Jednostce samorządu terytorialnego, nie prowadzącej działalności zarobkowej w ramach zadania własnego oraz nie wykorzystującej nabytych towarów i usług do czynności opodatkowanych, nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
W przypadku darowizny środków pieniężnych warunkiem zwolnienia z podatku od spadków i darowizn jest udokumentowanie ich przekazania na rachunek obdarowanego. Brak takiego potwierdzenia, gdy środki trafiają bezpośrednio do wierzycieli obdarowanego, wyklucza możliwość zwolnienia od podatku.
Import usługi organizacji zagranicznych praktyk zawodowych, finansowany w całości ze środków publicznych, podlega zwolnieniu VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT, jako usługa kształcenia zawodowego wskazana w art. 44 Rozporządzenia (WE) 282/2011.
Podatnik, który przeniósł swoje miejsce zamieszkania do Polski i spełnia warunki z art. 21 ust. 43 ustawy PIT, ma prawo do ulgi na powrót w latach 2027-2030. Przysługuje mu zwolnienie z podatku dochodowego od przychodów wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 152, nie przekraczając kwoty 85 528 zł rocznie.
Darowizna zorganizowanej części przedsiębiorstwa na rzecz jednoosobowej działalności gospodarczej, obejmująca zespół składników materialnych i niematerialnych, spełnia definicję ZCP. Przeniesienie takie nie generuje przychodu do opodatkowania PIT po stronie obdarowanego. Otrzymane tytułem darowizny składniki majątku nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w oparciu o historyczny koszt
Sprzedaż przez Wnioskodawczynię majątku w postaci nieruchomości, nabytej w drodze sukcesji rodzinnej, nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż nie spełnia przesłanek uznania za działalność gospodarczą i pozostaje w sferze zarządu majątkiem prywatnym, co wyklucza uznanie Wnioskodawczyni za podatnika VAT.
Podatnik, będący rezydentem podatkowym Litwy, który przeniósł centrum interesów życiowych i gospodarczych do Polski, spełnia warunki do skorzystania z ulgi na powrót obywateli zagranicznych. Ulga obejmuje dochody do wysokości 85.528 zł rocznie w czterech kolejnych latach podatkowych, począwszy od roku zmiany rezydencji lub roku następnego.
Zwolnienie z opodatkowania, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wymaga przeznaczenia przychodu ze sprzedaży nieruchomości na własne cele mieszkaniowe nie później niż w okresie trzech lat od zbycia, niezależnie od chronologii zdarzeń finansowych, jeśli podatnik dysponuje przychodem ze zbycia.
Osoba, która przeniosła swoje miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w 2021 roku, przed 31 grudnia 2021, nie jest uprawniona do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż ulga ta przysługuje podatnikom zmieniającym rezydencję na terytorium Polski po tym terminie.
Przy sprzedaży usług noclegowych, nabywanych we własnym imieniu i na własny rachunek, stosuje się procedurę VAT-marża. Świadczenie to kwalifikuje się jako usługa turystyczna zgodnie z art. 119 ustawy o VAT, niezależnie od liczby towarzyszących świadczeń dodatkowych czy statusu odbiorcy usług.
Przychody ze świadczenia usług oznaczonych jako PKWiU 71.12.14.0 i 71.12.20.0 podlegają zryczałtowanemu opodatkowaniu stawką 14%, przewidzianą dla usług architektonicznych i inżynierskich, gdyż mieszczą się w dziale PKWiU 71.
Przychody uzyskiwane z tytułu świadczenia usług zarządzania projektami, projektowania i wdrażania narzędzi IT oraz wsparcia technicznego mogą być opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawek odpowiednich dla grupowań PKWiU, tj. 8,5% dla PKWiU 70.22.20.0 i 62.02.30.0 oraz 12% dla PKWiU 62.01.11.0, o ile nie stanowią usług doradczych w zarządzaniu zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy
Uchwała Rady Miasta Stołecznego Warszawy dotycząca miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, określająca zasady skomunikowania działek z drogą publiczną, jest zgodna z prawem i nie narusza kompetencji zarządców dróg, ani nie ogranicza nieproporcjonalnie prawa użytkowania wieczystego skarżącej spółki.
NSA potwierdza, iż organy administracyjne mają prawo nałożyć karę za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia, niezależnie od incydentalności naruszenia, jeśli waga naruszenia nie jest znikoma i jest trwałe.
Uchybienie terminowi do wniesienia odwołania bez spełnienia przesłanki braku winy skutkuje jego bezskutecznością, a przywrócenie tego terminu wymaga wykazania przeszkód niezależnych od strony, co nie zostało w niniejszej sprawie udowodnione.