Skarga kasacyjna została oddalona z powodu braku zasadności zarzutów dotyczących bezczynności i przewlekłości postępowania Wojewody Mazowieckiego. NSA potwierdził, że brak złożenia wniosku o odszkodowanie uniemożliwia traktowanie działań Wojewody jako przewlekle prowadzone.

Sąd administracyjny prawidłowo oddalił skargę na Wojewodę Mazowieckiego. Problem przewlekłości postępowania dotyczył błędnego wskazania podstawy proceduralnej, co wykluczało przesłanki do uznania zarzutów skarżącej za zasadne.

W przypadku decyzji uznaniowych przestrzegających formalnego procesu nie można stwierdzić rażącego naruszenia prawa, mimo lakoniczności uzasadnienia, jeśli ogólnikowość nie wpływa na zgodność decyzji z przepisami dotyczącymi uznania administracyjnego.

NSA oddala skargę kasacyjną, uznając, iż decyzje organów w przedmiocie podwyższenia dodatku funkcyjnego nie naruszały rażąco prawa; postępowanie nieważnościowe nie doprowadziło do stwierdzenia nieważności z uwagi na brak przesłanek kwalifikujących naruszenie jako rażące.

Brak podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej w sprawie przewlekłości postępowania; brak złożenia wniosku o odszkodowanie wyklucza bezczynność Wojewody w przedmiocie ustalenia odszkodowania.

Odmawiając udostępnienia informacji publicznej, organ musi dokładnie i merytorycznie uzasadnić, dlaczego dana informacja stanowi tajemnicę przedsiębiorcy. Samo powołanie się na tę tajemnicę nie wystarcza do ograniczenia prawa dostępu do informacji publicznej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż bez dostatecznego wykazania rażącego naruszenia prawa przez Komendanta Wojewódzkiego Policji, stwierdzenie nieważności jego decyzji przez Komendanta Głównego Policji jest bezzasadne. W granicach uznania administracyjnego leży podwyższenie dodatku funkcyjnego, o ile mieści się ono w ramach określonych przepisami prawa.

Zawarta po ukończeniu rezydentury umowa cywilnoprawna na świadczenie usług jako lekarz specjalista z byłym pracodawcą nie wyklucza opodatkowania przychodów ryczałtem, jeśli zakres czynności nie odpowiada tym realizowanym w trakcie zatrudnienia na etacie.

Sprzedaż lokali mieszkalnych, jako element majątku prywatnego przekazywanego drogą darowizny, wyłączona z działalności gospodarczej, po upływie pięciu lat od nabycia, nie skutkuje powstaniem przychodu do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nieodpłatne przekazanie samochodu byłej żonie w ramach podziału majątku wspólnego po rozwodzie nie skutkuje powstaniem przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych, na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o PIT.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, które służy pokryciu kosztów zakupu nieruchomości mieszkalnej, kwalifikuje się do zaniechania poboru podatku, o ile spełnia warunki z Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. Wierzytelności dotyczące innych celów, jak opłaty sądowe, nie są objęte zaniechaniem i stanowią opodatkowany przychód.

Przychody ze sprzedaży składników majątku przedsiębiorstwa powinny być opodatkowane według stawek zryczałtowanego podatku dochodowego dedykowanych poszczególnym kategoriom składników, przy czym prawa majątkowe winny być opodatkowane stawką 5,5%, a nie 10%, jak błędnie oceniono we wniosku.

Inwestycja realizowana przez wnioskodawcę jest długoterminowym projektem z zakresu infrastruktury publicznej, co pozwala na wyłączenie kosztów finansowania zewnętrznego z nadwyżki KFD zgodnie z art. 15c ust. 8 i 10 ustawy o CIT, o ile spełnione są ustawowe warunki dotyczące jej lokalizacji i interesu publicznego.

W przypadku rozwodu i braku porozumienia odnośnie podziału ulgi prorodzinnej, ulga przysługuje w równych częściach obu rodzicom, u których dziecko ma miejsce zamieszkania do momentu, gdy jedno z rodziców faktycznie nie wykonuje całościowo pieczy nad dzieckiem, co uprawnia owego rodzica do całościowej ulgi.

Okres pięcioletni, po upływie którego sprzedaż nieruchomości nabytej we wspólności majątkowej nie podlega opodatkowaniu, liczony jest od daty pierwotnego nabycia nieruchomości do majątku wspólnego, a nie od daty podziału tego majątku.

Gminie A nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z realizacją zadań związanych z unieszkodliwianiem azbestu, gdyż nabycie towarów i usług nie jest związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT, a faktury nie są wystawione na Gminę.

Transakcja zbycia wierzytelności własnych za wartość nominalną, nieobciążona dyskontem lub innym wynagrodzeniem, nie stanowi odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu ustawy o VAT i nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem.

Sprzedaż niezabudowanych działek nr 1 i 2 przez wnioskodawczynię nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako działanie w ramach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, nie będące działalnością gospodarczą zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, zatem zakres stosowania art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy nie ma tu zastosowania.

Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej w trybie nadzwyczajnym wymaga wykazania rażącego naruszenia prawa, co w kontekście uznania administracyjnego oraz braku zgodnych dowodów nie zaszło. Decyzja o podwyższeniu dodatku funkcyjnego mieściła się w kompetencjach decyzyjnych organu i nie odbiegała od standardów proceduralno-prawnych.

Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej dotyczącej przyznania dodatku funkcyjnego funkcjonariuszowi nie może opierać się wyłącznie na zarzucie rzekomego rażącego naruszenia prawa, bez wykazania przekroczenia granic uznania administracyjnego.