W razie niemożności bezpośredniego przypisania kosztów wspólnych do działalności rolniczej nieobjętej ustawą o CIT i działalności opodatkowanej, ich alokacja następuje na podstawie art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o CIT, według ustawowej proporcji przychodów, bez dowolnego wyłączania przychodów incydentalnych. Obowiązek JPK_KR_PD wymaga ujęcia tego rozliczenia w księgach w sposób pozwalający na zastosowanie

W przypadku kontraktów realizowanych etapami, z których przychody są rozpoznawane na podstawie faktur częściowych, koszty bezpośrednio związane z realizacją kontraktu mogą być, stosownie do art. 15 ust. 4 ustawy o CIT, potrącane sukcesywnie i proporcjonalnie do osiąganych przychodów. Nierozliczona nadwyżka faktycznie poniesionych kosztów podlega potrąceniu w kolejnych okresach wraz z dalszymi przychodami

Na podstawie art. 15 ust. 4 ustawy o CIT bezpośrednie koszty realizacji kontraktu rozliczanego etapami, gdy brak obiektywnej podstawy ich uprzedniego przypisania do poszczególnych etapów, mogą być potrącane sukcesywnie proporcjonalnie do przychodów należnych wynikających z faktur częściowych i faktury końcowej, nie więcej niż do wysokości kosztów faktycznie poniesionych; nierozliczona nadwyżka kosztów

W okresie, w którym spółka osobowa pozostawała transparentna podatkowo, „dzień ujęcia kosztu w księgach rachunkowych” w rozumieniu art. 15 ust. 4e ustawy o CIT odnosi się do ksiąg rachunkowych tej spółki. Koszty uzyskania przychodów poniesione i ujęte przez spółkę osobową podlegają przypisaniu jej wspólnikowi proporcjonalnie do przysługującego mu prawa do udziału w zysku, z uwzględnieniem ograniczeń

Koszty uzyskania przychodów powiązane z przychodami są potrącalne w roku ich uzyskania, a zaliczki na zakup towarów nie stanowią kosztu podatkowego przed ich rozliczeniem fakturą końcową. Rozpoznanie przychodu i przypisanych kosztów musi odzwierciedlać rzeczywisty i definitywny wpływ na majątek podatnika oraz zgodność z regułą współmierności przychodów i kosztów.

Koszty poniesione przez Spółkę, związane z realizacją Programu ESOP, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, z uwagi na ich związek z osiąganiem przychodów oraz zabezpieczeniem źródła przychodów Spółki.

Kwoty wynikające z not obciążeniowych dotyczące Programu ESOP, obejmujące część kosztu przypadającą na Spółkę, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, gdyż mają związek z przychodami i strategią Spółki.

Wydatek na nabycie urządzeń fiskalnych, których jednostkowa wartość nie przekracza 10 000 zł, stanowi odrębne środki trwałe, które mogą być kosztem uzyskania przychodu w miesiącu oddania do używania lub poprzez odpisy amortyzacyjne, nie zaś rozliczanym proporcjonalnie przez cały okres Umowy Najmu.

Przekazanie środków pieniężnych tytułem rozliczenia wzajemnych roszczeń majątkowych po ustaniu małżeństwa, realizujące roszczenie o zwrot nakładów, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, gdyż nie stanowi nieodpłatnego przysporzenia majątkowego.

Dodatnie różnice kursowe od zobowiązań Spółki, których nie można przypisać do Działalności strefowej, stanowią przychód pozastrefowy opodatkowany zgodnie z ogólnymi zasadami CIT, natomiast ujemne różnice kursowe traktowane są jako koszty wspólne, alokowane według klucza przychodowego w myśl art. 15 ust. 2 ustawy CIT.

Przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, niezależnie od ich reżimu podatkowego (zwolnienie czy opodatkowanie ryczałtowe), nie są uwzględniane w kalkulacji proporcji alokacji kosztów pośrednich zgodnie z art. 15 ust. 2, 2a i 2b ustawy o CIT, gdyż nie wpływają na opodatkowany dochód.

