Podatnik ma prawo do odliczenia VAT naliczonego wynikającego z Faktur Zakupowych wystawionych bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, przy założeniu spełnienia materialnych warunków i braku negatywnych przesłanek, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy VAT.

Sprzedaż niezabudowanej działki przez osobę fizyczną nie jest opodatkowana VAT, gdyż nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, jeżeli za wszelkie uzbrojenia i pozwolenia odpowiada kupujący jako pełnomocnik, a właściciel nie angażuje się aktywnie w proces sprzedaży pod kątem profesjonalnego obrotu.

Faktur wydawanych bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur nie można z samego tego faktu uznać za nieważne dla celów odliczenia VAT, o ile spełnione zostają pozostałe warunki przewidziane w przepisach prawa podatkowego.

Prawo do odliczenia VAT naliczonego wynikającego z faktur zakupu przysługuje, nawet gdy faktury te nie zostały wystawione zgodnie z obowiązkiem użycia Krajowego Systemu e-Faktur, o ile spełnione są pozostałe materialnoprawne przesłanki odliczenia, wskazane w art. 86 ustawy o VAT.

Przychody uzyskane z usług pomocy technicznej w zakresie IT klasyfikowane jako PKWiU 62.02.30.0, niewymienione bezpośrednio jako usługi doradcze, podlegają opodatkowaniu ryczałtem według stawki 8,5%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podmiotowi realizującemu inwestycję niezwiązaną z czynnościami opodatkowanymi przepisami VAT, w szczególności w ramach realizacji zadań własnych gminy, nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur zakupowych dotyczących inwestycji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że organ administracyjny pozostający w bezczynności w sprawie wniosku o uchylenie decyzji ostatecznej obowiązany jest podjąć działania w celu jego procesowego rozstrzygnięcia. Bezczynność nie musi wynikać z rażącego naruszenia prawa, aby organ był zobowiązany do działania.

Zasady ogólne postępowania administracyjnego, w tym zasada zaufania do władzy publicznej, uniemożliwiają wsteczne podwyższenie opłat za pobór wody w przypadku utrzymywanej wcześniejszej praktyki organów aprobowanej przez przedsiębiorstwo.

Zmiana wysokości opłat za pobór wód podziemnych na podstawie ustaleń z kontroli doraźnej, z naruszeniem zasady zaufania do organów państwowych, bez należytego uzasadnienia, jest niezgodna z zasadami prawa administracyjnego.

Skarżący nie posiada legitymacji procesowej do wznowienia postępowania, gdyż jego nieruchomości nie znajdują się w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia w rozumieniu art. 74 ust. 3a u.i.o.ś. Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu.