Kwoty pobrane od pasażera przez spółkę w ramach rekompensaty za zniszczenie pojazdu w Alternatywie 1 nie stanowią jej wynagrodzenia, lecz nie zmniejszają podstawy opodatkowania VAT. Pobór opłat za sprzątanie w imieniu floty w Alternatywie 2 przez spółkę nie jest jej świadczeniem usługowym, a Alternatywa 3 wymaga opodatkowania i dokumentowania otrzymanych kwot przez spółkę jako usługi.

Świadczenie otrzymane z tytułu zwrotu nadpłaconych środków w wyniku unieważnienia umowy kredytowej nie stanowi przychodu podatkowego, natomiast odsetki od tej kwoty opóźnienia, jeżeli zostały naliczone od innej podstawy niż zwrot niepodlegający opodatkowaniu, podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Rozliczenie udziału Partnera Operacyjnego w zysku wspólnego przedsięwzięcia nieruchomościowego nie stanowi odpłatnego świadczenia usług, a zatem nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT oraz obowiązkowi wystawienia faktury VAT przez inwestora.

Organ administracyjny wydając decyzję o wygaśnięciu stosunku służbowego z mocą ex tunc, musi uwzględniać wyłącznie okoliczności mające miejsce do terminu złożenia propozycji służby, zaś następstwa decyzji nie mogą być uzasadnione ustaleniami powstałymi po tej dacie, w szczególności dotyczącymi stanu zdrowia funkcjonariusza.

Uchylone decyzje organów policji w zakresie odmowy wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop obliczanego według niekonstytucyjnych zasad muszą być oparte na zgodnych z Konstytucją RP zasadach obliczeń, wynikających z wyroku TK sygn. K 7/15 oraz z art. 66 ust. 2 Konstytucji.

Spółdzielnia mieszkaniowa, jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą, jest przedsiębiorcą w rozumieniu art. 83 ust. 4 RODO. Prezes UODO może nałożyć na nią karę za niezgłoszenie naruszenia ochrony danych osobowych i niezawiadomienie osoby, której dane dotyczą, gdyż ujawnienie takich danych prowadzi do wysokiego ryzyka naruszenia jej praw.

Bez wykazania tytułu prawnorzeczowego na datę komunalizacji, domniemanie zgodności wpisu z rzeczywistym stanem prawnym księgi wieczystej nie może być skutecznie podważone, a brak interesu prawnego wyklucza przyznanie statusu strony w postępowaniu komunalizacyjnym.

Umorzenie postępowania na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej jest zgodne z prawem; upływ trzydziestu lat od doręczenia lub ogłoszenia decyzji administracyjnej oraz jej wejście do obrotu prawnego uniemożliwia wydanie decyzji nadzorczej.

W sprawie o sygn. akt I SA/Wa 1680/24, NSA orzekł, iż brak udokumentowanego prawa zarządu przez PKP, zgodnie z art. 38 ust. 2 u.g.g., skutkuje objęciem nieruchomości procesem komunalizacji na mocy art. 5 ust. 1 ustawy komunalizacyjnej z dnia 10 maja 1990 r.

Brak rażącego naruszenia prawa art. 40 § 2 k.p.a. przy wydawaniu decyzji administracyjnej wyłącza stwierdzenie jej nieważności w trybie art. 156 § 1 k.p.a.; naruszenia proceduralne mogą stanowić przesłanki wznowienia postępowania, lecz nie unieważnienia decyzji.

W sytuacji gdy przepisy dotyczące przelicznika ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy zostały uznane za niezgodne z Konstytucją, należy stosować zasady wynikające z nowych regulacji oraz wykładni prokonstytucyjnej, uwzględniając współczynnik 1/21 od 1 października 2020 r.

Skarga kasacyjna została oddalona, ponieważ zasadnicze zarzuty dotyczące niewłaściwego uznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny bezczynności Uczelni zostały uznane za niezasadne. Działania naprawcze podjęte przez Uczelnię nie zwalniają jej od odpowiedzialności za nienależyte wykonanie obowiązków w terminach ustawowych.

NSA potwierdził zasadność decyzji SKO i Prezydenta Miasta Częstochowy w zakresie zwrotu dotacji, uznając, że zostały one pobrane i użyte niezgodnie z przeznaczeniem, jednocześnie odrzucając zarzuty proceduralne i materialne przedstawione przez skarżącą.

Wysokość ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy ustala się na zasadach wynikających z przepisów ustawy o Policji obowiązujących przed 6 listopada 2018 r., zgodnie z brzmieniem nadanym wyrokiem TK z 30 października 2018 r. Stosowanie niekonstytucyjnego współczynnika 1/30 jest zabronione.

Przedłużenie obowiązywania art. 100d ustawy o pomocy po 30 czerwca 2024 r. stanowi naruszenie konstytucyjnej zasady proporcjonalności i prawa do sądu. Ograniczenia te nie miały konstytucyjnego uzasadnienia z uwagi na brak nadzwyczajnych okoliczności po tej dacie.