Hipotetyczne odsetki mogą być kosztem uzyskania przychodu w ramach art. 15cb CIT, pod warunkiem że zyski zatrzymane nie pokrywają strat bilansowych w okresie krótszym niż 3 lata od ich zatrzymania. Kalkulacja proporcji przychodowych dotyczy lat, w których zysk został wypracowany.

Podatnik może stosować alternatywne metody alokacji kosztów wspólnych, w tym opartych na zużyciu surowca, pod warunkiem wiarygodnego odzwierciedlenia rzeczywistego podziału kosztów, jeżeli metoda ta jest bardziej adekwatna niż klucz przychodowy określony w art. 15 ust. 2 ustawy o CIT.

Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z etapowymi przychodami projektu powinny być rozpoznawane podatkowo proporcjonalnie do ich udziału w całości przychodów projektu, zgodnie z zasadą współmierności określoną w art. 15 ust. 4 CIC.

Umowa konsorcjum zawarta pomiędzy A Sp. z o.o. i B Sp. z o.o. stanowi wspólne przedsięwzięcie, a przypisanie przychodów i kosztów każdej ze Spółek w zakresie podatku CIT powinno następować zgodnie z ustalonym procentowym udziałem w zyskach i obowiązkach. Przepływy finansowe między Spółkami są neutralne podatkowo.

Wnioskodawca ma prawo stosować przewidziany w art. 15 ust. 2-2a ustawy o CIT klucz rozliczeniowy do alokacji kosztów wspólnych, jeżeli bezpośrednie przypisanie do źródeł przychodów nie jest możliwe, uwzględniając wszystkie przychody z roku podatkowego z uwagi na roczną naturę podatku dochodowego od osób prawnych.

W kontekście planowanej podatkowej grupy kapitałowej (PGK), Spółka Dominująca ma prawo rozpoznać poniesione koszty M&A jako koszty uzyskania przychodów, proporcjonalnie do przychodów z różnych źródeł, zgodnie z art. 15 ust. 2-2b ustawy o CIT, co przewiduje stosowanie klucza przychodowego.

Wydatki na Prace Fit-out, związane z adaptacją wynajmowanych lokali dla potrzeb działalności gospodarczej, stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 4d Ustawy o CIT, podlegające rozliczeniu proporcjonalnie do okresu trwania umowy najmu.

Otrzymując dywidendy od spółek zależnych, które są zwolnione z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 20 ust. 3 ustawy CIT, podatnik nie jest zobowiązany do proporcjonalnego przypisywania kosztów pośrednich do tych przychodów zgodnie z art. 15 ust. 2-2b ustawy CIT, gdyż przychody te nie wiążą się z poniesieniem kosztów bezpośrednich.

Koszty finansowania dłużnego, wyłączone z kosztów uzyskania przychodów na mocy art. 15c ust. 1 CIT, mogą być rozliczane w kolejnych pięciu latach według zasady FIFO. Dla kosztów obejmujących działalność opodatkowaną i zwolnioną stosuje się proporcję alokacji z roku ich powstania, nie bieżący klucz alokacji.

W ramach konsorcjum rozliczenia kosztów zgłoszone przez Partnera wobec Lidera stanowią odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT, z możliwością odliczenia przez Lidera. Rozliczenie zysku między konsorcjantami nie podlega VAT.

Przychody z odsetek od weksli należy zaliczyć do przychodów z zysków kapitałowych, a koszty pośrednie, nieprzypisane bezpośrednio do przychodów z konkretnego źródła, powinny być podzielone zgodnie z proporcją określoną w art. 15 ust. 2-2b ustawy o CIT.

Wydatki na usługi VDR, doradztwa prawnego oraz finansowego, w tym wynagrodzenie za sukces, związane z procesem pozyskiwania inwestora, stanowią koszty uzyskania przychodów Spółki obowiązujące do alokacji według klucza przychodowego, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy CIT, jako koszty wspólne działalności opodatkowanej i zwolnionej.