Gminie przysługuje częściowe prawo do odliczenia podatku VAT za wydatki na termomodernizację budynku wykorzystywanego do działalności gospodarczej, z zastosowaniem prewspółczynnika, natomiast brak tego prawa dla budynku przeznaczonego tylko na zadania gminne.

Wydatki na zakup miejsc postojowych nabytych w jednej transakcji z lokalem mieszkalnym, objętych jedną księgą wieczystą i spełniających definicję „pomieszczeń przynależnych”, stanowią wydatki na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegając zwolnieniu z opodatkowania dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości.

Umożliwienie pracownikom nieodpłatnego uczestnictwa w programie jeździeckim stanowi, jako nieodpłatne świadczenie, przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Pracodawca zobowiązany jest do pobierania z tego tytułu zaliczek na podatek dochodowy.

Sprzedaż aktywów spółki nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a tym samym podlega opodatkowaniu VAT; opłata wstępna za podnajem lokalu jest wynagrodzeniem za usługę, co uzasadnia jej opodatkowanie VAT.

Refakturowanie usług transportowo-logistycznych przez podmiot na terytorium kraju na rzecz podatnika spoza UE, jeżeli stanowią część międzynarodowego transportu towarów, uprawnia do zastosowania stawki VAT 0%, przy spełnieniu wymogów dokumentacyjnych według art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy o VAT.

Korekta rozliczeń dokonana z podmiotem powiązanym, której celem jest dostosowanie rentowności do polityki cen transferowych, lecz nie wpływa na ceny jednostkowe usług świadczonych w roku rozliczeniowym, znajduje się poza zakresem opodatkowania VAT i nie wymaga dokumentacji fakturą VAT.

Sprzedaż nieruchomości nabytej w drodze spadku i działu spadku, dokonana po upływie pięciu lat od nabycia jej przez spadkodawcę oraz przy działu spadku bez spłat i dopłat, nie stanowi źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych (art. 10 ust. 5 i 7 ustawy o PIT).

Prawo dostępu do informacji publicznej nie obejmuje możliwości samodzielnego skorzystania przez osoby małoletnie. Wniosek taki musi być złożony oraz popierany przez przedstawiciela ustawowego małoletniego.

Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej k.p.a., umorzenie postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji po upływie 30 lat nie narusza Konstytucji RP ani Konwencji o ochronie praw człowieka.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że umorzenie postępowania administracyjnego po upływie 30 lat od ogłoszenia decyzji, wynikające z art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej KPA, jest zgodne z obowiązującym prawem. Przesłanek do uznania naruszenia przepisów Konstytucji RP bez orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego brak.

Nieruchomości pozostające we władaniu Polskich Kolei Państwowych bez udokumentowanego tytułu prawnego, ulegają komunalizacji z mocy prawa na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy komunalizacyjnej z dniem 27 maja 1990 r., nawet pomimo późniejszych regulacji dotyczących uwłaszczenia PKP.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że mienie pozostające w faktycznym zarządzie PKP nie wyłącza go z komunalizacji, o ile zarząd nie został formalnie udokumentowany decyzją administracyjną zgodnie z art. 38 ust. 2 u.g.g.

Dane w systemach zgodnie z art. 5 ust. 3a ustawy o systemie informacji w ochronie zdrowia nie stanowią informacji sektora publicznego i nie mogą być udostępniane na podstawie ustawy o otwartych danych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając, że sądy administracyjne mogą ocenić oczywistą niezgodność ustaw z Konstytucją. Ustalenia w zakresie przewlekłości uznaje się za prawidłowe po 30 czerwca 2024 r., ustawa o pomocy obywatelom Ukrainy nie może dalej przedłużać terminów proceduralnych.

Bezczynność Wojewody Śląskiego w procedurze udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy naruszała prawa cudzoziemca oraz była sprzeczna z zasadą proporcjonalności, uzasadniając stwierdzenie rażącego naruszenia prawa, pomimo "zamrożenia" terminów przepisami ustawy specjalnej.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego art. 100d ustawy o pomocy nie może być stosowany po 30 czerwca 2024 r. w kontekście stwierdzenia bezczynności organu. Sąd uznaje to za sprzeczne z prawami konstytucyjnymi, co uzasadnia odmowę stosowania tego przepisu postępowania.