty od środków spożywczych, o której mowa w art. 12a ust. 1 ustawy, z tytułu sprzedaży napojów za pośrednictwem sklepu internetowego (poprzez zawieranie umów na odległość) oraz na podstawie umowy zawartej poza lokalem przedsiębiorstwa

Brak obowiązku uiszczania opłaty od nieodpłatnie przekazanych napojów, obowiązek zgłoszenia naczelnikowi urzędu skarbowego informacji o zawarciu z zamawiającym umowy, brak obowiązku zgłoszenia naczelnikowi urzędu skarbowego informacji o zawarciu z hurtownikiem umowy, brak obowiązku ujęcia w informacji CUK-1 sprzedaży napojów do hurtowników i zamawiających, uwzględnienie przy ustalaniu zawartości cukrów

Brak obowiązku uiszczenia opłaty od środków spożywczych z tytułu sprzedaży napojów, o których mowa w art. 12a ust. 1 ustawy, na rzecz kontrahentów zagranicznych, tj. spoza Unii Europejskiej oraz z innych krajów Unii Europejskiej, tytułem eksportu oraz wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz odbiorców hurtowych w Polsce, nieprowadzących sprzedaży detalicznej