Gmina nie ma prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z realizacją inwestycji rekreacyjnej, ponieważ nie będzie wykorzystywana do czynności opodatkowanych, a gmina działa jako organ władzy publicznej.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje decyzję o nałożeniu kary pieniężnej na P. Sp. z o.o. za naruszenie przepisów o transporcie drogowym, uznając, że skarga kasacyjna nie wykazała istotnego wpływu uchybień proceduralnych na wynik sprawy.

Sąd uznał, że decyzja Prezesa NFZ była prawidłowa w zakresie odmowy uwzględnienia odwołania dotyczącego wyboru ofert na świadczenie opieki zdrowotnej. Ocena oferty miała być dokonana w oparciu o dane zawarte w ofercie, bez zmian po złożeniu wniosku.

Środki z rachunku wspólnego, użyte na pokrycie kosztów pogrzebu, nie wchodzą do masy spadkowej. Natomiast środki z indywidualnego konta, będące wspólnym majątkiem małżeńskim, należy wykazać na formularzu SD-Z2.

W sytuacji, gdy tylko jedno z rodziców faktycznie wykonuje władzę rodzicielską zgodnie z artykułem 27f ustawy o PIT, a orzeczenie nie wskazuje pieczy naprzemiennej, odliczenie ulgi prorodzinnej w całości przysługuje rodzicowi, u którego dzieci mają miejsce zamieszkania.

Wydatki na usługi fryzjerskie, kosmetyczne, pielęgnacyjne i regeneracyjne ponoszone w ramach działalności marketingowej jednoosobowej firmy prawniczej nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż mają charakter osobisty i nie wykazano ich bezpośredniego wpływu na przychody.

Nie można zaliczać do ewidencji środków trwałych kilku składników majątku jako zbiorczego środka trwałego; każdy przedmiot materialny nabyty przez spółkę, spełniający kryteria art. 16a ustawy o CIT, musi być traktowany indywidualnie jako środek trwały, a jego koszty mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Zasada ta dotyczy zarówno nabyć sprzed roku 2025, jak i tych po tej dacie.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając legalność decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczącej kary za naruszenie przepisów o transporcie drogowym, wskazując na prawidłowość ustaleń faktycznych i procedur organu, co uzasadnia nałożenie kary.