Wydatki poniesione na usługi doradcze związane z nabyciem przedsiębiorstwa, które nie są niezbędne do przeprowadzenia transakcji, nie zwiększają ceny nabycia nabytego przedsiębiorstwa i mogą być ujmowane w kosztach uzyskania przychodów zgodnie z ogólnymi zasadami opodatkowania CIT. Interpretacja zgodna z art. 16g ust. 3 w zw. z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Podatnik nie ma obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego VAT za transakcję z 2016 r. po przedawnieniu zobowiązania podatkowego, nawet gdy faktura korygująca jest wystawiona później w wyniku rozstrzygnięcia sądowego.

Wzajemne rozliczenia pomiędzy franczyzodawcą a franczyzobiorcą dotyczące naliczenia punktów lojalnościowych nie podlegają opodatkowaniu VAT. Podstawą opodatkowania sprzedaży promocyjnej za 1 gr jest rzeczywista cena po rabacie uiszczana przez konsumenta, zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług.

Leasing zwrotny, obejmujący sprzedaż środków trwałych i ich leasing finansowy, stanowi dwie odrębne transakcje dostawy towarów opodatkowane VAT, co uzasadnia odrębne rozliczenie każdej czynności oraz prawo do odliczenia podatku naliczonego, gdy środki są wykorzystywane do działalności opodatkowanej.

Wycofanie lokali użytkowych z ewidencji środków trwałych działalności gospodarczej Wnioskodawcy do majątku prywatnego, bez zmiany ich wykorzystania do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, nie skutkuje obowiązkiem korekty podatku VAT naliczonego na podstawie art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zbycie przez spółkę jawną na rzecz wspólnika organizacyjnie zorganizowanego zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiącego przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego, nie powoduje obowiązku podatkowego VAT, gdyż czynność ta pozostaje poza zakresem ustawy o VAT na podstawie art. 6 pkt 1 tejże ustawy.

Sprzedaż prawa użytkowania wieczystego do niezabudowanej nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów, gdyż Wnioskodawca działa jako podatnik VAT, a działka jest uznana za teren budowlany, nieobjęty zwolnieniem z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Fundacja realizująca cele statutowe, finansowane ze środków zewnętrznych, jako podmiot nieprowadzący działalności gospodarczej, nie posiada statusu podatnika VAT dla tych czynności, w konsekwencji nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją umowy finansowanej z funduszy europejskich.

Umorzona wierzytelność z tytułu kredytu mieszkaniowego na zakup i remont budynku mieszkalnego podlega zaniechaniu poboru podatku dochodowego; część umorzona na zakup udziału w drodze dojazdowej stanowi przychód podlegający opodatkowaniu.

NSA uchyla wyrok WSA ze względu na niewystarczające wykazanie przesłanek naruszenia prawa. Wymagane jest pełniejsze ustalenie, czy odpady były składowane czy magazynowane, co determinuje możliwość odroczenia opłaty.

Postępowanie administracyjne dotyczące kwalifikacji umieszczenia odpadów na zamkniętym składowisku jako składowania zostało wstrzymane. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że dokonane przez WSA uchylenie decyzji administracyjnych było przedwczesne i niewystarczająco uzasadnione.

Zaniechanie obligatoryjnego opiniowania projektów aktów prawnych przez związki zawodowe w trybie określonym w art. 19 u.z.z. stanowi istotne naruszenie prawa, uzasadniające stwierdzenie ich nieważności, niezależnie od tożsamości treściowej względem wcześniejszych projektów.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż uchwały Rady Miasta dotyczące statutu Młodzieżowej Rady Miasta nie naruszają konstytucyjnych zasad równości i mieszczą się w granicach delegacji ustawowej zawartej w ustawie o samorządzie gminnym.

Skarga kasacyjna Przedsiębiorstwa Produkcyjno Usługowo Handlowego R. sp. z o.o. na decyzję o nałożeniu kary pieniężnej za brak osiągnięcia wymaganego poziomu recyklingu została oddalona. Ocena naruszenia i decyzja organów uznały brak spełnienia przesłanek odstąpienia od kary jako zasadne.

Oddalenie skargi kasacyjnej. Umieszczenie na składowisku odpadów o kodach 19 05 03 i 16 01 03 w 2019 r. należy traktować jako ich składowanie, wymagające naliczenia opłaty podstawowej za korzystanie ze środowiska.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż zarządzenie pokontrolne Inspekcji Ochrony Środowiska musi być oparte na rzetelnych ustaleniach oraz precyzyjnie określać obowiązki kontrolowanego podmiotu, co jest niezbędne dla jego prawidłowego wykonania.