W przypadku niewystępowania rzeczywistego właściciela odsetek w postaci pośredniczącego podmiotu X, podatnik ma prawo zastosować zasadę 'look-through', co powoduje, że skutki podatkowe określa się w odniesieniu do rzeczywistych beneficjentów odsetek, przy czym możliwe jest niepobieranie podatku u źródła w zależności od certyfikatów rezydencji oraz odpowiednich umów międzynarodowych.

Spółka, działając jako płatnik, jest uprawniona do stosowania zwolnienia lub preferencyjnej stawki podatku u źródła, nawet jeśli certyfikat rezydencji zostanie uzyskany po płatności, pod warunkiem że jego ważność obejmuje datę płatności, zgodnie z umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania z Wielkiej Brytanii do Polski, spełnia wymogi do stosowania ulgi na powrót z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym, przy założeniu, że nie miał w Polsce miejsca zamieszkania w latach 2021-2023 oraz stał się polskim rezydentem podatkowym od 2024 roku. Zwolnienie przysługuje przychodom do 85 528 zł przez cztery lata podatkowe.

Spółka, działając jako płatnik, może zastosować zwolnienie z WHT lub preferencyjną stawkę WHT na podstawie UPO, nawet gdy certyfikat rezydencji kontrahenta jest uzyskany po wypłacie, o ile jego ważność obejmuje dzień płatności; jednakże wszelkie opłaty związane z udzieleniem gwarancji podlegają opodatkowaniu jako odsetki.

Spółka A Sp. z o.o. może stosować zwolnienie z WHT albo preferencyjną stawkę WHT, nawet jeśli certyfikat rezydencji odbiorcy płatności zostanie uzyskany po terminie, pod warunkiem jego ważności na dzień płatności. Ponadto, certyfikaty niemieckie mają ważność zgodnie z określonymi zasadami dokumentacyjnymi, a płatności na rzecz EBI są generalnie zwolnione z WHT.

Podatnik jest zobowiązany do weryfikacji rzeczywistego właściciela dywidend przy stosowaniu ulgi podatkowej zgodnie z art. 22 ustawy o CIT, nawet przy braku oszustwa lub nadużycia, a zastosowanie zasady "look-through" do określenia skutków podatkowych jest dopuszczalne, koncentrując się na rzeczywistych właścicielach dywidend.

Spółka wypłacająca należności na rzecz podmiotu posiadającego siedzibę na terytorium stowarzyszonym z USA (Portoryko) nie może skorzystać ze zwolnienia z poboru podatku u źródła przewidzianego w umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej między Polską a USA – wyrok NSA z 20 sierpnia 2025 r. (sygn. akt II FSK 47/23).

Podatnik, który przez krótki okres posiadał miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce w trakcie trzech lat poprzedzających rok powrotu do Polski, nie może skorzystać z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT.

Na gruncie art. 22 ust. 4-6 ustawy o CIT, płatnik zobowiązany jest do weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela odbiorcy dywidendy, co ma zapobiegać nadużyciom przy zwolnieniach podatkowych. Zastosowanie zasady "look-through" jest uzasadnione, jeśli rzeczywistymi odbiorcami są inne podmioty niż bezpośredni odbiorca dywidend, co potwierdza także weryfikacja właściwej stawki podatku zgodnie z odpowiednimi

Wynagrodzenie wypłacane w ramach umowy o dzieło, z przeniesieniem praw autorskich przez nierezydenta Rosji, nie podlega opodatkowaniu w Polsce na podstawie polsko-rosyjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Natomiast wynagrodzenie za usługi świadczone w ramach umowy zlecenia podlega opodatkowaniu w Polsce z ryczałtowym podatkiem u źródła, przy uwzględnieniu certyfikatu rezydencji.

Płatnicy obowiązani są weryfikować status rzeczywistego właściciela dywidend, stosując zwolnienie z art. 22 CIT, nawet bez wyraźnego wymogu ustawowego, w świetle przeciwdziałania nadużyciom. Wypłaty powinny podlegać analizie na zasadzie "look-through" przy ustalaniu podatku, z perspektywy rzeczywistych właścicieli, uwzględniając jednolity charakter dywidend i dokumenty rezydencyjne.

