Korekta przychodów związanych ze zwrotem nienależnej refundacji musi być ujęta w bieżącym okresie rozliczeniowym, o ile nie wynika z błędu rachunkowego lub oczywistej pomyłki, lecz z decyzji następczej organu kontrolnego. Takie rozliczenie dokonuje się zgodnie z art. 14 ust. 1m ustawy o PIT.

Podatnik dokonujący korekty przychodu wynikającej z otrzymania dotacji europejskiej, zwolnionej z PIT, jest zobowiązany dokonać tej korekty w bieżącym okresie rozliczeniowym, chyba że jest to korekta wynikająca z błędu rachunkowego lub oczywistej omyłki; brak dokumentów korygujących wyklucza wsteczną korektę przychodów.

Korekty kosztów uzyskania przychodów, które nie spełniają warunków art. 11e Ustawy i wynikają z decyzji APA, powinny być rozliczane w okresie rozliczeniowym, w którym otrzymano dokument korygujący. Nie mogą być uznane za korekty cen transferowych, o których mowa w art. 11e Ustawy.

W przypadku podziału przez wyodrębnienie, Bank Przejmujący wstępuje w prawa i obowiązki podatkowe związane z przejmowaną działalnością pozostające w stanach otwartych, natomiast Bank Dzielony ponosi odpowiedzialność za zobowiązania zamknięte sprzed podziału. Korekty deklaracji sprzed podziału obciążają Bank Dzielony.

Środki pieniężne udostępniane spółkom sklepowym w ramach Pakietu osłonowego mogą stanowić koszt uzyskania przychodów w momencie przekazania, pod warunkiem zgodności z kryteriami art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Zwrot tych środków w wyniku spełnienia warunków umownych nie stanowi przychodu podatkowego, lecz obliguje do korekty kosztów uzyskania przychodów.

Wydatki na Fit-Out i Cash Contribution należy korygować jako wynikłe z błędów rachunkowych lub oczywistych omyłek, poprzez retrospektywne rozliczenie w okresie, w którym pierwotnie rozpoznano te koszty, zgodnie z art. 15 ust. 4i ustawy o CIT, nie zaś jednorazowo w bieżącym okresie podatkowym.

Dotacja otrzymana z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 zwolniona jest z opodatkowania PIT, jednakże wydatki pokryte tą dotacją nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, wymagając korekty kosztów podatkowych, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o PIT.

Wydatki związane z działalnością bieżącą przedsiębiorstwa, takie jak podatki i ubezpieczenia, stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów i podlegają rozliczeniu w dacie księgowego ujęcia. Odpisy na ZFŚS uznaje się za koszty podatkowe pod warunkiem faktycznego przekazania na rachunek funduszu.

Korektę przychodów oraz kosztów wynikającą z błędów rachunkowych lub oczywistych omyłek rozpoznaje się wstecz do odpowiedniego okresu. W przypadku korekt niebędących wynikiem takich błędów, rozpoznanie następuje w okresie właściwym dla wystawienia faktury korekcyjnej lub innego dokumentu potwierdzającego korektę, z wyłączeniem okresów przedawnionych.

Korekty cen wynikające z umów handlowych, które nie stanowią korekt cen transferowych ani nie są skutkiem błędów rachunkowych, mogą być rozliczane na bieżąco w podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z art. 15 ust. 4i-4k CIT.

Wnioskodawca nie jest uprawniony do odliczenia niespożytkowanych kosztów kwalifikowanych w kolejnych latach podatkowych ani w ramach ulgi B+R, ani w ramach ulgi na innowacyjnych pracowników; prawo dotyczy jedynie przeniesionych kosztów kwalifikowanych.

Wynagrodzenie z tytułu zawarcia umowy faktoringowej, w przypadku braku definitywnego charakteru transakcji, nie podlega korekcie przychodowej ani kosztowej w trybie wstecznym, lecz bieżąco. Ponadto wynagrodzenie to, nie mające charakteru kredytowego, nie podlega podatkowi "u źródła". Interpretacja wskazuje brak obowiązków korygujących z tego tytułu w przeszłości, zgodnie z art. 12 ust. 3j oraz art.

Korekta kosztów podatkowych o odpisy amortyzacyjne na skutek niewłaściwego uznania własności przedmiotu nie może być dokonana na bieżąco, gdy brak jest przesłanek błędu rachunkowego lub omyłki; wymaga to korekty wstecznej.

Wydatki na prace Fit-Out, wcześniej uznane za niepoprawnie zaksięgowane, muszą zostać skorygowane w odniesieniu do pierwotnego okresu rozliczeniowego, a nie na warunkach bieżących, gdyż błędne księgowanie oznacza wymóg korekty wstecznej.

Konfuzja wierzytelności i zobowiązań wynikająca z podziału przez wydzielenie zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie skutkuje powstaniem przychodu do opodatkowania CIT ani dla spółki przejmującej, ani dla spółki dzielonej.

Wydatki na nabycie materiałów produkcyjnych, remontowych i logistycznych stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów, potrącalne w dacie ich księgowego ujęcia, niezależnie od rodzaju konta, podlegające korekcie przed przedawnieniem zobowiązania podatkowego.

Wydatki na nabycie Materiałów Produkcyjnych i Remontowych przez spółkę, zgodnie z ustawą o CIT, uznaje się za pośrednie koszty uzyskania przychodów, zaliczane do kosztów podatkowych w dacie ich ujęcia w księgach rachunkowych, co umożliwia dokonanie korekty tych kosztów do czasu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Spółka może wstecznie skorygować wartość początkową hali produkcyjnej o skapitalizowane odsetki pożyczki, co zwiększa podatkowe odpisy amortyzacyjne. Skapitalizowane odsetki naliczane po oddaniu do użytku są kosztami uzyskania przychodów, z uwzględnieniem limitów z art. 15c Ustawy o CIT. Rozliczenia winny być prowadzone także miesięcznie dla celów zaliczkowych.

Podział przez wydzielenie skutkuje sukcesją podatkową, gdzie Spółka Przejmująca rozlicza korekty niewynikające z błędów zdarzeń przed dniem wydzielenia, a Spółka Dzielona rozlicza korekty wynikłe z błędów rachunkowych po dniu wydzielenia.

W sytuacji zmiany kwalifikacji przychodów z kontraktu na stosunek pracy, podatnik ma obowiązek korekty wcześniejszych rozliczeń podatkowych i ubezpieczeniowych, uwzględniając wypłaty faktycznie otrzymane jako przychody ze stosunku pracy oraz współpracując z płatnikiem w zakresie prawidłowości informacji PIT-11.

W przypadku przekształcenia jednoosobowej działalności w spółkę z o.o., spółce przekształconej przysługuje prawo rozliczenia kosztów poniesionych przez przedsiębiorcę przed przekształceniem oraz kontynuacja ujęcia przychodów zgodnie z zasadą sukcesji. Korekty przychodów i kosztów mogą być stosowane bieżąco pod warunkiem braku oczywistych błędów.

Korekta kosztów uzyskania przychodów wynikająca z otrzymania faktur korygujących dotyczących wcześniejszych okresów, będących efektem systemowych błędów Sprzedawcy, powinna być przyporządkowana wstecznie do okresu, którego dotyczy, a nie w bieżącym okresie rozliczeniowym.

Korekta kosztów uzyskania przychodów związanych z fakturami korygującymi, które nie wynikają z błędu rachunkowego czy oczywistej omyłki, powinna być dokonywana na bieżąco, tj. w okresie, w którym otrzymano dokument korekty, niezależnie od daty wystawienia czy uzgodnienia tej faktury.