Nabycie licencji użytkownika końcowego na programy komputerowe, bez prawa do ich komercyjnego wykorzystania, nie powoduje obowiązku poboru podatku u źródła ani konieczności posiadania certyfikatu rezydencji zagranicznych kontrahentów przez płatnika, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 i art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 r., jest uprawniony do skorzystania z ulgi na powrót z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, pod warunkiem nieprzerwanego zamieszkiwania za granicą przez trzy lata przed powrotem oraz spełnienia pozostałych wymogów ustawowych.

Organ uznał zasadność zastosowania zasady "look-through" przy ustalaniu rzeczywistych właścicieli odsetek i możliwości niestosowania poboru podatku u źródła po spełnieniu określonych warunków proceduralnych i posiadaniu certyfikatów rezydencji podatkowej, zgodnie z obowiązującymi UoUPO.

Wnioskodawca ma obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidendy mimo braku oszustwa, a zasada "look-through" jest dopuszczalna, co pozwala na uwzględnienie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania przy ustalaniu stawek podatku u źródła w odniesieniu do rzeczywistych właścicieli dywidend.

Płatnik podatku ma prawo zastosować zasadę "look-through", określając skutki podatkowe wypłat, opierając się o sytuację podatkową rzeczywistych właścicieli odsetek. Obowiązki płatnika w zakresie poboru podatku u źródła winny być dostosowane do umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, które honorują rzeczywistych beneficjentów płatności, uwzględniając klauzule beneficial ownership.

Osoba, która nie zmieniła swojego centrum interesów osobistych i gospodarczych na terytorium obcego kraju, a powraca do Polski, nie może korzystać z ulgi podatkowej z tytułu powrotu do kraju, jeśli jej rezydencja podatkowa nie uległa przeniesieniu.

Zasada "look-through" jest dopuszczalna przy ustalaniu obowiązków płatnika odsetkowego podatku u źródła, wymagając uwzględnienia rzeczywistych właścicieli, a nie pośredników. Płatnik powinien stosować UPO w odniesieniu do rzeczywistych właścicieli i ich rezydencji, czego skutki zostały przyjęte poza wyjątkiem dla holenderskiego podatnika w 2022 roku.

Zastosowanie zasady "look-through" jest uzasadnione w ocenie skutków podatkowych dla rzeczywistych właścicieli odsetek, pomijając pośrednika. Należności dla właściciela holenderskiego do 31.12.2022 winny być opodatkowane preferencyjnie, a pozostałe zwolnione od podatku.

Wnioskodawca ma obowiązek weryfikacji rzeczywistego właściciela dywidend, stosując art. 22 ust. 4-6 CIT i odmawiając zastosowania 5% stawki podatku dla E., z uwagi na brak bezpośredniego posiadania kapitału. Rzeczywistymi właścicielami uznaje się inwestorów, stosując zasadę "look-through".

Należności wypłacane przez wnioskodawcę na rzecz B z tytułu korzystania z systemu franczyzowego i oznaczeń marki stanowią należności licencyjne, podlegające opodatkowaniu podatkiem u źródła zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Przy spełnieniu warunków należytej staranności można zastosować preferencyjną stawkę 10% z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z USA.

Rzeczywistymi właścicielami odsetek wypłacanych przez Wnioskodawcę są B., C. i D., co uprawnia Wnioskodawcę do zastosowania zasady 'look-through' w celu niepobierania podatku u źródła zgodnie z UPO PL/US i PL/NL, pod warunkiem należytej staranności.

Podatnik ma obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend, stosując przepisy art. 22 ust. 4-6 CITu. Zasadę "look-through" można stosować dla ustalenia skutków podatkowych dywidend, a zaniechanie pobrania podatku u źródła jest uzasadnione dla funduszy emerytalnych, które są rzeczywistymi właścicielami dywidend oraz spełniają odpowiednie przesłanki konwencyjne.

Spółka dokonując płatności za należności licencyjne do spółki A, stosując certyfikat rezydencji i oświadczenie spółki B, może korzystać z obniżonej stawki podatkowej zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania; spółka B winna być wskazana w informacji IFT-2R jako rzeczywisty beneficjent.